Redactieblog

247 x bekeken

Kennisvermindering

Bij genetische manipulatie verliezen boeren hun kennis.

Wageningse instituten hebben een rapport geschreven over de vraag of genetische manipulatie duurzaam is. De vorige landbouwminister, Verburg, wilde dat graag. Beide: ze wilde zo’n rapport en ze wilde dat genetische aanpassing duurzaam bijdraagt aan duurzaamheid. De conclusie van het rapport is heel wetenschappelijk: het kan vriezen en het kan dooien. Eén onderdeel verdient bijzondere aandacht. Als zaaizaad wordt gebruikt dat resistent is tegen glyfosaat, verleren boeren te schoffelen. Slecht voor het milieu: soms is schoffelen het beste, ook voor de portemonnee. Maar ja, wat je niet kunt, kun je ook niet gebruiken.

Ik denk dat de Wageningers gelijk hebben. In de biologische teelt moest de afgelopen jaren van alles opnieuw worden uitgevonden omdat het vergeten was. Op opleidingsinstituut Warmonderhof hebben ze er een dagtaak aan.

Ik houd me mijn hele leven al bezig met vermeerdering van kennis. Over vermindering heb ik nooit goed nagedacht. Maar inderdaad. Als kind heb ik geleerd met een paard om te gaan. Ik kon het zelfs inspannen. Ik zou nu niet meer weten hoe. Mennen leerde ik door te kettingeggen. Maar of dat in rondjes ging of banen, geen idee. En wanneer en waarom ik moest eggen, ook geen idee. Melken ben ik ook verleerd. Handmelken kon ik toch al niet goed, maar met de machine ging het best aardig. En geen koe wil me nog aan haar kraambed, terwijl ik er toch heel wat heb geholpen bij geboortes.

Het wordt tijd voor een opslagbank van oude landbouwtechnieken. Iets als de genenbank. Met films over hoe je een schoffeltuig afstelt, een kalf een halster op zet, hoe je hangop maakt en hoe je een big de hoektanden knipt. Met schema’s over plantbreedtes en zaaidata van vergeten gewassen. Met handleidingen voor korenschoven en hooioppers.

Ik meende dat ik de laatste tijd vergeetachtig werd. Gelukkig is het geen aderverkalking, maar kennisvermindering.

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.