Redactieblog

231 x bekeken

Vasthouden

En toch, na een enorm bewogen jaar waarin heel veel is gebeurd, probeer ik met Kerst even stil te staan bij de dingen. De dingen die je zo voor lief neemt, waardoor je je dankbaarheid en bewondering vergeet, maar die eigenlijk het allerbelangrijkst zijn.

Want draait het nou allemaal om de melkprijs, of in ons geval de kaasprijs? Gaat het over die nieuwe trekker of voermengwagen die je dit jaar hebt gekocht? En waren die slapeloze nachten over het wel of niet aankopen van quotum voor een te hoge prijs het nou waard? Als ik terugkijk, ben ik zeer tevreden over het afgelopen jaar.

We zijn goed op elkaar ingespeeld, het bedrijf loopt lekker en de koeien zijn niet veel ziek geweest. Zo wil ik nog wel een jaar. Wanneer ik wat breder kijk, heb ik zo mijn bedenkingen over de landelijke ontwikkelingen in de landbouw.

Het gaat niet altijd naar mijn zin en het zal er echt niet gemakkelijker op worden. Maar er zijn ook punten waar mijn mondhoeken van krullen. De dierenpolitie bijvoorbeeld werkt echt op mijn lachspieren. Er zal ook heus nuttig werk verricht worden, maar we kunnen dat geld beter op een andere manier besteden. Ik zie ze al verschijnen bij onze Shetlander die ’s winters ook buiten staat! Weten ze hoe deze harde beestjes in hun thuisland overwinteren? Maar daar kan ik me niet echt druk om maken. Ik probeer me deze dagen dan ook te richten op de mensen om wie ik het meest geef.

Deze zomer hebben we een nichtje verloren bij een auto-ongeluk. Het heeft ons zo door elkaar geschud dat we het nog steeds niet kunnen bevatten. En een paar weken later kreeg mijn broer een dochtertje. Het is zo dubbel en zo hard. Maar het doet je wel beseffen dat je al het moois om je heen moet koesteren. Veel meer dan we altijd doen.

Toen ik gisteravond ons jongste zoontje heel laat nog even wakker moest maken voor antibiotica (ja, onze kinderen zijn ook wel eens ziek), sloeg hij zijn armpje om me heen en legde zijn wang tegen de mijne. Tranen rolden over mijn wangen. Dit gevoel is niet te omschrijven, maar ik probeer het vast te houden, heel lang. Want je stapt toch weer op die rijdende trein van koeien, kaas en alles eromheen. Geniet in 2012 vooral van de dingen die er echt toe doen!

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.