Commentaar

410 x bekeken laatste update:2 nov 2012

Geen Mercedes

Het scheelt hem een gloednieuwe Mercedes. De vleeskuikenhouder met 90.000 dieren geeft dit jaar ruim 50.000 euro extra uit aan voer. Nu ontvangt hij voor zijn dieren gelukkig ook recordprijzen. Dat compenseert elkaar aardig, zou je zeggen. Niet dus, zelfs deze recordprijs is niet toereikend. Hij legt op elke kilo vlees enkele centen toe.

Het voer is peperduur.  En het einde van de prijsstijging is nog niet in zicht. De verwachting is dat in het voorjaar opnieuw records gaan sneuvelen. De prijzen voor granen, mais en soja lopen verder op. De veehouders zien het met lede ogen aan. Want wat kunnen zij er aan doen?

Een melkveehouder in Boerderij Weekend (bijlage) geeft aan bewuster na te denken over de inkoop van voer. Hij koopt eerder wintervoer in als de prijzen ook wat lager zijn. Ook kan het rantsoen wat variëren naar gelang de prijs van de producten. Uit cijfers blijkt dat collega's vanwege de hoge voerprijzen minder krachtvoer verstrekken dan normaal. Zij nemen daarbij een kleinere productie voor lief.

Ieder voor zich maakt afwegingen. Overstappen op ander voer is niet altijd een optie omdat dit direct gevolgen kan hebben voor de kwaliteit. De voederconversie kan veranderen of het antibioticagebruik zou ermee kunnen oplopen. De veehouder raakt daarmee misschien nog verder van huis.

Het zou interessant zijn om eens wat prijzen van diverse aanbieders te vergelijken. Maar net zoals bij zorgpolissen, blijkt dat uiteindelijk maar weinig mensen van fabriek veranderen. Een voerbedrijf levert vaak ook meer dan alleen voer.

Eigenlijk is er maar één echte oplossing voor de stijgende voerkosten: de opbrengstprijs moet omhoog. Helaas hebben boeren te weinig marktmacht om dit af te dwingen. Er zit niet veel meer op dan de rit uitzitten, en de schade te beperken.

Of registreer je om te kunnen reageren.