159 x bekeken 1 reactie

Agrarisch natuurbeheer vraagt om betrouwbare overheid

Anne Mieke Ravenshorst
Provincies bevriezen de vergoedingen voor agrarisch natuurbeheer in 2012. Daarmee worden lopende contracten eenzijdig gewijzigd. Principieel onjuist en heel onhandig, zegt Jos Roemaat.

Het agrarisch natuurbeheer kent twee belangrijke pijlers: enthousiaste agrariërs en een effectief vergoedingenstelsel. Beide pijlers kennen in de afgelopen jaren een soort haat-liefde verhouding.
Het Programma Beheer werd onhoudbaar door verstikkende regeldrift en monitoring. Eén overhangend takje kon reden zijn voor forse boetes.

Het nieuwe stelsel (SNL ) zijn we ingegaan in de veronderstelling dat de uitvoering eenvoudiger en boervriendelijker zou zijn. Helaas is daar niet veel van te merken.
In het eerste jaar 2010 stond SNL onder druk als gevolg van opstartproblemen en perikelen met de perceelsregistratie. Betalingen over 2010 vonden in 2011 veel en veel te laat plaats.

Ondertussen moet een deelnemer aan alle eisen en controles voldoen en dreigen sancties. Dat proces kost bij Dienst Regelingen bijna 40 procent van de bedragen die een boer ontvangt!
Het is niet verwonderlijk dat veel agrariërs en particulieren zich ernstig afvragen of zij bij afloop van een contract wel voor verlenging moeten gaan. Het APNL (met aangesloten agrarische natuurverenigingen in Noord-, Oost- en Zuid-Nederland) en LTO Nederland hebben zich ingezet voor het verbeteren van de resultaten van het collectief beheer, en met positieve resultaten. Juist nu dat collectieve beheer zo begint te scoren, is continuïteit van groot belang. Ondernemers zijn hier erg gevoelig voor.

De vergoedingen (feitelijk onkostenvergoedingen op basis van meerkosten) worden tot nu toe jaarlijks aangepast aan de voerkostenontwikkeling. Wat schetst dan ook onze verbazing dat die indexering door de provincies in lopende contracten wordt geschrapt. Onaanvaardbaar: bij wijzigingen van polisvoorwaarden heb je tenminste nog de keuze uit te stappen: boeren hier niet. Contract is contract.

Alternatieven van onze zijde om te bezuinigen via het niet verlengen van bepaalde contracten, zijn door het Interprovinciaal Overleg (IPO) niet overgenomen. Argumentatie: te weinig tijd om in te vullen en er moet bezuinigd worden. Uit onze achterban komen steeds meer geluiden om dit besluit juridisch aan te vechten. De mogelijkheden hiertoe worden nu onderzocht.

De maatregel wordt ervaren als de zoveelste schoffering van ondernemers die zich inzetten om in hun bedrijfsvoering gewaardeerde maatschappelijke diensten te leveren. Ondertussen roepen wij provincies op de ingestelde maatregel te corrigeren.

Eén reactie

  • no-profile-image

    Contract breuk !
    Hiermee wordt de verleiding heel groot om de regeltjes in het contract ook niet meer zo letterlijk te volgen ,een daagje eerder maaien van grasland met uitgestelde maaidatum is dan zo gebeurd , vooral als er slecht weer op komst is.
    En als je zoals afgelopen jaar weer moet wachten op de vergoeding van het voorgaande jaar is de motivatie al een stuk minder om de getelde doelen na te streven .

Of registreer je om te kunnen reageren.