Boerenblog

880 x bekeken 7 reacties

Koeien en schurken (8)

Het wachten is op formaline en antibiotica. Ik maak me nuttig met het opstellen van een beter rantsoen en verwonder me over wat er met gestorven dieren gebeurt.

Omdat er nauwelijks formaline en antibiotica voorhanden waren, kon ik een paar dagen weinig anders doen dan een ander rantsoen in elkaar draaien. Dat was niet zo moeilijk, schaal een op het oog voldeed al om de kwaliteit te verbeteren. Het beschikbare kuilvoer was als mest. Het nieuwe rantsoen moest daar zo min mogelijk van bevatten. Het droge hooi, nee, het riet, rook lekker. Dat zou dus qua kwaliteit 100 keer beter moeten zijn dan dat rotte kuilvoer. Dus dat maar zo veel mogelijk in het rantsoen. Daarnaast schroefde ik het aandeel gerst, zonnebloemschroot, gist en rijstslijpsel flink op.
De koeien moesten hierop toch weer aan het groeien gaan. Op het vorige rantsoen, met het rotte kuilvoer erin, verloren ze zelfs in de droogstand al 75 tot 150 kilo aan gewicht. Ja, op zulk supervoer als daar gevoerd werd, gaat afslanken inderdaad moeiteloos. Zelfs goed houtzaagsel kon wel eens beter zijn geweest. Ik beloofde de directeur via een premixbedrijf binnen enkele dagen een echt recept te regelen.

Te weinig drinkwater

De volgende dag heb ik na het melken eerst de nodige tijd moeten spenderen voor de medewerkers eens de voetbaden schoonmaakten en met heet water vulden. Het vroor in de stal zeker 10 graden en rond de voetbaden was alles glad. Ik zag nu ook dat er veel te weinig drinkwater beschikbaar was voor de koeien. Omdat de medewerkers het makkelijk wilden hebben, haddden ze maar wat vlotters gesloopt. Dan hoefden ze niet zo vaak te checken of het water wel liep.

De inseminatrice kwam er intussen ook bij, want ik kon me bij deze mannen niet verstaanbaar maken. Dat ze niet wilden luisteren, was het eerste probleem. Maar ze kunnen me ook niet verstaan. Wat het Engels is voor de Westerse wereld, is het Russisch in de oude USSR-landen. Maar sinds de onafhankelijkheid leren ze in veel gebieden geen Russisch meer, alleen het eigen dialect of de eigen taal.

Alle koeien gek

Uiteindelijk kwam er dus heet water en kwam de formalinebehandeling van het eerste koppel van 150 koeien in zicht. Die startte zoals het niet moet. De stalmedewerkers wilden alle 150 koeien ineens opdrijven richting en door het voetbad. Ze sloegen en timmerden erop los en krijsten als wilden. Dat moest dus eerst heel snel veranderen, want dat kon maar op een ding uitdraaien: alle koeien gek en de kreupelen nog kreupeler doordat ze omvergelopen werden.

Ik heb de mannen daarom maar weer voorgedaan hoe je een koe zonder geweld in de benen krijgt. Ik leerde ze ook samen te werken met de koe in plaats van ertegenin. Een dik uur en veel kwaadheid later ging elke keer een groepje van tien koeien langzaam door het bad heen. Na twee rondjes door het hete water wisten de koeien al beter dan de werkers wat er verwacht werd. Na het schoonspoelen van de klauwen deden we de formaline erin, en die konden we elke dag verversen.

Jongveestal als sterfhuis

Na de derde dag was er duidelijk sprake van verbetering. De koeien liepen gemakkelijker. De koeien die niet goed in de benen konden komen, liet ik naar de jongveestal brengen. Die had als bijnaam dodenstal en sterfhuis, en die naam dekte de lading beter. Wat een ellende lag daar, erg om te zien. Het lag er namelijk vol met dieren die nog nét leefden. Bijna elke dag werd daar koeien en kalveren de keel doorgesneden en werden de dieren op een vrachtwagen gegooid en geslacht. Ook de gestorven dieren kwamen daartussen. Het vlees ging gewoon de consumptiemarkt op.
Van veel dieren werd een flink deel van het vlees weggesneden en vernietigd. Die koeien hadden namelijk flinke doorligwonden en het vlees aan de kant waar zo’n koe al dagen op had gelegen was gewoon zwart, stervend. De jongveestal ben ik niet meer ingegaan de eerste week. Dat had toch geen zin, daar was alle mogelijke hulp te laat. Ik moest gewoon beginnen waar de problemen aanvingen. Als ik me alleen zou richten op deze ellende, bleven er alleen maar crepeergevallen bijkomen, tot de laatste koe het loodje gelegd had.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    W.A

    Hé die Bert, zoiets als de dierenbescherming bestaat daar niet? Of de dierenarts die deze praktijken niet kan accepteren?? Weet wel dat ik er hier niet mee weg zou komen als het zo ging.
    Veel 'succes'.
    Ps: je moet die directeur eens een maaltijd bezorgen die van de zelfde kwaliteit is als de koeien daar MOETEN eten.

  • no-profile-image

    maarten

    Dag Bert, ik wens je veel sterkte bij dit avontuur. Ik kan me wel wat voorstellen wat je daar aantreft maar het blijft moelijk. Hoe je daar door de moeilijkheden heen moet worstelen. Je bent er eerder geweest en toen was het nog heilig bij de huidige situatie. Oke, nu weer de koeien een beetje oplappen en als je over een week of meer naar huis gaat, wat dan? Nog erger dan nu? Zijn dergelijke investeerders en directeur dan zo blind voor deze situaties? Dat lijkt mij een veel betere vraag? Nu leveren deze koeien geen financieel resultaat op en dat wordt zonder" een Bert" ook niet anders.
    Groeten

  • no-profile-image

    Jeroen

    Bert,

    Veel succes, ga je er nu elke maand naar toe?
    Hier gaat alles nu lekker, verse koeien die goed melk geven en weer op tijd drachtig zijn. Melkerij die weer werkt. NU nog een goeie oogst maken en we zijn weer dichterbij hoe het moet.

  • no-profile-image

    Bert

    Hoi Jeroen. nee ben er nu voor water vernevellaars voor ventilator te zetten. dus doe weinig voor en met de koe. zit er wel tussen en zie een en ander en zeg dan waar om niet zo of zo. koeien zijn dun maar gezond. geen een kreupel en gaan elke week 4 keer achter elkaar door formaline.dat zijn ze dus gelukkig blijven doen.maar als ik naar de voervoorraad kijk zie ik het donker in voor er weer nieuwe oogst is. er is hier nog niks groen.
    blij dat het bij jouw na een jaar ups en diepe downs nu echt gaat zoals je in kop had toen je er begon.
    Groeten

  • no-profile-image

    Irene Vasterman

    Dag meneer Van Lier,
    hoe het kwam dat ik op uw blog terecht kwam weet ik niet, maar ik vond het een beestachtig interessant verhaal van wat u daar allemaal meemaakt. Als secretaresse bij een projectontwikkelaar in Gouda (we hebben ook een kantoor in Kiev), heb ik nauwelijks verstand van het boerenbedrijf. Hooguit dat ik vroeger regelmatig in de stallen kwam, bij de buren van mijn zus die in Wadway woont.
    Uw blog wordt dus ook door 'stadse' mensen gelezen.
    Ik hoop dat u het allemaal goed voor elkaar krijgt, want het lijkt me een bijna onmogelijke taak om het op orde te krijgen.
    Ik zal in ieder geval voor u bidden.
    Vriendelijke groet,
    Irene Vasterman

  • no-profile-image

    Bert

    Hoi Irene.Onze blogs worden zeker niet alleen door mensen uit ons vak gelezen dat klopt en is ook de bedoeling dat ze verder komen dan alleen de stal deuren.na het 2e bezoek waar nu de blogs over gaan hebben ze het beter onthouden zullen we maar zeggen. zeker de inseminatrice. die doet eigenlijk alles. als zij weg is gaat het zeker weer fout. ze was paar dagen naar huis en in 4 dagen lag weer alles in ongezonde toe stand. Ik ben er nu ook weer en moet zeggen ja ze doet het zo als geleerd.Bedankt voor uw goede gedachten voor goede afloop hier.
    Groeten

  • no-profile-image

    casev

    Zoals elke weer, weer `n reuze intressante Blog Bert. Kan je misschien ook eens wat meer vertellen hoe ze aan dit rotte ruwvoer komen. Hoe werkt de ruwvoerwinning daar ? Is dit gras / luzern? Hebben ze daar rondom de oogst toevallig veel regen gehad? En word de kuilvoer hoop wel (goed)afgedekt? En waar precies bevind deze boerderij zich?

Laad alle reacties (3)

Of registreer je om te kunnen reageren.