Redactieblog

108 x bekeken

Nieuw landbouwbeleid

Het nieuwe landbouwbeleid gaat nogal terug in de tijd lijkt mij: steun voor kleine boeren, steun voor boeren in achtergebleven regio’s, aftopping van de steun voor grote boeren.

Het doet mij een beetje denken aan de discussie die Mansholt destijds voerde. Toen ging het om de vaststelling van prijzen. Deze moesten volgens Mansholt op een zodanig niveau liggen dat redelijk efficiënte bedrijven er hun brood mee konden verdienen.

Daarom waren veel boeren zo boos: zij voelden zich gedwongen om te groeien en lang niet iedereen wilde dat. Ook terug in de tijd is de verplichte braaklegging, of iets wat daarop lijkt. Het is kortom, een tamelijk nostalgisch pakket. De Nederlandse landbouw (LTO) is vooral boos omdat wij minder geld krijgen, zo’n 70 miljoen. Dat is natuurlijk even slikken, maar precies het gevolg van de herverdeling die op gang komt, waarbij efficiënte bedrijven een veer moeten laten ten behoeve van amateurs in de Oostenrijkse bergen, in Duitsland en Frankrijk, in Oost-Europa.

Gelukkig blijft het totale budget vooralsnog wel op peil. En daarmee is de cruciale vraag: waarom geven we boeren eigenlijk inkomenssteun? niet direct aan de orde. Als deze vraag wel op tafel zou liggen, zouden wij wel eens geen antwoord kunnen hebben. “Voor de verzorging van het landschap” hoor je veel zeggen. Als dat al gebeurt, wordt er vaak extra voor betaald. En meestal mag je al blij zijn dat boeren het landschap niet verder verpesten. Om daar nou geld voor te geven?

Eerlijk gezegd vond ik de landbouwvisie van Groen Links veel en veel uitdagender. Dat was een goed verhaal, maar er komt niets van terecht. Boeren zijn immers geen ondernemers. Zij kunnen niet met elkaar afspraken maken en die ook nakomen, bijvoorbeeld over volumes. Zij zijn niet in staat om inkomen op de markt te verwerven. Men laat zich liever door de overheid betalen voor iets – wat? - waarmee werkelijk geen enkel redelijk publiek belang gediend is.

Stel nu eens: ik zit met mijn bedrijf in een voormalig kerkgebouw, een mooi beeldbepalend pand. Veel mensen fietsen daar langs en genieten ervan. Ik laat af en toe ook het carillon klinken, zeg maar de “koe in de wei” van kerkgebouwen. Als ondernemer zou ik graag zien dat de EU mij per jaar, laten we zeggen 100.000 euro, overmaakt. Wie is er nu gek?

Of registreer je om te kunnen reageren.