Commentaar

771 x bekeken 8 reacties

Gedragscode sympathiek en beetje naïef

Gedragscode voor de agrofoodketen helpt boeren niet aan een kostprijs plus marge.

Iedere keer bij tumult over de margeverdeling in de voedingsmiddelenketen klinkt de laatste jaren eenzelfde geluid. Haagse en Brusselse politici en LTO’ers roepen dan om een gedragscode in de agrofoodketen om oneerlijke handelspraktijken te voorkomen. De primaire producent, boer of tuinder, zou beschermd moeten worden tegen uitgeknepen worden door de machtige supermarkten. Een rechtvaardige prijs voor de boer.
Zo’n gedragscode lijkt een mooi streven. Zeker tegen de achtergrond van aardappelen, varkens of melk die bij tijd en wijle lang niet de kostprijs opbrengen, om nog maar te zwijgen over een marge.
Zo’n roep om een gedragscode klinkt dan ook sympathiek, maar is wat naïef. Helemaal als dat een nationale, Nederlandse code zou zijn. Er zitten te veel haken en ogen aan om het wat te laten worden. Wat zou je moeten afspreken? Dat internationaal opererende inkopers van supermarkten in een overvoerde markt méér moeten gaan betalen dan waarvoor boeren hun producten kwijt willen? Drie keer raden wat het effect is van een vastgestelde redelijke plus op de gemiddelde kostprijs voor aardappelen, melk en varkens. Europa zou worden overspoeld met aardappelen, melk en varkens van de efficiëntst producerende bedrijven. En de minder efficiënte zouden niet stoppen.
Ofwel, een vaste, eerlijke boerenprijs zou gepaard moeten gaan met een complex systeem van productiequota. Voor zo’n vorm van geleide economie is in het Westen geen enkel draagvlak. Een gedragscode is anno 2012 geen oplossing voor te krappe marges bij boeren.
Aanbodbundeling daarentegen is wel een manier om controle op de marge te krijgen. Tenminste, als die onder coöperatieve vlag plaatsvindt en gekoppeld is aan de creatie van exclusieve producten. Aviko is bezig weg te komen van felle concurrentie op een overvoerde diepvriesmarkt door maaltijden en maaltijdingrediënten te maken. FrieslandCampina probeert via onder meer weidemelk zijn grondstof, dus eindproducten te onderscheiden van de grote massa.

Laatste reacties

  • joannes

    Het grote probleem is dat consumenten jagen op meer ¨value¨ voor je geld onder leiding van aansprekende marketing campagnes. In het verleden was iedereen zich bewust, van; wanneer het de omgeving goed gaat gaat het jou ook goed dus kocht je trouw bij je buurt bakker, en slager, en kruidenier en..... zo onderhield een buurt elkaar met een ieder zijn specialisme! Dat principe is de basis voor een gezonde omgeving tot je als buurt wilt gaan concureren met een ander omgeving. Dat is waar Nederlanders al eeuwen goed in zijn geweest: handel! En daar hebben de boeren gretig van geprofiteerd door veel verder als het eigen verzadigings punt, voor gebruik in Nederland, te gaan produceren en concurreren. Het gevolg is dat we voor, een groeiende productie of, een ontwikkelend buitenland, of beide, prijsdruk moet vertalen in het ontdekken van nieuwe markten. Markten die geintresseerd zijn, continuiteit hebben en voldoende geld om die Nederlandse productie te onderhouden. De Nederlanders en de Nederlandse retail kunnen daar weinig aan doen. Het is de Handel die de weg moet vinden!

  • Mozes

    Joannes, de handel in agrarische producten is niet begonnen vanuit Nederland maar vanuit de VS. In de 19e eeuw werden in de VS en Canada spoorlijnen aangelegd waardoor het mogelijk werd om grote hoeveelheden graan naar de havens te vervoeren. Dit graan kon in Europa goedkoper geleverd worden dan dat het zelf geproduceerd werd. Dit heeft de eerste grote landbouwcrises veroorzaakt.
    Dat tegenwoordig concurentie niet op dorpsniveau plaatsvindt maar op wereldniveau is niet omdat we dat WILLEN maar omdat het door moderne transport mogelijkheden ONVERMIJDELIJK is geworden.

  • agratax2

    Ik denk niet dat de consument is begonnen met zoveel mogelijk voor zijn geld. Het is de politiek gedreven door de handel, die zo goedkoop mogelijk wil. Zij moet de schijn ophouden van een groei economie. Hiervoor zijn enkele zaken nodig1. goedkope eerste levensbehoeften, 2. goedkope consumenten artikelen, 3. hypotheken zonder aflossing. Misschien vergeet ik nog iets, maar op deze wijze kan de consument zoveel mogelijk 'luxe' dingen doen waardoor de handel bloeit. Dat deze werkwijze veel eenvoudig handwerk kost en daarmee veel werkeloosheid heeft gebracht laat zich raden. Al onze vroeguittreders (VUT) was niets anders dan de werkeloosheidscijfers laag houden en toch werkelozen hebben. De betaling van dit systeem was door de Gasbel gegarandeerd. Nu de aardgasbaten dalen en we door a onze lastenverzwaring en benadering van de arbeidsmarkt 'te' duur zijn om op de wereldmarkt te kunnen concurreren anders dan met zeer hoogwaardige kennis technologie loopt de zaak spaak. Een deel van de mensen is eenvoudig niet bij machte deze hoge kennis te vergaren en daar komt bij dat ten tijde van de Gasbel euforie we niet werken door ongemotiveerde mensen (je passie volgen) als een recht zijn gaan beschouwen. Met als gevolg voor eenvoudig handwerk, moeten we buitenlandse werknemers in vliegen om de uitkering van onze passie volgende mensen op te brengen. Hoe wil je als land op deze wijze ooit de armoede buiten de deur houden?

  • joannes

    Mozes, natuurlijk is het inmiddels onvermijdelijk geworden. We produceren immers veel meer dan we opeten. En transport is dan alleen overmijdelijk maar noodzakelijk. Mijn pleidooi was: dat de handel niet achter maar voorop moet lopen om redelijke opbrengsten te realiseren: zij zouden veel harder moeten werken aan meerwaarde voor hun grondstof leveranciers; de boeren. Wanneer ik nog even dat Rabo rapport herinner met die slechte rendementen op EV voor de primaire producenten van -2% (voor verwerkers 17% en voor retail 22%.) Het is de afhanklijkheid van de boeren naar de verkopers,de handel, die de slechte rendementen veroorzaakt!

  • joannes

    Agratax1, je snijdt een in mijn idee balangrijk onderwerp aan. Zie je burgers als, consumenten of werknemers of..... beide. In Azië en in India zijn ze er inmiddels achter dat wanneer je mensen opleidt, je als land meer kan produceren en daarmee meer welvaart kan genereren. Aktief worden mensen opgeleidt, samengebracht in steden en industriecomplexen en aan het produceren gezet voor de gehele wereld. Productie van massaproducten die inmiddels, ook de Nederlandse huiskamers volledig overnemen. Kleding en apparaten! En in Nederland zijn we aan het herverdelen zonder er voor te produceren voor een groot aantal. Denk even aan dat artikel van Unilever: Nederlandse overheid neemt 50% de overheid in Singapore neemt 20% belasting. Kortom ik denk dat politiek en beleid zich nog niet bewust zijn van de slechte benutting van de meest productieve resourses; burgers! De politiek is veel te druk met de herverdeling van die (schijnbaar gratis) geldstroom: belasting centen. Terwijl de echte producenten, 4% van de Nederlandse bevolking werkt in de Agro, voor het leeuwendeel van de dieviezen zorgt!
    ¨The agricultural trade surplus in 2011 was € 24.5 billion,
    more than 60% of the total trade surplus in the Netherlands¨http://www.government.nl/news/2012/02/14/bleker-trade-leads-to-economic-growth-and-prosperity.html

  • Mozes

    De lage rendementen worden voor een belangrijk deel veroorzaakt doordat boeren veel te graag boer willen zijn en daardoor te veel willen betalen voor productiemiddelen zoals grond en quota.
    Als het geïnvesteerd kapitaal lager is zal bij dezelfde prijs meer rendement op geïnvesteerd kapitaal gehaalt worden.

  • Mozes

    Joannes, u gaat er van uit dat welvaart wordt ontwikkelt via export. Een groot eiland die geen import of export kent kan ook welvaart ontwikkelen. Weet u hoe dat gaat?

  • joannes

    Mozes, helemaal eens met de oorzaak voor lage rendementen. Het is natuurlijk ook vaak het voortzetten van het familiebedrijf wat er voor zorgt dat de gehele familie bijdraagt aan het voortbestaan. Vwb dat eiland, natuurlijk kan je als groot eiland welvaart ontwikkelen maar op het moment dat je middelen en techniek nodig hebt die alleen op grote schaal geproduceerd betaalbaar zijn, zul je toch iets moeten ruilen van je bezit. Dus je boort naar olie, en zoekt naar goud ......maar wanneer je niets vindt blijf je je tijd verdoen met lopen naar de waterbron enz.... Mozes we keren een eeuwen lange ontwikkleing niet en wanneer we er niet uit geconcurrerd worden zullen we of geen Aziatische goederen meer moeten kopen of net zoveel moeten exporteren als we importen om in ieder geval niet armer te worden. Nu met 4% van de bevolking goed voor 60% van de export deviezen moeten die andere 96% zich schamen voor de consumtie en het gezwets over herverdeling maar gewoon aan het werk! Voorlopig gaat het de verkeerde kant op in vergelijking met Azië en India!

Laad alle reacties (4)

Of registreer je om te kunnen reageren.