173 x bekeken 1 reactie

Suikerquotering beste garantie voor stabiele suikerprijzen

Anne Mieke Ravenshorst
Voortzetting van het EU-suikersysteem biedt de beste garanties voor stabiele suikerprijzen voor producent en consument. Dat stelt Klaas Hoekstra in reactie op plannen van landbouw-commissaris Ciolos.

Landbouwcommissaris Ciolos wil na 2016 de EU-suikerquotering afschaffen voor vrijere concurrentie. Waar dit liberale systeem toe kan leiden, kunnen we goed zien op de wereldmarkt. De prijzen daar fluctueren al jaren sterk.

Dat er in de EU een krapte aan suiker is en de suikerprijzen ook in de EU uitzonderlijk hoog zijn, komt doordat de suikerproductie in de EU veel lager is dan de vraag. In 2005 is in EU-verband besloten om de suikerproducerende armste landen met een gegarandeerde hoeveelheid vrij toegang te geven tot de EU. Het huidige EU-suikersysteem kent één zwakte en dat is dat de landen die zonder invoerheffing naar de EU mogen exporteren, wel een leveringsrecht hebben, maar geen leveringsplicht. Als de wereldmarkt een hogere prijs biedt dan de Europese markt, dan gaat die suiker niet naar de Europese markt. Hierdoor is er nu in de EU een krapte ontstaan.

Deze tekortkoming in de handelsafspraken tussen de armste landen en de EU, heeft ertoe geleid dat de suikergebruikers in de EU voor de korte-termijn-contracten geconfronteerd worden met de hoge suikerprijzen op de wereldmarkt. Om hieraan het hoofd te bieden stelt de NAV voor òf aan het voorkeursrecht voor de armste landen een leverplicht te koppelen, òf het Europese bietenquotum te vergroten.

De huidige krapte op de suikermarkt is helemaal niet de ’schuld’ van bietentelers en suikerindustrie, maar van onvolmaakte afspraken tussen de EU en de armste landen, en het feit dat de Europese Commissie nog geen adequate maatregelen heeft getroffen om de suikerproductie in de EU veilig te stellen.

Het afschaffen van het suikerquoteringssysteem zoals Ciolos wil en waar ook de vereniging voor Bakkerij en Zoetwarenindustrie voor pleit, leidt tot meer onzekerheid. De suikerprijzen in de EU zullen sterk gaan fluctueren en in een aantal landen zullen telers afhaken. Het is twijfelachtig of de ’sterkere’ bietenlanden hun productie zullen uitbreiden. Uitbreiding is een zeer kapitaalintensieve aangelegenheid. In Nederland zal bij een verlaging van het suikersaldo richting graansaldo de bereidheid om suikerbieten te telen verder afnemen.

Als de suikerquotering na 2016 zou worden afgeschaft en vermindering van de bietenproductie in de EU plaatsvindt zoals na de suikerhervorming van 2005, dan zullen frisdrankenindustrie, ijsfabrikanten, bakkerijen en zoetwarenindustrie en andere suikergebruikers uiteindelijk worden overgeleverd aan de Braziliaanse suikerindustrie.

Zij domineren nu de wereldmarkt voor meer dan 50 procent en kunnen de knop zo omzetten naar de productie van bio-ethanol. De vereniging voor de Bakkerij en Zoetwarenindustrie en andere suikergebruikers moeten er nog eens goed over nadenken of liberalisering van de suikermarkt – met daaraan gekoppeld sterke prijsschommelingen en grote afhankelijkheid van de grillen van de Braziliaanse ’suikermaffia’ – beter is dan een EU-suikerbeleid met stabiele prijzen en leveringszekerheid en suiker inkopen bij de Europese ’suikermaffia’.

Klaas Hoekstra is bestuurslid van de Nederlandse Akkerbouw Vakbond

Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    Zeer goed verwoord Klaas en inderdaad die grote afhankelijkheid van bijv. Brazilie is toch zeker niet gewenst.
    Dit quotumsysteem is voor alle partijen gewoon de beste optie, met evt. een verruiming van het quotum.

Of registreer je om te kunnen reageren.