Boerenblog

1761 x bekeken 12 reacties

Vers en rechtstreeks van de boer

Waarom zou je alleen boeken en cd’s kopen via internet? Op Versvandeboerderij.nl koopt de consument landbouwproducten rechtstreeks bij de boer. Wie durft mee te doen?

Wekenlang is er flink gediscussieerd op het forum van Boerderij over het onderwerp boer-burgerallianties. Ofwel over vragen als: ‘hoe krijgt de consument weer feeling met zijn eten?’ en ‘hoe brengen we de boer op het bord?’. Samen met Friedhelm Veldhuijzen droeg ik ook mijn steentje bij aan deze discussie. Waarom? Omdat het onderwerp ons raakt. Er blijft namelijk te veel geld aan de strijkstok van de tussenhandel hangen. Daarom zijn we een initiatief begonnen: de website versvandeboerderij.nl is momenteel in opbouw.

Pact met burgers

Wij zien in de huidige maatschappij dat de politiek boer en burger tegen elkaar uitspeelt. Daarnaast verrijzen nieuwe grootgrondbezitters, in de vorm van natuurorganisaties. Nu Den Haag zonder geld zit, krijgen deze laatste een financieringsprobleem. Volgens ons is dit hét moment voor boeren om samen met hun burgerburen een pact te vormen om zelf de invulling van het buitengebied te regelen. Wil dit idee vorm krijgen, dan is het wel nodig dat beide partijen weer respect voor elkaar krijgen. Hoe kan dit eenvoudiger dan de burger naar de boer lokken om vers en gezond voedsel te kopen? Op deze wijze krijgt de van de natuur vervreemde burger weer een idee van de seizoenen en seizoensgebonden groenten.

Wisselwerking

Om dit te bereiken is het van belang dat er een wisselwerking tussen boer en burger ontstaat. Hierbij valt te denken aan het verenigen van boeren en burgers in lokale coöperaties, om samen te zorgen voor een aantrekkelijk platteland. In Amerika bestaan hiervan mooie voorbeelden in de vorm van Community Supported Agriculture (CSA).
Of het zover moet gaan, is de vraag, maar voor ons is duidelijk dat de boer die zich overgeeft aan de huidige voedselketen, met aan de top het grootwinkelbedrijf, zijn winst weggeeft. De consument krijgt alleen maar bewerkt voedsel, met allerlei toevoegingen waarvan de waarde niet bewezen is. En dan laat ik de enorme berg overbodig verpakkingsmateriaal nog buiten beschouwing.

Terug naar opa’s tijd

Boeren moeten weer meer bewerkingen zelf ter hand nemen. Ons idee is dat boeren die los willen komen van de wereldmarkt, de stap uit opa’s tijd moeten herhalen: kleinschalige verwerkingseenheden opzetten en lokale afzet organiseren. Met lokaal bedoel ik afzet in een straal van 50 tot 100 kilometer. Want waarom moeten we ons voedsel de hele aardbol over slepen?

Webwinkel

Als eerste aanzet denken we aan een webwinkel, waarbij de bestellingen zo worden gecoördineerd dat de klant ze eenvoudig kan afhalen op een vooraf afgesproken punt. Misschien is ook bezorgen mogelijk tegen een geringe vergoeding. Er wordt ook gedacht om grootgebruikers, restaurants, bejaarden- of ziekenhuizen van vers te voorzien.

Discussieer met ons

We hopen dat de burger-consument de moeite wil nemen met ons de discussie aan te gaan om te zien of we op het goede spoor zitten. Bijsturen is altijd mogelijk. Wij willen reeds in gang gezette nieuwe wegen zo coördineren dat een ieder hier zijn vruchten van kan plukken. Nu drijft iedere (groep van) boer(en) en tuinder(s) zijn lokale of eigen winkeltje. Waarom dit niet stroomlijnen zodat ook de kleine buurtgroenteboer of -super weer een kans krijgt? Er zijn al enkele voorbeelden van buurtsupers die door mededorpelingen kunnen blijven bestaan. Zo zijn er nog wel meer mogelijkheden om boeren en burgers dichter bij elkaar te brengen en samen het buitengebied aan te kleden.

Wie durft?

Onze grootste uitdaging is het vinden van producenten die bereid zijn te investeren in het extra werk dat deze vorm van verkoop met zich meebrengt. Ook denken we dat de consument de gelegenheid moet hebben de producenten te bezoeken om het contact met de grond te herstellen en te zien waar het eten vandaan komt. Waarom geven we als professionals deze stedeling niet de mogelijkheid om met ons samen de voedselproductie op de boerderij uit te voeren? Voor zowel boer als stedeling heeft samen produceren grote voordelen. Door de interactie tussen boer en burger op een ongedwongen manier ontstaat wederzijds begrip. Naast financiële voordelen voor de boer kan het sociale voordeel nog wel eens veel groter zijn dan we nu kunnen inschatten.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    ed bakker

    Van Riel u bent niet de enige met zo'n idee maar waarschijlijk wel met het internet systeem ,er zit op de overtoom in amsterdam een winkel die alles direct bij de boer of tuinder of fruiteler koopt
    Het bedienent personeel was wel goed geintreseerd en kon wel wat vertellen maar toch dacht ik dat bij toerbeurt een leuke boerin of boer met een vlotte babbel (anders kom je bij stedelingen en zeker de mokemers niet eens aan het woord) die met entausiasme kunnen vertellen hoe alles groeid en gedaan wordt op de landbouw bedrijven toch een plus zou zijn voor zo'n winkel

  • no-profile-image

    Han

    Ed. Ik ben het met je eens dat het verhaal al dan niet in het dialect de zaak smeuig maakt. Ik weet van een zelf zuivelende boer, die alleen verkoopt aan groot gebruikers (kantines, ziekenhuizen) hij brengt zijn spullen in "boeren kleding" rond en op beurzen staat hij er ook bij als boer + opa's petje incl. namaak dialect. Het is zijn handels merk en de zaak loopt als een trein.
    Deze vorm zoek ik ook, rechtstreeks en voorbewerkt van boer / tuinder naar bv. bejaarden te huis, ziekenhuis, zodat deze mensen weer vers krijgen uit eigen keuken op een normaal bord. Al die wegwerp serviezen lekker makkelijk maar niet bevorderlijk voor de eetlust als je ze elke dag op je kamertje krijgt toegediend uit de magnetron gevuld met ondefinieerbaar fabrieks voedsel. Om al deze ondefinieerbare zaken toch nog voedzaam te maken ligt er en doosje (wegwerp) met suplementen naast. Hoe gezond wil je de patient hebben en hoe snel wil je de bejaarde dood hebben? Wij zouden het graag anders zien en wel met >vers van de boer<. Het voorlichtings videootje van onze varkenshoedster kan bij geleverd worden om zo de discussie tijdens de gezamelijke maaltijd in het bejaarden tehuis aan te zwengelen bij het verorberen van de karbonade.

  • no-profile-image

    arie maas

    han je mag nog wel even hard aan het werk om je webwinkel/website werkbaar temaken
    Overigens denk ik dat je hier maar een (zeer) beperkt aantal burgers mee benaderd.
    cq klant gaan worden, e.a lijkt me niet zo handig, zakje aardappelen bestellen, bij boer gaan ophalen, (of laten thuis bezorgen)dat is echt iets voor de idealist die anders ook de boer opgaat

  • no-profile-image

    Han

    Arie als je denkt aan iedere boer zijn eigen producten in zijn eigen schuurtje heb je gelijk. Ons idee is om alles wat een boer / tuinder zoal produceert in combinatie bijeen te brengen tot een volwaardige product lijn. Zie het in de vorm van de vroegere SRV kar maar nu via internet bestellen en op vaste stek afhalen. Waarom moet de klant van 20 hoog in de Bijlmer naar Flevoland voor zijn piepers en naar Zeeland voor zijn spruiten en de karbonade uit De Peel. Nee dit moet de organisatie zien te organiseren en wel zo dat het bij de Buurtsuper of Toko klaar staat. Arie eerst wil ik peilen of er boeren / tuinders mee willen. Blijft het promoten van de primaire landbouw om meer uit de keten halen alleen bij discussie stukken dan is het voor mij einde verhaal. Praten doen we al een kwart eeuw, met als gevolg veel warm pluche en kosten en steeds minder primaire producenten, die met moeite het hoofd boven water houden.

  • no-profile-image

    natuurboer

    Han, hebben jullie ook rekenmodellen gemaakt die aantonen dat er met webwinkels een inkiomensverbetering voor boeren is.? Zelf zit ik namelijk ook te rekenen. Eén Nederlandse boer produceert gemiddeld voor ca 600 consumenten in binnen én buitenland. 2/3 van de productie van die ene boer is bestemd voor export. Eén Nederlandse boer produceert dus voor 200 Nederlandse consumenten. Stel de marge op deze Nederlandse klandizie neemt met 50% toe. Dan heb je een op de totale omzet een stijging van ca 17%. Webwinkel zal naar mijn idee gepaard gaan met de nodige risico`s en kosten. Wat blijft er dan van die 17% over? Mijn inschatting daarvan is een gezinsinkomen verbetering van ca € 2000.- per jaar maximaal. Niet echt veel voor al dat exta werk en veranderingen. Komt nog bij dat je dan als boer moet kiezen welk deel 1/3 productie voor Nederlandse consumenten bestemd moet zijn en welk 2/3 deel voor export. Grote kans dat je problemen krijgt met de afnemers voor het deel dat voor export afgeleverd moet worden. Bovendien zal heel Drente met de fabrieksaardappelteelt met dit soort boerderijwebwinkels niet mee kunnen doen. De boerderijwebwinkel wordt m.i. dan een initiatief voor een selectieve groep boeren. Het initiatief van boerderijwebwinkels lijkt misschien haalbaar. Maar zoals het nu gepresenteerd wordt vindt ik dat persoonlijk wat te vaag om er mee te kunnen symphatiseren. Meedoen lijkt me dan een sprong in het diepe zonder zwemdiploma.

  • no-profile-image

    Han

    Natuurboer. Ik ben het metu eens dat het zo u het berekent klopt en niet interessant is. Helaas moet ik bekennen dat wegens plaats gebrek dit artikel dang is ingekort. Het systeem zal niet voor alle boeren werken,hooguit voor een groep die voor 100 % mee doet, net alsbij onze Amerikaanse collega's. Ik denk dat iedere boer zelf moet kiezen, Wereldmarkt of lokale markt met alle bijkomende plussen en minnen.
    laatdit artikel zijn zo als bedoelt en eerste aanzet tot discussie.
    Zijn er serieuze medestrijders, dan gaan we verder.

  • no-profile-image

    Eleonie

    Ik zou best mee willen doen! Als consument zie ik hier dat juist de lokale producten er goed lopen en mensen wel degelijk smaakverschil ervaren. En dat is belangrijk, want het moet tussen die oren komen te zitten! Boeren hebben zich hier verenigd in lokale verenigingen, zoals Røros kjøtt (biologisch vlees) en Røros mejeri (lees vorige collumn, bio zuivel). Daarnaast zijn er vooral 's zomers veel plattelands/bergwinkels open met eigen zuivel-, groente en/of vleesprodukten.
    Het grote nadeel is de beperkte verkrijgbaarheid, de grote zuivelaars hebben betere verkrijgbaarheid door het hele land, en het hele jaar door. Dat krijg je als kleine boerenorganisatie nog niet voor elkaar. Wie heeft daar een oplossing voor?

  • no-profile-image

    Piet Slingerland

    In de loop van de 90tiger jaren is de agrarische markt in NL van een vraagmarkt omgeslagen naar een (over) aanbodmarkt. De omringende landen verzorgden zichzelf, voor export moesten nieuwe en langere wegen gezocht worden. Daardoor ontstonden ook grotere prijsfluctuatie's. De Tuinder's, Varkenshouder's en Akkerbouwer's zijn daar aan gewend. De Melkveehouder's hebben in 2009 een voorproefje meegemaakt. Daarom is het zinvol meer te doen aan zelfvermarkting >>> hier en daar is al initiatief <<< met succes!!!... Daarom vind ik zelfvermarkting een verstandige zaak, zeker voor NL.

  • no-profile-image

    boertje

    Han, wat een goed idee! Hoe combineer jij al die dingen toch waar je mee bezig bent? Zit je nog veel in Meshovsk?

    Ik neem aan dat de website binnenkort in het Russisch vertaald wordt en dat je hetzelfde concept daar ook gaat exploiteren vanuit Meshosvk?

  • no-profile-image

    Hendrik de broer van Gait

    Han het idee is goed maar:
    1. Er zijn al diverse webwinkels (v.n. biologische) die hetzelfde doen.
    2. De meeste boeren produceren grondstoffen en dus geen kant en klare consumptieve produkten.
    3. Kleine producenten hebben heel veel vaste kosten om de voedselveiligheid te waarborgen.
    En daarom vind ik het een kansloos idee.

  • no-profile-image

    Han

    @Hendrik. Dat er veel winkels zijn in het biologische spectrum weet ik. Ik zou deze willen koppelen om zonder winkelketens toch het werkgebied te vergroten. Ik geef het idee liever aan reeds bestaande groepen om zo hun kansen te vergroten, dan de competitie aan te gaan. Verder zou ik de consument willen betrekken om meer begrip voor elkaars "wereld" te krijgen. Ja zelfs samen op te trekken als het gaat over natuur en cultuur waarden van het buiten gebied.
    Je ziet de diepere achtergrond is meer dan eten maken en verkopen. Misschien moeten we wel trachten de buurtsuper in de steden ere te herstellen, maar de grootte geldverslindende tussen schakels elimineren. Voor zgn. voedsel veiligheidseisen zijn (politieke) oplossingen te bedenken, mits we ons weten te omringen vdoor de juiste partners. Vandaar mijn natuurwaarden, buurtsupers (goed voor vereenzamende senioren)

  • no-profile-image

    john

    Om te beginnen moet er een goede en herkenbare merknaam + logo op de producten komen te staan. Dan moeten er normen en waarden voor onze producten vastgelegd worden. Er wordt een specifieke groep consumenten bediend > zij bepalen waar de producten aan moeten voldoen. En dan niet alleen portie grote maar ook de productiewijze. Om een brede groep consumenten te bereiken zijn er verschillende lijnen nodig: Local: wordt binnen een straal van 50 km rond het verkooppunt geproduceerd en verwerkt met gesloten kringlopen. Economic : wordt binnen een straal van 300 km rondom het verkooppunt geproduceerd en verwerkt en de kringlopen zijn niet gesloten. En dan nog een lijn Luxe. Zelfde als local maar dan met eisen uit verschillende biologische en welzijnsprogramma's. De bedrijven die meedoen aan deze keten krijgen aandelen van de verkooppunten. Zo vloeit de winst rechtstreeks naar de boer terug. Als boer moeten we wel blijven doen waar we goed in zijn en dat is concentreren op de akker of de stal. Misschien eens een proef starten met een lokale welkoop of boerenbondwinkel als shop en afhaalpunt. Deze zijn meestal toch in boerenhanden en wordt het daar ook weer drukker!

Laad alle reacties (8)

Of registreer je om te kunnen reageren.