Boerenblog

526 x bekeken 4 reacties

Koeien en schurken (4)

Met het chippen van de koeien kreeg ik de medewerkers eindelijk zo ver dat ze eens normaal gingen doen tegen de dieren.

De bedoeling is om de koeien hier te chippen. De chips waren aanwezig, maar niemand wist waar die in moesten, en hoe. Het stond overigens duidelijk met tekeningen aangegeven op de zakjes: breng ze met een tang aan in de oren. Dat was voor de medewerkers niet voldoende, ik moest het ze maar voordoen. Prima, dat wil ik wel, maar waar is dan die tang? Na een tijdje zoeken vonden ze die op de tafel van de boekhoudster. Zij gebruikte de tang om er gaatjes mee in stapels papieren te maken. Op mijn vraag of er geen gebruiksaanwijzing bij die tang zat luidde het antwoord: ‘Nee, die hebben we niet gezien.’ Gelukkig, dacht ik, dan kan ik er nog wat in sturen.

Lieve woordjes fluisteren

We gingen naar de stal en ik startte met mijn uitleg. Ik vertelde de mensen dat één ding heel belangrijk is bij het oornummeren: als je naar koe toe loopt, doe dat dan rustig en fluister lieve woordjes. Je moet haar eerst over haar kop en schouders strijken tot ze relaxed is. Dan pak je haar oor en zorg je dat je de tang tussen de verdikkingen in het oor zet. Als je die hebt gevonden, knijp je razendsnel de chip erin.
Waarom moet je rustig naar de koe lopen en lieve woordjes zeggen? vroegen de medewerkers. Ik legde uit dat als de koe bang is er adrenaline in haar bloed komt, wat ervoor zorgt dat de kleine bloedvaten wijdopen gaan staan. Als je dan nummert, kan de koe doodbloeden of een flinke ontsteking krijgen, die kan doorslaan naar de hersenen (die bij een koe groter zijn dan bij de meeste van jullie, dacht ik bij mezelf), waardoor die koe doodgaat.
Natuurlijk weet u, lezer, dat dit verhaal niet helemaal klopt. Maar ik speelde het zo omdat ze hier met koeien en andere dieren omgaan op een manier die jullie je niet kunnen voorstellen. Als zo’n verhaal wat kan helpen om dat te verbeteren, dan heb ik dat er toch mooi mee bereikt.
Ik deed dus de eerste vijf koeien voor en praatte er in het Nederlands tegen op een zachte, gewone toon. Gelukkig lieten die vijf koeien amper wat merken, nadat ik ze eens goed op de schouder gekrabd had. ‘Wat zeg je dan tegen die koe’, vroegen de medewerkers. Ik vertelde hun dat ik dezelfde dingen zeg die een man tegen zijn vrouw zegt als hij wat van haar gedaan wil hebben. Aan hun gepraat te horen hielden er nogal verschillende ideeën op na over hoe je tegen een vrouw praat. Begrijpelijk. Als je ziet hoe ze met dieren omgaan, zullen er mannen bij zijn die ook zo met hun vrouw omgaan. Veel jongeren praten hier amper nog Russisch, dus kan het ook daaraan gelegen hebben dat de manieren verwaterd zijn.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Peter Klashorst

    Bert je verhalen worden wel wat minder,
    het begon woest, maar het drijgt nu toch te eindigen in het zelfde liedje zoals altijd, geschreven word in de blogs

    groeten van Peter

  • no-profile-image

    jurgen

    Hallo Bert. komen er nog een x farm tours naar rusland of is daar te weinig belang stelling voor ??

  • no-profile-image

    Piet Slingerland

    Goed gedaan Bert, gij krijgt de medewerkers aan het luisteren/denken!!!... Daar gaat het om!!!... De risico uitleg bij verkeerde omgang met dieren mag je dan gerust wat dramatiseren!!!... Het is te hopen dat het blijft hangen!!!... Taalver-ruwing is al een chronisch verschijnsel (wereldwijd), ego-centrisme ook, daardoor ongeduldigheid en haast!!!... En dat is nou net iets waar koeien niet van houden!!!... Gij begrijpt dat Bert, super!!!...

  • no-profile-image

    Woopie

    Wat is normaal, alles is relatief in het leven, deze ZIN ook!

Of registreer je om te kunnen reageren.