92 x bekeken 1 reactie

Energie wordt leidende factor in economische ontwikkeling

Anne Mieke Ravenshorst
De groeiende vraag naar energie en de prijs-verhogingen aan de pomp, zijn kinderspel vergeleken met wat er nog staat te gebeuren. Dat stelt Douwe Faber. ”De volgende crisis wordt een energiecrisis.”

Prins Willem Alexander heeft het van dichtbij gezien: de ijskappen in het poolgebied smelten. Tijdens zijn bezoek aan Groenland deed hij een opmerkelijk aanbod: als het ijs zich dan toch terugtrekt, wil kennisland Nederland wel helpen om de mogelijkheden voor ontginning van de blootgelegde olie- en gasvelden te onderzoeken.

Het is wrang: de mensheid vervuilt de atmosfeer, ontregelt het klimaat en wil ook nog eens een slaatje slaan uit de dramatische gevolgen. De prins had het over ”duurzame ontwikkeling” van het poolgebied. Waarmee het begrip duurzaamheid zo langzamerhand het meest misbruikte woord is geworden. Want het exploiteren van fossiele bronnen in zo’n kwetsbaar gebied heeft in de verste verte niets met verantwoord en duurzaam handelen te maken. De kroonprins is kennelijk nog niet losgekomen van de economie van het verleden, en zolang de energiesector miljarden winst haalt uit de fossiele bodemvoorraden, is zij niet geneigd de bakens te verzetten.

De werkelijke revolutie zal dan ook van onderaf komen: het is de consument die de noodzakelijke veranderingen zal afdwingen. Nu al staan automobilisten tandenknarsend bij de pomp, waar ze bijna wekelijks met prijsverhogingen worden geconfronteerd.

Nu de wereldeconomie opkrabbelt uit de recessie, nadert het moment dat de olieproductie de vraag niet meer kan bijhouden. De volgende mondiale crisis wordt een energiecrisis. Ik voorspel dat de prijs van olie en gas de komende tien jaar minstens twee of zelfs drie keer zo hoog wordt.
De gevolgen daarvan worden niet enkel gevoeld aan de benzinepomp. Naast huur en hypotheek zijn de centrale verwarming en de elektriciteitsmeter nu al de grootste kostenpost voor huishoudens.

En waar bijna niemand rekening mee houdt: ook gewone consumptiegoederen worden spectaculair duurder. De prijs van vrijwel ieder artikel in de winkel bestaat immers voor een aanzienlijk deel uit energiekosten. Fabrikanten zullen een exploderende energieprijs noodgedwongen doorberekenen in hun producten. Dat geeft beslist sociale onrust. Consumenten zijn tegenwoordig machtig. Steeds vaker worden artikelen of merken in de ban gedaan als ze niet maatschappelijk verantwoord worden gemaakt.

In Amerika eisen consumenten al met succes groene, duurzame producten. Geen wonder dat internationale bedrijven, zoals onze grootste bierbouwer en ons grootste zuivelconcern, alles op alles zetten om binnen afzienbare termijn klimaat- en energieneutraal te produceren: groene pilsjes en groene glazen melk. De komende jaren wordt energie de leidende factor in economische ontwikkeling. Bedrijven die qua energieverbruik het voordeligst en het groenst weten te produceren, hebben straks het grootste marktaandeel.
Nederland kan zijn kennis niet benutten voor groene en hernieuwbare energie, een groene kenniseconomie bouwen. De vraag is alleen: wanneer dringt het gevoel van urgentie eindelijk door?

Douwe Faber is eigenaar-directeur van energie-adviesbureau Ekwadraat en auteur van het boek ’Groene Parels; duurzame energie ligt op de drempel’

Eén reactie

  • no-profile-image

    Onze Prins heeft met zijn uitspraak, duidelijk gemaakt dat de mensheid moet inspelen op de klimaatsverandering en zijn gevolgen. Zo het er nu uitziet kunnen we deze verandering in klimaat en natuur niet meer stoppen. Het is een autonoom proces geworden, iedere ingreep die we doen, zal ten koste gaan van het milieu in welke vorm ook. Wat we ook uitdenken aan nieuwe energie bronnen, we zullen achter de feiten aan hobbelen en daar komt bij dat we met nog meer mensen en nog meer activiteiten steeds meer zoetwater verbruiken, iets wat a; jaren een schaars goed is in veel landen. Ik ben afgelopen weken weer met de neus op de feiten gedrukt in Zuid Kazaghstan waar zonder irrigatie niets groen is en de toilet voorziening met minimaal water gebruik zijn uitgerust. (WC geen water en handen wassen met een afgeknepen kraan. Ons luxe leven begint zijn tol te eisen en dat wil de mensheid nog niet inzien.

Of registreer je om te kunnen reageren.