Redactieblog

457 x bekeken 3 reacties

Opvolger (5)

’Wij moeten zo weinig mogelijk belasting betalen bij de overdracht van het bedrijf door onze zoon”, zegt Hanna. ”Het zou te gek zijn dat de belastingdienst ons nu uitkleedt.”

Ik grinnik: ”We zijn echte boeren. Een hekel aan belasting betalen.”

”Profiteren van de mogelijkheden”, zegt Hanna. ”We moeten deskundig advies hebben.”

Ik meld me bij onze eigen boekhouder. Een geschikte man uit het dorp, die gewoon even langskomt. Hij is niet duur en heeft de zaakjes altijd goed voor me geregeld.

Nu schudt hij zijn hoofd: ”Ik zal eerlijk zijn, dit gaat mijn pet te boven. Je krijgt hier te maken met zaken, die niets met de gewone belastingaangifte te maken hebben. Je kunt afrekenen, partieel afrekenen of doorschuiven. Daar zijn allerlei termijnen aan verbonden. Plus dat de zoon ook nog zijn bedrijf in Texas houdt. Daar moet je echte deskundigheid voor hebben. En die heb ik niet.”

Hanna en ik zijn teleurgesteld, maar zoon Hans, die weer even thuis is, pakt door. Hij belt meteen een groot agrarisch belastingadviesbureau. Daar maken we een afspraak. Men wil wel langskomen, maar ontvangt ons liever op kantoor. Daar is alle deskundigheid voorhanden. Dat is beter voor ons. En goedkoper. ”Want”, zo waarschuwt de man, ”de uren tikken door en dan moeten we efficiënt werken.”

Hans vraagt hoe hoog de kosten van de adviseur zijn. Hij knikt en schrijft een bedrag op. Dan rondt hij het gesprek af en toont ons het uurtarief. ”Valt me niet tegen”, zegt hij. ”In Texas kost het meer.”

Hanna en ik schrikken als we het bedrag zien. Bijna 300 euro per uur. Dat is het driedubbele van wat onze boekhouder vraagt.

Hans haalt de schouders op: “Je zult zien dat we een veelvoud terugverdienen bij de kosten van overdracht en belasting. Een goed adviseur betaalt zich altijd terug.”

Wij knikken. Maar ’s avonds, als we in bed liggen zegt Hanna: ”We zijn niet meer eigen baas, heb je dat wel begrepen? Hans denkt mij te veel Amerikaans. Grote bedragen en vaak lege beurzen. Hij moet niet een te grote broek aantrekken.”

Ik zwijg, maar slaap slecht die nacht.

Laatste reacties

  • no-profile-image

    het lijkt erop dat vergaderboer niet alleen op zijn boerderij toe is aan een opvolger maar ook met het schrijven van stukjes aan het eind van zijn "latijn"is.

  • no-profile-image

    Vergaderboer en Hanna lijken mij bazige mensen die niet in staat zijn de bedrijfsvoering aan hun zoon over te laten.Daarom begrijp ik niet dat zoon Hans terug komt als parttyme boer Als het bedrijf in Texas goed draaid ( wat ik betwijfel )komt hij niet terug,voor welgestelde mensen is de V.S. het beloofde land In vrije scholen meestal gekoppelt aan kerken hebben de kinderen uitstekend onderwijs ,is wel duurder maar dan zit men niet bij het uitschot in de klas.

  • no-profile-image

    Alles is naar z'n waar, goedkoop = duurkoop komt hier bij Vergaderboer duidelijk naar voren. Alles moet zo goedkoop mogelijk en zo min mogelijk uitgeven. De boekhouder moet zo goedkoop mogelijk maar mist daardoor de kennis hoe de overdracht het best kan, niet geinvesteerd in kennis dus zal die boekhouder op andere agrarische kennis ook vast het een en ander ontbreken aan kennis. Daardoor vast weer meer belasting afdracht. Hoe dan ook Vergaderboer is financieel de klos.

Of registreer je om te kunnen reageren.