131 x bekeken 1 reactie

Bleker eist tegenprestatie voor oplossing stikstofproblematiek

Het duurde even, maar nu liggen er dan toch plannen voor een aanpak van de stikstofproblematiek. Goed nieuws voor de veehouderij, ook al zijn er nog veel vragen. En de gekozen oplossing is niet gratis.

Het was één van de grootste hoofdpijndossiers van oud-landbouwminister Gerda Verburg en ook haar opvolger dreigde er zijn tanden op stuk te bijten: stikstof. Maar na twee jaar puzzelen ligt er nu eindelijk een plan. De Programmatische Aanpak Stikstof (PAS), zoals gisteren gepresenteerd door staatssecretaris Henk Bleker, moet de vergunningverlening voor bedrijven in en nabij Natura 2000-gebieden vlottrekken.

Het idee achter de PAS is simpel. Veehouderijen die nu niet mogen uitbreiden, omdat dit leidt tot extra stikstofuitstoot, kunnen straks gebruikmaken van de ontwikkelruimte die ontstaat door bijvoorbeeld herstelmaatregelen of stoppers. Anders gezegd: een verlaging hier mag worden ’opgevuld’ met een verhoging daar. Zo is economische ontwikkeling mogelijk zonder dat de emissies per saldo stijgen.

De praktijk is echter een stuk ingewikkelder. Want hoe meet je die ontwikkelruimte? Wat is het effect van andere stikstofbronnen, zoals verkeer en industrie? En is een dergelijk systeem juridisch houdbaar? Juist die vragen hebben het proces om te komen tot een oplossing flink vertraagd. Bleker meent nu de antwoorden te hebben gevonden, of op zijn minst uitzicht daarop. Dat laat onverlet dat lang niet alle onduidelijkheden zijn weggenomen.

De grootste onzekere factor is de houdbaarheid voor de rechter. Hoewel er contact is geweest met de Raad van State gaat een officiële adviesaanvraag pas in januari de deur uit. Als de Raad de PAS geheel of gedeeltelijk kraakt, zou het wel erg onverstandig zijn deze ongewijzigd in te voeren. Maar ook bij groen licht bestaat er nog geen absolute zekerheid over de juridische houdbaarheid; de eerste echte test volgt pas als een specifieke kwestie aan de rechter wordt voorgelegd.

Ook het effect van de kabinetsplannen voor een snelheidsverhoging naar 130 kilometer per uur is nog schimmig. Hoe dan ook leidt dit tot een hogere stikstofuitstoot en dus een lagere ontwikkelruimte, ook voor de veehouderij. In een Kamerbrief probeert Bleker de gevolgen te minimaliseren, maar overtuigend is zijn berekening niet. Dat het CDA zich nu tegen de snelheidsverhoging keert, is deels hierdoor ingegeven.

Los van deze onzekerheden, hangt er ook een prijskaartje aan de PAS. Want om ontwikkelruimte te creëren, wil het kabinet dat de sector een aantal generieke maatregelen neemt. Zo worden de eisen voor het emissie-arm aanwenden van dierlijke mest op bouwland en op grasland op klei aangescherpt, de maximale stal­emissies in met name de melkveehouderij beperkt en dienen er nieuwe voer- en managementmaatregelen te worden genomen.

Al met al is het goed nieuws dat er concrete plannen voor de PAS liggen. Hierdoor is er een oplossing in zicht voor alle bedrijven die op slot staan en kan tevens de ontwikkeling van Natura 2000 weer ter hand worden genomen. Tussen droom en werkelijkheid staan echter praktische bezwaren en daar moet wel wat op worden gevonden. Anders erft Bleker niet alleen het dossier van Verburg, maar ook de hoofdpijn.

Eén reactie

  • no-profile-image

    Ach, we zitten al 14 jaar met een niet kloppende mestwet die blijkbaar óók juridisch houdbaar is. In een bananenrepubliek is gelukkig veel mogelijk. Lang leve de kenniseconomie, met de nadruk op kennis.

Of registreer je om te kunnen reageren.