147 x bekeken 1 reactie

Ontwikkeling veebedrijven vraagt kwaliteit en behoud landschap

Joekels van veehouderijen horen op speciale terreinen, mengt Harm Evert Waalkens zich in de discussie over ‘megastallen’. Hij onderscheidt familiebedrijven en investeerders en schaalvergroting en schaalsprongen.

In Groningen en in de rest van Nederland is een discussie losgebarsten over een verbod op het nieuw vestigen van megastallen en superveehouderijen. Terecht maken burgers zich zorgen over de verrommeling van het landschap door de plaatsing van megastallen, die een enorme overbelasting van de plattelandswegen veroorzaken. Daarbij tasten ze de regionale eigenheid aan door de komst van intensieve veehouderijen. Alles wordt aan gort gereden en het landschap wordt een industrieel park, als we niet oppassen.

De voorstellen van Gedeputeerde Staten van Groningen zijn op dit punt wel heel erg rigide en zetten in feite bijna alles op slot. Het gaat niet alleen om behoud van het landschap, maar ook om dynamiek, kwaliteit en vernieuwing! Het platteland is niet de speeltuin van planologen, maar wel van betrokken burgers. Die willen niet dat hun regio verpest wordt, maar ook niet dat het op slot wordt gezet.

Een duivels dilemma? Nee, maar je moet je goed realiseren dat als de zo geroemde rust, ruimte en de eigenheid van de streek eenmaal weg is, je het niet meer terug krijgt. Erger nog, je hebt kans op een geschonden landschap, verkeersoverlast, lawaai en stank. De discussie speelt zich met name af wat betreft de intensieve veehouderij.

Bij de ontwikkelingen in de veehouderij maak ik steeds onderscheid tussen schaalvergroting en schaalsprongen. Onder schaalvergroting versta ik het doorontwikkelen van familiebedrijven op de plek waar ze zich willen en moeten aanpassen aan de tijd. Schaalsprongen zijn ontwikkelingen waar investeerders initiatieven ontwikkelen voor supergrote intensieve veehouderijen. Joekels van stallen met tienduizenden varkens gecombineerd met voerkeukens en bio-vergistingsinstallaties horen op een agrarisch vestigingsterrein en niet op het platteland.

Met name voor het Noorden liggen er kansen en dus ook voor Groningen, door de uitdaging op te pakken om de ontwikkeling van de schaalsprongen te begeleiden. Nieuwe conceptuele ideeën rondom bundeling en clustering van intensieve veehouderijen met andere sectoren zullen opgepakt moeten worden. Koppel bijvoorbeeld de verwerking daar aan vast en er ontstaan nieuwe vormen van samenwerkingen die uniek voor Nederland zijn! Laat deze mogelijkheden niet onbenut, maar stel kwalitatieve randvoorwaarden, zoals het excelleren op dierenwelzijn, milieu, volksgezondheid en landschappelijke inpassing.

Het gaat niet om de kwantiteit maar om de kwaliteit van het houden van dieren. Kortom, mijn pleidooi is om op te houden met elkaar te gijzelen, eerlijk met elkaar de perspectieven op een rij te zetten en een ordentelijk ruimtelijk ordeningsbeleid vast te stellen en te handhaven!
Kies voor dynamiek, kwaliteit en vernieuwing met behoud van de kracht van het landschap.

Harm Evert Waalkens is biologisch melkveehouder in Finsterwolde en oud-Tweede Kamerlid voor de PvdA

Eén reactie

  • no-profile-image

    Begint Harm Waalkes weer onzin uit tekramen. Wat heeft hij bijgedragen voor de landbouw? 0,0! Alles moet groot behalve landbouw! Kom nou waar ben je mee bezig?

Of registreer je om te kunnen reageren.