146 x bekeken

Olietanker GLB verandert niet van koers door ministerwisselingen

Voor menigeen zal het enige troost bieden: de Europese schuldencrisis eist niet alleen slachtoffers onder de burgerbevolking. Want als er één beroepsgroep is die zwaar wordt getroffen door het huidige economische ontij is het wel de politiek.

Hoe groter de problemen in een EU-lidstaat, hoe groter de kans dat vroeg of laat de regering het veld moet ruimen. Het Griekse kabinet onder leiding van George Papandreou viel vorige week de twijfelachtige eer toe de eerste te zijn, premier Silvio Berlusconi van Italië is de volgende.

Daarmee kan de crisis een onverwacht groot effect hebben op de onderhandelingen over het nieuwe Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB), die met de presentatie van de plannen van eurocommissaris Dacian Ciolos drie weken geleden officieel zijn geopend. Een nieuwe regering betekent immers vaak nieuwe bewindslieden en dus krijgt de raad van landbouwministers te maken met een aantal debutanten. Of die hetzelfde denken over de voorstellen van de Europese Commissie of een geheel andere koers voorstaan, moet dan nog maar blijken.

Als het bij Griekenland en Italië blijft, is er weinig aan de hand. Het is immers niet meer dan normaal dat gedurende een onderhandelingstraject ministers verdwijnen en verschijnen. Bovendien gaat het bepaald niet om twee agrarische grootmachten. Maar ook Spanje, Portugal en Ierland bevinden zich in economisch slecht weer. Alle drie hebben te kampen met enorme staatsschulden en hoge rentepercentages. De mede daardoor ontstane enorme werkloosheid wakkert de politieke onrust nog eens extra aan. Alom wordt gevreesd voor een domino-effect: na het omvallen van één lidstaat, zullen andere landen snel volgen.

Tel daarbij de in oktober nieuw benoemde landbouwministers van Denemarken (Mette Gjerskov) en Tsjechië (Petr Bendl) bij op, evenals wisselingen van wacht als gevolg van reguliere verkiezingen en het smoelenboek van de landbouwraad ziet er over een jaar compleet anders uit. Dit zal de toch al complexe onderhandelingen over 1.500 pagina’s aan wetgevingsvoorstellen er niet gemakkelijker op maken; blokken van gelijkgestemde lidstaten kunnen zomaar van samenstelling veranderen met alle gevolgen voor het machtsveld van dien.

Voor Ciolos is dat overigens niet per sé een nadeel. Hij kan de onervarenheid van de nieuwelingen gebruiken om zijn eigen plannen door te duwen. Té plotselinge beleidswijzigingen maken lidstaten bovendien onbetrouwbaar, en zij worden daardoor minder serieus genomen. Anderzijds: het kan zo maar gebeuren dat de commissaris een veilig geacht voorstel alsnog moet wijzigen, of intrekken.

Het proces wordt er dus niet gemakkelijker op, maar wat dat betekent voor de inhoud valt moeilijk te voorspellen. Zeker is dat het GLB een soort olietanker is, die zich niet zo eenvoudig laat bijsturen. Zelfs een nieuwe minister in Frankrijk of Duitsland, de machtigste landen binnen de EU en tevens invloedrijk op landbouwgebied, zullen niet in hun eentje de wal kunnen vormen die het schip doet keren.

Foto

Of registreer je om te kunnen reageren.