Commentaar

116 x bekeken

Lessen van het hoge water

De problemen met het hoge water, vooral in het Noorden, zijn nog lang niet voorbij maar er zijn nu al een paar belangrijke lessen te leren.

De eerste is dat de waterbergingsgebieden hun nut bewezen hebben. Sinds wateroverlast eind jaren 90 hebben alle waterschappen ruimte gezocht voor de opvang van overtollig water in piektijden. Er waren tienduizenden hectares mee gemoeid, vaak landbouwgrond. Deze operatie is grotendeels afgerond. De waterbergingsgebieden dienen de druk van het watersysteem te halen, zodat calamiteiten in dichtbevolkte en economisch meer waardevol gebied worden voorkomen.

Dat dit werkt, is deze dagen bewezen in Groningen en Friesland. Een les voor de draaiboekenmakers van de waterschappen is wel dat deze gebieden ook daadwerkelijk inzetbaar moeten zijn. Vertraging als gevolg van loslopende pony’s van lastig te traceren eigenaren is niet acceptabel als de nood aan de man is.

Een derde les gaat over het afwateringssysteem. In het waterbeheer heeft het adagium ’zo snel mogelijk wegpompen’ de laatste jaren plaatsgemaakt voor: ’water eerst vasthouden in het gebied, dan bergen en dan pas afvoeren’. Heel fraai, maar nu blijkt dat als het erop aankomt maalcapaciteit toch van zeer groot belang is. Die capaciteit is in het Noorden te klein. Afwatering via spuisluizen is in crisissituaties met aanhoudend hoogwater op zee onbetrouwbaar. Dat gemaal bij Lauwersoog moet er dus zo snel mogelijk komen.

Of registreer je om te kunnen reageren.