Boerenblog

787 x bekeken laatste update:14 feb 2012

Het is wild en draagt een bril

Jagers mogen een drietal ontsnapte en niet te vangen Caussenarde-schapen afschieten. Maar de schapen zijn slim en verschuilen zich tussen een kudde koeien.

Op vakantie in de Midi-Pyreneëen vond ik een ansichtkaart met een wit schaap erop, met zwarte oren en zwarte ringen om de ogen. Het bleek het Caussenarde-schaap en op de kaart staat een leuke legende over hoe het dier aan zijn bril komt. Blij met deze vondst kocht ik de kaart, want een paar dagen later stond een bezoek gepland aan de boerderij van Ton en Mirella Kodden, waar behalve varkens ook dit schaap wordt gefokt. Zij vertelden een heel ander verhaal over het schaap.

Donkere glasscherf

Volgens de legende werd lang geleden een schaap geïntroduceerd op de kalkplateaus van de Causse. Het ging er niet zo goed met de schapen. Ze leden aan conjunctivitis (soort oogontsteking) met als gevolg verminderde conditie en afnemende vruchtbaarheid. Op een dag zag een herder een donkere glasscherf liggen. Hij hield hem omhoog om zijn vondst beter te kunnen bekijken. Vol verbazing zag hij hoe de wereld er ineens een stuk gedempter uitzag (weet dat op deze kalkplateaus het licht erg fel is). Vanaf die dag bedekte hij zijn ogen altijd met de scherf.

Zwarte ogen

Op een dag zat de herder bij een vuurtje zijn kostje te koken. Peinzend bekeek hij de geblakerde kookpot en de houtskool van de dag ervoor. Dat bracht hem op een idee. Hij pakte een stuk houtskool en maakte bij alle schapen het gebied rond de ogen zwart. Vanaf die dag ging het een stuk beter met de schapen. De natuur zit wonderlijk in elkaar, want toen de ooien hun lammeren wierpen, hadden deze zwarte ringen om de ogen. Een nieuw ras was geboren!

Nogal wild

Mooi verhaal, vonden Ton en Mirella, die deze legende nog niet eerder hadden gehoord. Zij bleken wat minder goede ervaringen met het schapenras te hebben. "De dieren zijn nogal wild", vertelde Ton. "We hebben ze gekruist met een wat rustiger ras en verbeterden daarmee gelijk de productiviteit."

Vogels gevlogen

Het verhaal van de Koddens gaat over hun begintijd in Frankrijk, toen ze hun eerste koppel Caussenarde-schapen hadden. "Op een dag kwam een kennis langs die even niet op zijn hond lette. Het dier rende de weide in en joeg de schapen op, zodat die het gaas kapot maakten. Drie gingen er vandoor. De weken erna kregen we diverse telefoontjes van omwonenden, die de schapen ergens gezien hadden. Dan pakten Mirella en ik als een haas de auto en reden naar de plek, om tot de ontdekking te komen dat de vogels alweer gevlogen waren. Het was om een sik van te krijgen! Uiteindelijk heb ik jagers gebeld en gezegd dat als de schapen voor het vizier kwamen, zij ze neer mochten schieten."

Tussen de Blondes

"Vijf weken later ging de telefoon opnieuw. Het was een boer van 5 kilometer verderop, die een stel Blonde d’Aquitaine-koeien hield. Hij vertelde dat ’s avonds bij het ophalen van het koppel de schapen zich tussen de koeien ophielden, en mee de stal in gingen. De volgende morgen wandelden ze net zo gemakkelijk weer mee naar buiten. De slimme rakkers vonden in de stal ook hun kostje."

Drijfjacht

"Wij trommelden een stel vrienden op en maakten bij de stal een met schapengaas bekleedde corridor. De dag erop dreven we de koeien met de schapen de stal in, en vervolgens de koeien weer naar buiten. Toen konden we de schapen vangen. Na het lammeren hebben we het wildste exemplaar naar de slacht gedaan en het koppel aangevuld met een paar rustige dieren. Dit scheelde aanzienlijk en verdere uitbraken vonden niet meer plaats."

 

Bekijk ook de fotoreportage over de boerderij van Ton en Mirella Kodden, waar ze behalve akkerbouw en schapen het Porc de Bayeux-varken mesten. Het vlees serveren ze in het eigen restaurant.

Of registreer je om te kunnen reageren.