88 x bekeken

Minder Natura 2000 alleen via riskante sluiproute bereikbaar

Het blijft voor veel boeren dé steen des aanstoots: het natuurbeleid. Staatssecretaris Bleker wil daar wat aan doen. Na de EHS is hij van plan ook Natura 2000 aan te pakken. Maar dat is een stuk ingewikkelder.

Natura 2000 leidt tot een burgeroorlog, somberde CDA-senator Henk Tiesinga onlangs. De strikte regelgeving maakt dat voor- en tegenstanders elkaar regelmatig in de haren vliegen met als gevolg dat het Europese netwerk van beschermde natuurgebieden moeilijk van de grond komt. Staatssecretaris Henk Bleker (landbouw) wil daar verandering in brengen en stelt voor de Europese regels te versoepelen en aangewezen gebieden te schrappen. Maar kan dat eigenlijk wel?

Het korte antwoord op die vraag luidt: ja, dat kan. Maar dat is slechts een klein deel van het verhaal. Het doorbreken van de impasse in het natuurdossier is namelijk dusdanig ingewikkeld dat daarvoor een zeer lange adem is vereist, langer wellicht dan de termijn van één kabinet. En dan nog lijkt de kans op succes zo groot als het winnen van de jackpot in de Staatsloterij.

Dat valt althans af te leiden uit twee documenten die deze week zijn gepubliceerd. Het eerste is een rapport van het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL). Daarin gaan onderzoekers in op de vraag welke mogelijkheden de bestaande wetgeving biedt voor een soepeler omgang met Natura 2000. Zij concluderen dat er ruimte voor aanpassing is, maar dat daar wel een hoop juridisch getouwtrek met volstrekt onbekende afloop aan vooraf gaat.

Kort gezegd zijn er twee routes: het verkleinen (of helemaal schrappen) van aangewezen gebieden, of het aanpassen van de instandhoudingsdoelstellingen - precies wat Bleker van plan is dus. De eerste weg is alleen begaanbaar als dat ecologisch te rechtvaardigen valt. Daarvoor moet worden aangetoond dat er bij de aanmelding fouten zijn gemaakt, of dat er tussentijds kwaliteitsverlies is opgetreden. In dat laatste geval riskeert de betreffende lidstaat, indien er sprake is van slecht beheer, wél een proces voor het Hof van Justitie.

Aanpassing van de instandhoudingsdoelstellingen, de tweede route, is in sommige gevallen gemakkelijker. Bij kleine wijzigingen kan een lidstaat dit doen zonder goedkeuring van Brussel. Is de aanpassing echter van invloed op de functie van het gebied, dan moet dezelfde procedure worden gevolgd als bij verkleining of schrappen. Een gebrek aan financiële middelen is in geen enkel geval een geldige reden.

Dan verscheen er ook nog een brief van de Europese Commissie over dit onderwerp. Daarin wordt ingegaan op vragen van europarlementariër Gerben Jan Gerbrandy (D66), die zich zorgen maakt over het plan van Nederland de regels dusdanig aan te passen dat het aantal beren op de geschetste routes afneemt. Volgens de Commissie zijn de vogel- en habitatrichtlijnen ‘doorslaggevende instrumenten’ om de biodiversiteit te beschermen en zal zij er ‘daarom niet mee instemmen dat deze verwateren’. Sterker nog, Brussel kondigt scherper toezicht op de lidstaten aan.

Samengevat zijn er dus mogelijkheden de uitvoering van het Europese natuurbeleid in Nederland vlot te trekken. Die zijn echter beperkt en lijken meer op sluiproutes dan driebaanswegen. En dan lopen ze ook nog eens, om met senator Tiesinga te spreken, door oorlogsgebied. Het is te hopen dat Bleker zijn kogelvrijvest heeft klaarliggen.

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.