729 x bekeken 1 reactie

Europees beleid moet geen kloon van Amerika worden

Anne Mieke Ravenshorst
De discussie tussen Europa en Amerika over normen in de voedselproductie lijkt nu goed los te barsten. Het is te hopen dat Europa haar eigen koers blijft volgen, ook in de kloondiscussie, zegt Kartika Liotard.

Er woedt een Atlantische machtsstrijd over de wereldlandbouw. Genetisch veranderde producten (GMO), hormonen in rundvlees, chloor in kippenvlees: het zijn enkele voorbeelden waarover de mening verschilt aan weerszijden van de Oceaan. Net als over vlees, zuivel en sperma van kloonvee.

De Wall Street Journal meldt dat Brussel plannen maakt voor etiketteringsregels of zelfs een invoerverbod op voedingsgerelateerde producten van kloonvee. Net als bij de GMO-, hormoon- en chloorkwesties, reageert de Amerikaanse bio-industrie ontstemd op dit ’EU-verzet’ tegen zaken waarbij Amerikaanse autoriteiten geen enkel vraagteken plaatsen.
Het is te hopen dat de EU, ondanks dit fundamentele verschil van inzicht met Amerika, haar eigen beleid blijft bepalen, ook in de kloondiscussie.

Want argumenten tegen kloonproducten zijn er genoeg. Zo bericht EU-voedselwaakhond Efsa over betwistbare chirurgische ingrepen bij draagmoederdieren die een kloon baren. De gebaarde klonen zelf, komen in ruim 90 procent van alle gevallen mismaakt, dood of doodziek ter wereld. Kortom: een ramp voor het dierenwelzijn.

Wat de voedselveiligheid betreft, heeft de Efsa tot nu toe geen indicaties dat vlees en melk van gezonde kloondieren een risico opleveren. Maar het merendeel van de kloondieren is niet gezond. Bovendien wijst Efsa erop dat er maar beperkt onderzoek is gedaan naar dierlijk kloonvoedsel. Dit leidt tot onzekerheden voor de voedselveiligheid.

Daarnaast zijn er ethische argumenten tegen het klonen voor voedselproductie. Uit een enquête van Eurobarometer blijkt dan ook dat 77 procent van de EU-burgers dierlijk kloonvoedsel afwijst. Ook Amerikaanse burgers zijn sceptisch: 49 procent wil geen kloonvlees of -melk (Deloitte 2009). De belangen van de bio-industrie blijken in Amerika echter zwaarder te wegen. De Amerikaanse consument wordt stelselmatig niet geïnformeerd.

Naar mijn mening is consumenteninformatie een minimumvereiste, als de markt omstreden voedselproducten aanbiedt. Het Europees Parlement pleit voor een verbod of op zijn minst voor een etiket op dierlijke kloonproducten. Ook het nageslacht van kloondieren moet onder een zulke regeling vallen. Niet de kostbare klonen zelf, maar hun nakomelingen worden namelijk gebruikt voor voedselproductie.

Eerder dit jaar blokkeerden EU-lidstaten, waaronder Nederland, een verbod op etiket op dierlijke kloonproducten. De landen vreesden een handelsoorlog met Amerika. Op dit moment ontwerpt de Europese Commissie een nieuw voorstel om kloonvlees, dat nu ontraceerbaar op de Europese markt verkrijgbaar is, te reguleren.

Het is te hopen dat ze daarbij een eigen lijn kiest, die rekening houdt met dierenwelzijn, ethiek en voedselveiligheid. Want als Amerikaanse handelsbelangen worden verkozen boven de wil van de Europese burger, kan de Commissie het wetsvoorstel net zo goed in Washington laten opstellen.

Kartika Liotard is vice-voorzitter van Verenigd Links in het
Europees Parlement en Parlementsrapporteur voor Nieuwe Voedingsmiddelen

Eén reactie

  • agratax2

    Anne Mieke. Dat ik het met je eens ben doet niet mee ter zake. De strijd van gekloonde dieren of gemanipuleerde gewassen heeft Europa, ja de wereld verloren. De grote chemische bedrijven die zowel gewasbescherming als medicijnen maken, hebben de belangrijkste zaad veredelingsbedrijven reeds aan zich gebonden via fusie en opkoop. Daarnaast hebben ze de politiek zo gek gekregen om het patent en licentie recht ook voor genen en hun plaats binnen de DNA streng te laten gelden. Hier komt bij dat de licentie ook terug levering van de oogst kan inhouden ja zelfs van het eind product als dat afwijkt van het gangbare (vlees met 'gezondere' vetten), Monsanto, Bayer en de andere bepalen wat over enkele jaren wat de mensheid te eten krijgt. Hier zal Brussel heel weinig aan kunnen doen, de zaad leverancier bepaald wat je in de grond kunt stoppen, ondanks kwekers wetten. Deze worden overruled door de industriële patent en licentie rechten waar GMO ś onder vallen in Amerika en dus bij ons want het zaadbedrijf is onderdeel van en valt onder de regels de moeder. Helaas hebben de boeren deze slag 30 jaar geleden al verloren, door de bedreiging niet te willen zien en alle protesten als LINKS gewauwel te betitelen.

Of registreer je om te kunnen reageren.