Boerenblog

617 x bekeken 6 reacties

Koeien en schurken (7)

Niet alleen het beenwerk van de koeien is slecht, ook de voeding is volledig fout. Ik vraag me af waar ik beginnen moet om het bedrijf weer op de rails te krijgen.

Na het gruwelen in de melkstal ben ik de ligboxenstal weer in gelopen. Er lag vers voer aan het voerhek. Nou ja, voer? Het moest luzerne gemengd met snijmais en droog hooi zijn. Wat het werkelijk was: droog riet, stinkend kuilvoer en ingekuild maisstro, gemend en gesneden in de voermengwagen. Zo’n rotte, stinkende zooi had ik nog niet eerder gezien. De voederwaarde kon niet meer dan nul komma nul zijn. De koeien konden al nauwelijks aan het voerhek komen met die klauwen en benen. Hoe kun je dan verwachten dat ze van zo’n rotzooi ook nog eens veel melk geven?

Alleen maar ellende

Ondertussen kwam de jonge inseminatrice, in wie ik wel vertrouwen had, bij me. Ze vertelde dat na mijn vertrek ruim 100 koeien gestorven waren en dat een kleine 100 kalveren hetzelfde lot getroffen hadden. Ik vroeg haar waarom ze gestopt was met formaline. Ze antwoordde dat ze niet had willen stoppen, maar dat de directeur gezegd had dat ze inseminatrice was en dat ze zich maar tot dat werk moest beperken. Ze was dus gestopt met de behandelingen en niemand had zich er daarna nog om bekommerd. Geen wonder dus dat het gros van de koeien tegen de vlakte lag en aan het kapotgaan was.

De morgen liep op zijn einde en na het middagmaal ben ik maar in mijn eentje de stallen ingegaan. Ik zag er alleen maar ellende en vroeg me af waar ik moest beginnen om dit bedrijf weer op de rails te krijgen. Alle koeien waren sterk vermagerd, ze waren vuil en er sprak geen levenslust uit. Kreupelheid was de regel, niet de uitzondering. Achter veel koeien hing de nageboorte nog. Meer koeien witvuilden wel dan niet, de stank was onbeschrijflijk. Er leek geen beginnen aan om dit te stoppen. Er was iets gaande wat ik niet verwacht had ooit nog tegen te komen.

Opnieuw starten met voetbaden

Ik besloot eerst de voetbaden maar weer in gang te zetten. Ik zag dat er nog formaline aanwezig was, net genoeg om één groep van 150 koeien te behandelen. Ik begon daarom met het organiseren van voldoende heet water voor de volgende morgen. Ik wilde de groep eerst maar eens een keer of vier door schoon, warm water laten lopen. Daarna kon de formaline in het bad. Op deze manier zou die langer goed werken. Dat organiseren op zich gaf al tumult genoeg voor een uurtje.

De voorraad medicijnen was eveneens zeer beroerd: er was van de belangrijkste middelen maar weinig aanwezig, en van veel noodzakelijke middelen helemaal niks. De inseminatrice vertelde me dat ze wel middelen bestelde, maar dat de directeur er altijd minder van regelde dan ze bestelde. Ze kon dus nooit een behandeling uitvoeren zoals het moest. Ik heb maar bij me gestoken wat er was, en ben begonnen de koeien met de ergste baarmoederontstekingen te behandelen. De gruwelijkste gevallen van stinkpoot heb ik ook direct maar geïnjecteerd.

Knokken met de directeur

Tegen de avond ben ik naar de directeur gestapt. Die schreeuwlelijkerd kun je beter niet tegenkomen. Hij is de satan van het hele dorp daar. Alles en iedereen is bang van hem. Hij vroeg me alles te bekijken, een voerrantsoen te maken en alles te herstellen wat fout was. Ik heb hem weinig gezegd. Ik had er op dat moment geen zin in om met hem te knokken, dat bewaarde ik wel voor later. Het enige wat ik hem zei was dat ik direct 1.000 liter formaline, 200 flesjes van het ene antibioticum en 300 van een ander moest hebben. Hij zei dat dat geen problemen zou geven, het zou alleen een paar dagen duren, want de spullen moesten wel met de trein komen vanuit een stad 1.000 kilometer verderop. Dat klopt ook wel, volgens mij heb je in deze omgeving al geluk als je er aspirine kunt kopen.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Ed Bakker

    Bert als ik de reportages van jou over deze boerderij lees is er toch niks te bereiken waarom dan doorgaan ze doen toch niet wat je afspreekt

  • no-profile-image

    Piet Slingerland

    Hoi Bert, het blijft feest he?. Moedeloos wordt je daarvan, toen ik jouw belevenissen las moest ik weer denken aan mijn eerste tropen-jaren in Polen. Ja zeggen en niks of anders doen en ga zo maar door. Het functioneert alleen maar als je ze 25 uur per etmaal controleert!!!... Droevig is dat, mijn ervaring is dat de oude overtuigde communisten het meest dwars liggen. In het begin had ik hier ook meer tegenwerking dan medewerking, dat zie ik bij jouw ook, wijsheid en sterkte toegewenst, groeten.

  • no-profile-image

    Han

    @Ed ik begrijp Bert wel, hij heeft medelijden met de koeien en weet dat als de dieren allemaal dood zijn er weer een nieuwe trein komt binnen rijden met nieuwe slachtoffers. Dus maar tegen beter weten in hopen, dat zijn lessen blijven hangen en er verbetering optreedt. Les geven is en kwestie van heeeeeel lange adem.

  • no-profile-image

    Bert

    Als ik niet het dieren leed zou verhelpen zoveel als kon als je de kans hebt zou ik geen haar beter zijn als hun.Ik laat geen dieren lijden hoe dan ook als ik het kan voor komen of stoppen.
    Groeten

  • no-profile-image

    jos

    bert stop met insimineren scheeld weer een zooi ellende over 9 maanden
    als er nog een koe drachtig word?

  • no-profile-image

    Bert

    Hoi Jos.Ja maar mooiste is zulke flap dozen zeggen dan ook nog koe moet op 6 a 9 weken drachtig zijn. en gaan er met hormoon op los. snappen niet dat ze geen resultaat hebben bij een huid been koe en ziek.
    Maar ik ben er nu weer een paar dagen. en gaat goed man. geen stinkpoot geen echt zieke koeien.beetje kleur in de haren en iets groei.meidje doet exact zo als ik haar geleerd heb en is het blijven doen. maar inderdaad amper een koe drachtig en al 5 maanden gekalfd.
    Groeten

Laad alle reacties (2)

Of registreer je om te kunnen reageren.