110 x bekeken 4 reacties

Samen schouders onder plan voor veehouderij is essentieel

Concreet en een belangrijk handvat, noemt Elbert Dijkgraaf het advies van de commissie-Van Doorn over de veehouderij. Maar, er moeten nog antwoorden komen op mededinging- en exportkwesties én vastberadenheid en overtuiging zijn nodig, meent hij.

”Als een boer zegt ’laat ik het maar eens proberen’, dan wordt het niks.” Aan deze wijsheid, opgedaan bij een werkbezoek aan het Varkens Innovatiecentrum in Sterksel, moest ik denken bij het advies van de commissie-Van Doorn. Gemotiveerd doorbijten is nodig.

De veehouderij staat onder grote druk. Hoge voerprijzen. Investeringen in milieu en dierenwelzijn. Terugschroeven antibioticagebruik. Dure mestafzet. Interen op eigen vermogen omdat doorberekenen van hogere kosten nauwelijks mogelijk is.

Vooral het laatste is een cruciale sleutel voor de slag naar de toekomst. Duurzaamheid vereist ook rentabiliteit. De vraag is wel hoe dat de organiseren valt.

Anderhalf jaar geleden sprak de Tweede Kamer drie dagen lang met sector en experts over de prijsvorming in de agro-nutriketen. Knelpunten lagen bloot: machtsconcentratie en overaanbod, mededingingsbeperkingen en tekort schietende marketing. En interessante aanknopingspunten, zoals meer ruimte voor afspraken via producentenorganisaties of tussen ketenpartijen. De spade ging zelfs dieper. Mededingingswet en NMA richten zich op eerlijke concurrentie in het belang van de consumentenportemonnee. Doet dat wel recht aan de gewenste duurzaamheidsslag en de ’ongelijke’ machtsverdeling in de agrarische ketens?

Op één motie na is het in de Tweede Kamer stil geworden. De SGP vindt echter dat het vraagstuk een vervolg verdient.

Een concreet handvat is het advies van Van Doorn. Een nuchtere analyse en een stevig voorstel. Kernelement is het maken van privaatrechtelijke afspraken over één ketenkwaliteitssysteem. Supermarktketens mogen vanaf 2020 alleen vlees geproduceerd binnen de kaders van dit kwaliteitssysteem in de schappen leggen. Met deze route wordt de bal niet eenzijdig bij de veehouder gelegd. Dat spreekt mij aan.

Er zijn wel drie hete aardappels. Eén ketenkwaliteitssysteem en meewerkende supermarktketens zijn een voertuig om de meerprijs van dierenwelzijn en milieu door te berekenen. Staan onze mededingingsregels dat toe en is de overheid bereid die zo nodig aan te passen? De tweede aardappel is de forse export, een potentiële ondermijning van de integrale aanpak van Van Doorn. In zijn rapport wordt dit helaas buiten beschouwing gelaten. Hier moet nog een antwoord op komen.

De derde aardappel haakt aan op de inleiding. Als we met elkaar aarzelen en niet over onze eigen schaduw heen willen springen, verdwijnt het advies van Van Doorn in de onderste la. Ik denk echter dat het een constructieve route is om de prijsvorming in de keten de goede kant op te sturen. Ik roep ketenpartijen, NGO’s (non-gouvernementele organisaties), NMA en politiek op om daar samen de schouders onder te zetten.
Elbert Dijkgraaf is Tweede Kamerlid voor de SGP

Laatste reacties

  • no-profile-image

    In dit pracht verhaal mis ik de 4 de hete aardappel, Wereld Vrijhandel verdragen, Als we de vrijhandel niet buitenspel zetten zal onze concurent vlees volgens hetzelfde concept maken en op onze markt anbieden tegen een lagere prijs, eenvoudig omdat zijn productie goedkoper is dan de onze. Dit laatste is nu ookal het geval. Hoe denkt de politiek dit WTO varkentje te wassen?

  • no-profile-image

    verstraten

    de grootste dreiging zit m.i. in het feit dat ngo's, en zgn "progressieve" partijen er dwars voor gaan liggen omdat zij maar op één ding uit zijn en dat is faillissement van de sector. En dat is het beste te realiseren het opleggen van extra regelgeving en iedereen door te laten modderen.

  • no-profile-image

    Volgens mij is de grootste bedreiging het te progressieve socialistische karakter van de sector met nu enkele VVD hanen om het faillisement van de kleine varkenshouders(hadden nog eigen vermogen) te realiseren.CDA konkelt mee,want die hebben in het verleden flink verzaakt.Je moet nu zo eerlijk zijn dat we varkenshouderij niet in de hand hebben gehouden omdat er altijd weer het grote agri geldbelang boven komt drijven ten koste van de kleine boer.Jullie krijgen smeer van je progresieve grootheidswaanzin,gevang in regelgeving in je eigen ziekenhuisvarkensstallen waar het varken jullie aardappels opeten.Produceren op de plek dicht bij de consument is het toverwoord=duurzaam.En de echte eerlijke boeren de vereiste vierkante meters vrijheid geven die deze overschotten problematiek niet veroorzaakt hebben.

  • no-profile-image

    tijgertje

    Wij willen een Schoon en Fris Nederland/Wereld.
    Hierbij horen geen grote Megastinkstallen meer.
    Wij willen af van de grote fokbedrijven, teveel dieren en dierenleed, het gesleep met dieren zijn we ook zat, dit zal ook verboden moeten worden, als dieren zo met veel pijn versleept worden. Het is ongehoord.
    Dus wij gaan voor Schoon en Fris, want in de veehouderij gaat er altijd wel iets MIS.

Of registreer je om te kunnen reageren.