108 x bekeken 1 reactie

Onderhandelingen Bleker en provincies muurvast

Er was eens een brief met de bijnaam Gestrekt Been.

Hij werd op 20 oktober 2010 door staatssecretaris Henk Bleker (landbouw) aan de twaalf provincies gestuurd. De kern: alle natuurgronden die u na vandaag aankoopt, moet u zelf betalen. Gestrekt Been deed de verantwoordelijke gedeputeerden van schrik struikelen, maar toen zij eenmaal overeind waren gekrabbeld, toonden zij zich strijdvaardig. En nu, bijna een jaar later, zitten de onderhandelingen tussen beide partijen muurvast.

Woensdag debatteerde de Kamer met Bleker over de voortgang op het natuurdossier. Eigenlijk viel er niets te bepraten, want ondanks eerdere beloften ligt er nog steeds geen akkoord tussen rijk en provincies over de (verdere) decentralisatie van en de bezuinigingen op het Investeringsbudget Landelijk Gebied (ILG).

Talloze serieuze en minder serieuze plannen hebben al op tafel gelegen, maar tot nu toe leverde het allemaal niets op. Volgende week komt Bleker met een laatste voorstel en hij hoopt dat dit wel tot resultaat lijkt. De voortekenen zijn echter niet gunstig.

Wat is er aan de hand? Bleker wil dat het natuurbeleid voortaan volledig door de provincies wordt uitgevoerd. Zij vinden dat prima, maar willen daar dan wel voldoende geld voor krijgen. En daar zit de crux: het kabinet heeft de geldkraan ver dicht gedraaid. Een centenkwestie dus, maar er is meer aan de hand. De onbuigzaamheid van de staatssecretaris wordt op de provinciehuizen niet gewaardeerd.

Tijdens het debat deed hij daar nog twee schepjes bovenop. In antwoord op vragen van de Kamer zei Bleker dat hij eventuele boetes uit Brussel voor het niet goed uitvoeren van Natura 2000 van plan is te verhalen op de colleges van Gedeputeerde Staten. In het ergste geval kunnen die in de miljoenen lopen.

Daarnaast stelde hij dat indien zijn voorstel volgende week niet wordt geaccepteerd, hij zijn wensen gaat afdwingen door deze eenzijdig per wet vast te leggen. De Tweede en Eerste Kamer moeten daar dan natuurlijk nog mee instemmen, maar gezien de verhoudingen in het parlement is dat geen onneembare hindernis. De boodschap van de staatssecretaris luidde dus: niet goedschiks, dan kwaadschiks.

Overigens hebben sommige provincies het zelf ook niet handig aangepakt. Zo is Zuid-Holland ook na 20 oktober nog nieuwe verplichtingen aangegaan; een dergelijke actie maakt de onderhandelingen er niet gemakkelijker op. Tijdens het debat wees Bleker er dan ook op dat hij niet de enige is die schuld heeft aan de vastgelopen gesprekken.

Hoe dan ook is de staatssecretaris erop gebrand nu snel tot een oplossing te komen. Maar dat gebeurt dan wel op zíjn voorwaarden; de auteur van Gestrekt Been houdt zijn poot stijf.

Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    Toen het financieel goed ging investeerde de Provincies driftig, in inrichting en aankoop voor natuur.Het Rijk betaalt wel, verwachte men .Nu het Rijk moet bezuinigen doen ze daar heel moeilijk over.Misschien kunnen we de Provincies toch maar beter opheffen.Het bespaart de burger veel belastinggeld!!!

Of registreer je om te kunnen reageren.