Redactieblog

135 x bekeken 2 reacties

Emotie krijgt steeds meer grip op het politieke debat

In de politiek wordt veel waarde gehecht aan fatsoen. Maar door emotie gedreven wordt de grens van beschaafdheid stilzwijgend steeds een stukje verlegd. Emotie krijgt steeds meer grip op de politiek.

Formeel, een beetje stijfjes en zeer correct. Zo kan het politieke debat in de Tweede Kamer over het algemeen worden beschreven. Kamerleden houden hun betoog en worden af en toe onderbroken door collega-Kamerleden die het niet eens zijn met het standpunt. Sommige kamerleden zijn er zeer bedreven in om door het stellen van vragen hun eigen standpunten nog eens te benadrukken. Het debat wordt gevoerd op argumenten.

Tót er emotie in het spel komt. Dan wordt alles anders. Het gaat niet om de boodschap, maar de manier waarop de boodschap wordt gebracht. En dat geldt zeker in de politiek. De boodschap die is blijven hangen over de Algemene Politieke Beschouwingen is voor veel mensen toch de ‘doe toch eens normaal man’-discussie tussen Geert Wilders en Mark Rutte. Deze ongewone uitingen in de politieke arena kreeg deze week een fysiek vervolg: staatssecretaris Marlies Veldhuijzen van Zanten-Hyllner van volksgezondheid werd tijdens een debat over het persoonsgebonden budget onderbroken door reacties vanaf de publieke tribune. Voorzitter Pauline Smeets (PvdA) onderbreekt daarop het betoog van Veldhuijzen om het publiek tot orde te roepen. Althans, dat probeert ze. Maar Veldhuijzen probeert haar met de hand voor de mond van Smeets tegen te houden. De voorzitter kan door achteruit te gaan nét voorkomen dat Van Zanten haar letterlijk de mond snoert. Met grote verbazing reageert de voorzitter op de actie van Veldhuijzen, om vervolgens haar voorzittersrol weer voort te zetten.

Dat Kamerleden elkaar met woorden te lijf gaan is van alle tijden. Geert Wilders staat hierbij bovenaan de lijst. Hij noemde Job Cohen de bedrijfspoedel van kabinet Rutte vond toenmalig minister Ella Vogelaar knettergek. Wilders sprak bovendien over de diarree van Alexander Pechtold. SP-kamerlid Jan Marijnissen schold Minister Bert Koenders van Ontwikkelingssamenwerking in 2009 uit voor flapdrol. In de jaren dertig kreeg de RKSP-kamerlid Henricus Ruyter zelfs een boete opgelegd van vijfentwintig gulden omdat hij NSB-kamerlid Rost van Tonningen uitmaakte voor ‘landverrader’.

Fysiek de strijd aan gaan komt in het Nederlandse parlement niet voor. Het voorval van Veldhuijzen en Smeets is dan ook vrij uniek. Terwijl in sommige landen parlementariërs elkaar wel eens met de vuist of met stoelen te lijf gaan, is in Nederland de laatste honderd jaar slechts één voorbeeld bekend: in 1939, tijdens een debat over de Bende van Oss.

De politiek lijkt steeds grover te worden. Emotie gaat een steeds grotere rol spelen in de Haagse politiek.Terwijl er belangrijke debatten zijn over de Eurocrisis, gaat de publieke belangstelling vooral uit naar individuele gevallen. De camera’s en de ogen van veel politici waren deze week gericht op Mauro, de jongen die het immigratiebeleid een gezicht geeft. Het is zorgwekkend dat de politiek dit soort individuele gevallen nodig lijkt te hebben om aandacht te hebben voor het beleid. Het belang van hulp voor een individueel geval dreigt zelfs belangrijker te worden dan het stellen van goede regels. Dat is zorgelijk. Politicie moeten het land besturen. Daarbij is ratio belangrijker dan emotie.

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Mariska. Het volk,heeft het dagelijks over de crisis, over de Grieken die ons geld opmaken ,Over Mauro, word vooral door de media aandacht gegeven, lekker goed koop scoren. Het volk ergert zich kapot aan de politiek, Die, de ene leugen, na de andere het land in brengt,. Om daarna dood leuk te stellen dat het volk het niet snapt.
    Een referendum durft men niet aan het volk voor te leggen. Het is een schande zoals het C.D.A. het alleen maar over Mauro had. Niet over de crisis.Niet over de multinationals, die ons geld willen inzetten om vooral door te kunnen gaan .. Niet over boeren. Niet over de oudjes, niet over wie het werk, moet gaan doen nu de vergrijzing er aankomt. Mariska , het is beter je af te vragen wie al het melk opzuipt , als de Grieken er wel in slagen , de crisis te over winnen , door meer te produceren.Als daar geen antwoord op komt. Is er geen oplossing voor de toekomstige Mauro.

  • no-profile-image

    Mariska je hebt gelijk als je stelt dat Mauro nodig was om het beleid en ons geweten aan de orde te stellen. Dit had niet nodig moeten zijn. De dames en heren in Den Haag hadden zich moeten realiseren dat iedere asielvrager jonger dan 18 jaar (mag nooit terug gestuurd) eens 18 jaar wordt en dan in veel gevallen toch terug moet omdat hij / zij geen verblijfs recht heeft, maar in de meeste gevallen Nederlander is in doen en laten. Waarom dan niet direct dit duivelse dilemma aanpakken bij het maken van de wetgeving? Soms heb ik het gevoel dat de Haagse cleres niet verder kan kijken en denken dan hooguit één week vooruit. Lange termijn visie is vreemd aan de huidige maatschappij waar persoonlijk scoren belangrijker is dan team winst.

Of registreer je om te kunnen reageren.