Redactieblog

987 x bekeken 2 reacties

Het zoeken van draagvlak

Arme Brabantse boeren. De provincie Noord-Brabant werkt nergens meer aan mee, als de boeren niet zelf voor een draagvlak in de omgeving zorgen.

Dus zien we ineens boeren spitsroeden lopen in het dorpshuis, buurtoverleggen organiseren, persberichtjes plaatsen, busreisjes naar collega-luchtwassers organiseren, verkeersplannen opstellen. Er wordt zelfs vrijwillig afgezien van het bouwen van nieuwe stallen. Dat zijn allemaal zaken die de Brabantse boeren niet gewend zijn, maar waar zij wel aan zullen moeten wennen. Het is afgelopen met “het past binnen de regels, dus…” en “ik krijg toch gelijk van de Raad van State” en “landschappelijke inpassing, daar doe ik niet aan”.

Een en ander vloeit voort uit “Van Doorn”. Er moet draagvlak komen voor de intensieve veehouderij om nog verder te kunnen. De veehouderij moet weer maatschappelijk aanvaardbaar worden. Uiteindelijk zal het allemaal niet veel uithalen, vermoed ik zo. Ik zie die burgers in hun plattelandswoningen nog niet overstag gaan door een gelikte powerpointpresentatie waarin een megastal als het toppunt van innovatie, milieuvriendelijkheid en dierenwelzijn wordt gepresenteerd. Valt er nog wel te praten met actiegroepen als Stop-de-stank en Vroomshoop-geen-mesthoop? Of is het daarvoor al veel te veel geëscaleerd en zijn zij helemaal niet meer draagvlakgeschikt?

Ik kan mij ook niet goed voorstellen dat de Brabantse boeren zichzelf geweld zullen blijven aandoen door steeds maar weer vriendelijk te glimlachen naar hun omgeving. Ik zie zo’n Brabander ’s avonds nog wel geniepig grijnzend naar zijn – eindelijk, met veel extra kosten gebouwde – nieuwe stal lopen en de stekker van zijn luchtwasser eruit trekken, terwijl de buren net een barbecue organiseren. Dat zal ze leren, die lastpakken. Arme Brabantse burgers.

Laatste reacties

  • schoenmakers1

    arme brabantse burgers willem bruil? hoe gek kan het worden? Het is niet gek dat de economie helemaal naar de knoppen is of gaat, er is nergens meer de ruimte voor te ondernemen doordat mensen overal over menen te moeten klagen en uit angst voor stemverlies gaat de politiek voor de meeste stemmen, de boer heeft al lang geen enkel recht meer, heel het buitengebied is een speelplaats geworden voor nietstoevoegende recranten

  • jan1966

    Willem Bruil is een verwende babyboomer die met een zunig mondje de wereld inkijkt en zijn schaapjes allang op het droge heeft. Die babyboomers die ons gas verjubelt hebben, verantwoordelijk zjn voor achterstandsbuurten in de grote steden en een failliet Europees ideaal aan hun kinderen nalaten, die Willem Bruil wil vooral niet dat er nog wat wordt verdiend in Nederland, want volgens hem hebben toch genoeg aan een prachtige dienstensector met een paar half failliete staatsbanken en dito overheid.En we hebben dle geweldige EHS en andere zogenaamde natuur waar het goed wandelen is voor de dames en heren die nu nog wel een riant pensioen hebben. Natuur waar vanzelfsprekend geen stallen in horen te staan, stel je toch eens voor zeg

Of registreer je om te kunnen reageren.