95 x bekeken

Politieke bemoeienis met suikermarkt is bewezen systeem

Anne Mieke Ravenshorst
De suikersector heeft in de afgelopen vijf jaar een enorme inspanning gepleegd om zijn positie in Nederland te behouden en tot een van de beste van Europa te maken. Dat stelt Jos van Campen.

Het heeft ons zeer bevreemd dat het kabinet met haar standpunt het belang van de NL-sector op deze manier benadert.

• We hebben drie fabrieken gesloten, twee in 2005, een in 2008.
• We hebben bijna 300 miljoen euro geïnvesteerd in onze huidige positie (overname CSM Suiker)
• We hebben de keuze gemaakt voortrekker te willen zijn in de bio-based economy.
• We investeren binnen nu en twee jaar minstens 100 miljoen euro in deze richting.

De opstelling van het kabinet brengt al deze investeringen in gevaar. Voor de NL-situatie speelt mee dat onze akkerbouwers een scala aan gewassen kunnen telen. Worden de saldo’s van suikerbieten te laag, dan zijn er voldoende alternatieven aanwezig, zeker als de graanprijzen op een redelijk niveau liggen.

Wij bedenken dit niet, de feiten worden onderbouwd in zowel de studie van de EU, als de studie van het LEI, die overigens nog gepubliceerd moet worden.

Voor de NL-akkerbouwer geldt dat het saldo van suikerbieten een duidelijke plus moet geven, anders worden suikerbieten vervangen door een ander gewas. Een bijna tegenovergestelde situatie ten opzichte van alle andere EU-landen, mogelijk Vlaanderen uitgezonderd. Dit kan leiden tot een gebrek aan grondstoffen voor de NL-suikerindustrie.

Met de huidige voorstellen zal dit niet direct het geval zijn, deze resulteren vooral in een toenemende concurrentie in Europa. Daarin zullen we onze positie nog wel weten te verdedigen.
Maar als de reeds gedane toezeggingen in de WTO-onderhandelingen (2008) om 70 procent invoerheffingen te reduceren, inhouden dat Brazilië onze markt bijna vrij kan betreden, dan kan de EU-sector hier niet meer tegen concurreren, ook Frankrijk niet. De NL-akkerbouw zal dan keuzes maken voor andere gewassen.

Dat er op de EU-suikermarkt het laatste jaar een krapte is ontstaan, is veroorzaakt door de EU-Commissie zelf. Ze heeft wel maatregelen getroffen, maar te laat. Het is erg makkelijk de zwarte piet naar de marktordening te schuiven, om de aandacht daarvan af te leiden.

De suikerverwerkende industrie heeft de laatste jaren sterk geprofiteerd van de marktordening. De 40 procent prijsdaling van de hervorming is slechts voor tweederde doorgegeven aan de consument. De argumentatie dat een liberaler systeem ten faveure van de consument komt, is daarmee heel duidelijk gelogenstraft. Vergelijkingen met de melksector en beëindiging van de quota in deze sector zijn er met de haren bijgesleept en missen elke realiteit zin. De melksector maakte zelf deze keuze, wij niet.

Politieke bemoeienis met de suikersector is in Europa al tweehonderd jaar oud. Ook andere handelsblokken, USA, Brazilië, India en Australië hebben dat politiek ingevuld. Een bewezen systeem, wereldwijd toegepast. Waarom voor Europa eenzijdige ongelijkheid creëren??

Jos van Campen is bestuursvoorzitter van Cosun en voorzitter van de Cibe-commissie Economic and General Affairs

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.