Redactieblog

935 x bekeken 2 reacties

Pech voor vergaderboeren

"Goed dat de Productschappen verdwijnen”, vindt Hanna. Ze is het helemaal eens met de nieuwe regering om er een punt achter te zetten. ”Het gespartel om maar te blijven bestaan ergert me al jaren”, gaat ze voort.

”Het is vechten om het pluche te behouden. Als je de uitvoering van de regelgeving er afhaalt, blijft er erg weinig over van de prestaties van de Productschappen.”
Mee eens. Ik verbaas me er ook over dat iedereen aan de bestuurstafel van een Productschap wilde zitten. Zelfs de sectorvakbonden in de landbouw vochten om een zetel. In de praktijk voegt het niets toe.
Blijft dus over de uitvoering van de regelgeving. Moeten we daar een orgaan voor hebben dat door ons zelf wordt betaald? Het lijkt me niet. Productschappen mogen niet veel meer dan uitvoeren van wat de overheid heeft besloten. De regelgeving is zo dichtgetimmerd, dat er weinig valt te veranderen. En daarvoor komen dan boeren, zuivelbestuurders, vleesprominenten met bijbehorende arbeidersvakbonden bijeen. En dat allemaal voor een vergoeding van 3 à 400 euro per vergadering. Onder leiding van een voorzitter, die ongeveer 150.000 euro krijgt als vergoeding bij een volledige werkweek. Acht Productschappen, met minimaal tien bestuursleden. Tel uit je winst.
”Met dat soort bedragen hou je het pluche wel bezet”, smaalt Hanna.”Geen wonder dat er zoveel belangstelling voor bestaat. Maar nodig zijn ze niet meer. Dat was vroegen zo met vele coöperaties en andere instanties. Toen had een overkoepelend Productschap nog zin. Nu niet meer. Elke grote organisatie doet zijn eigen reclame en innovatief onderzoek. Daar is geen verplicht Productschap voor nodig. Jammer voor de vergaderboeren, maar daar kun je moeilijk een Schap voor in stand houden.”
Het is merkwaardig dat voorzitter Schoonman van de NMV hier wel voor pleit. Die club houdt altijd de hand op bij de overheid, maar wil de Productschappen met de heffingen in eigen hand houden. Vanwege gemeenschappelijke promotie en onderzoek. Dit is in strijd met hun visie van de roep om overheidssteun.

Laatste reacties

  • joannes

    Je verbazing dat iedereen aan de bestuurstafel wil zitten is naïf als je je realiseert dat daar bij die Productschappen de regelgeving de sector binnen viel. Het heeft alles met de logistiek van regelgeving te maken en de vergoedingen die gescoord werden zijn natuurlijk een scheintje vergeleken bij het individueel, bedrijf of sectorbelang. Die boeren, zuivelbestuurders, vleesprominenten met bijbehorende vakbonden konden in het Productschap nog even één op één tegen argumenteren en, wanneer dan toch tot uitvoering bekrachtigd, waren ze betrokken bij de logistiek van de informatie tot en met terugkoppeling. Kennis is macht en dat was de grootste bijdrage voor die vergaderboeren. De vraag is natuurlijk of ze nog invloed hadden op het beleid? Nu daar denk ik dat ze als overbodig ervaren werden omdat Brussel en de ¨overigen¨ in de politiek zich ergerde aan die bevoorrechte productschap positie en dat duidelijk maakten met onafhankelijke, minder beinvloedbare, beleidsvoorstellen en daarmee beleid. Nu ze als overbodig benoemd zijn zal de sector relaties met de overheid moeten onderhouden zoals de rest van de economie en dit betekent meer een nieuwe logistiek voor de informatie voor het bedrijfsleven en voor de overheid. Ik betwijffel of de beinvloedings wegen snel gevonden worden want de werkelijkheid is meestal anders dan de ideale projecties die tot op heden vooral op het deel wat wegvalt zijn gefocust.

  • politiek

    Beste joannes. Ik zie het toch wat anders als u. Ik ben het volledig met Hanna eens. Gewoon opdoeken die productschappen. Miljoenen euro,s kostenbesparing. Geen onnozel gedoe meer van ambtenaren en onozele regeltjes. Openheid en tranparantie, vooral als het om voedselveiligeid gaat en volksgezondheid. En inderdaad jammer voor die goed betaalde bestuurders op die pluche stoelen.

Of registreer je om te kunnen reageren.