365 x bekeken

Met een hapje en een drankje in de hand het landbouwbeleid bepalen

Voor politieke besluitvorming zijn informele bijeenkomsten achter de schermen vaak minstens zo belangrijk als officiële debatten.

De maandelijkse Landbouwborrel in Brussel is daar een goed voorbeeld van. Elf keer per jaar komen in een bar in de Europese wijk politici, ambtenaren, lobbyisten en journalisten samen om met een biertje in de hand actuele kwesties door te nemen. Europarlementariër Jan Mulder (VVD) organiseerde de borrel, die vijftien jaar bestaat en in 2009 is overgenomen door CDA-collega Esther de Lange, 110 keer.

Wat is het belang van de borrel?
“Laat ik niet overdrijven: de wereld zal niet instorten als de borrel verdwijnt. Maar een bijeenkomst als deze voorziet wel in een behoefte. Je drinkt wat met elkaar, eet een hapje aan het Luxemburgplein en hoort ondertussen zaken die je op andere plaatsen niet zult oppikken. Er is een vaste kern van bezoekers, dat dit evenement altijd hoog op de agenda heeft staan. En als groepen uit Nederland een dagje Brussel doen, bijvoorbeeld werknemers van Rabobank of een groenteveiling, passen zij hun schema altijd aan de borrel aan.”

Geeft u eens een voorbeeld van deze bijeenkomst?
“Brussel is nu bezig met het opstellen van een nieuwe meerjarenbegroting. Bij de vorige, in 2005, lag er een plan voor vrijwillige modulatie van 20 procent (verschuiving van inkomenssteun naar plattelandsgeld, red.). Ik was daar zeer sterk op tegen, mede omdat het zou kunnen leiden tot een renationalisatie van het landbouwbeleid. Daarom heb ik in de begrotingscommissie van het Europees Parlement een amendement ingediend, waarin dit plan werd geannuleerd. Een ruime meerderheid steunde dat, maar ook de Raad van ministers moest nog worden overtuigd. Dat is uiteindelijk gelukt, vooral dankzij informele bijeenkomsten zoals de Landbouwborrel.”

U heeft tien jaar lang de organisatie op u genomen. Is de borrel van karakter veranderd?
“Het principe is gelijk gebleven: elke maand wordt een spreker uitgenodigd, die iets te maken heeft met landbouw in Europa. Zo hebben we Cees Veerman gehad, Gerrit Braks, maar ook Mansholtbiograaf Johan van Merrienboer. Maar er zijn wel zaken veranderd. Ik heb er altijd een punt van gemaakt dat de Europese Commissie hier tekst en uitleg komt geven, maar dat wordt steeds moeilijker. En Gerda Verburg heeft bij haar aantrede als minister van landbouw bepaald dat haar ambtenaren toestemming moeten vragen om in het openbaar te mogen spreken. Onder staatssecretaris Henk Bleker is dat niet veranderd.”

Of registreer je om te kunnen reageren.