152 x bekeken 1 reactie

'De prijs van water is slechts een fractie van de waarde'

Van alle basis- en grondstoffen ter wereld kan water het kostbaarste goed worden genoemd. Bijzonder hoogleraar Petra Hellegers pleit in haar inaugurele rede voor een beter watermanagement.

De voedselzekerheid in de wereld is afhankelijk van de beschikbaarheid van zoet water. Er zijn tal van ontwikkelingen die de vraag naar water doen toenemen of verhinderen dat water op de juiste plek en op het goede moment voldoende ter beschikking staat. Onze planeet is voor tweederde met water bedekt. Niettemin is slechts 2,5 procent van de watervoorraad zoet water en daarvan is slechts 1 procent toegankelijk voor gebruik door de mens.

In 2050 dienen ruim 9 miljard mensen te worden voorzien van goed drinkwater en voedsel. Dit terwijl de alternatieven om zoet water te winnen beperkt zijn. Het gebruik van ontzilt water voor de productie van basisvoedsel is nu niet haalbaar en in de toekomst afhankelijk van gewasprijzen, energieprijzen en technologische innovatie. Tot die tijd zal de voedselproductie zich verplaatsen naar gebieden waar zoetwater ter beschikking staat. Het is dan ook niet verwonderlijk dat een land als Saoedi-Arabië in 2008 aankondigde miljarden dollars ter beschikking te stellen aan bedrijven om in Afrikaanse landen als Zuid-Soedan te investeren in landbouw. Tegelijkertijd verminderde Saoedi-Arabië de eigen tarweproductie met 12 procent. Dit alles om kostbaar water in eigen land te besparen.

De prijs van water is slechts een fractie van de waarde van water, dat van alle basis- en grondstoffen ter wereld wel het kostbaarste goed kan worden genoemd. Water is geen gewoon economisch goed. Dit betekent dat economische instrumenten zoals water beprijzen en watermarkten niet altijd dé oplossing zijn. Het gaat om het maken van weloverwogen keuzes voor de samenleving als geheel. De vraag naar water zal in de toekomst verder stijgen. De bevolkingsgroei in combinatie met verstedelijking (in 2050 woont 70 procent van de wereldbevolking in de stad) gaat gepaard met een veranderende leefstijl en eetpatroon dat meer water vereist.

Daarnaast voltrekken zich processen als globalisering en liberalisering van de wereldmarkt die maken dat landen voor hun voedselvoorziening meer afhankelijk zijn van elkaar. Daardoor zou het landbouw- en handelsbeleid nog wel eens van grotere invloed kunnen zijn op de vraag naar water dan het beleid rond water. Ook klimaatverandering brengt onzekerheid over de vraag naar water en wanneer water in welke hoeveelheden beschikbaar is.

De stijgende energieprijzen spelen ook een rol. De energieprijzen hebben niet alleen invloed op de kosten van transport en zuivering van water, maar ook op de vraag naar water voor alternatieve energiebronnen zoals bio-energiegewassen en waterkracht.

Al deze factoren vragen om een brede, geïntegreerde aanpak. Dat is meer dan het omgaan met waternood en watervervuiling als managementprobleem. De vraag moet centraal staan hoe een samenleving als geheel een beter watermanagement hanteert. Goed beheer en bestuur en een integraal waterbeleid gebaseerd op economische analyses kan verbetering brengen, wat aanzienlijke kostenbesparingen kan opleveren.

Petra Hellegers is bijzonder hoogleraar Economie van water en klimaatverandering aan Wageningen Universiteit. Deze opinie is gebaseerd op haar inaugurele rede, Water: the world's most valuable asset.

Eén reactie

  • no-profile-image

    Petra Hellegers haar bezorgdheid over de voorraad goed water wordt door veel wetenschappers onderschreven. Helaas is er geen beleidsmaker / politicus tot nu toe die er beleid op maakt of het moeten al de Arabieren en de Chinezen zijn die miljoenen hektares goed vruchtbaar land >opkopen< in Rusland ,Oekaïne, Oost Afrika en Zuid Amerika om zo hun EIGEN voedsel voorziening te verzekeren. Hiermee zal de voedsel voorziening van de lokale bevolking niet gediend zijn. De productie zal in deze gebieden ook weer tot het maximale worden opgevoerd ten koste van grondwater en open water. We zullen eerlijk moeten zijn, de woestijnen in Arabië, Afrika, China en elders breiden uit en / of eroderen door stofstormen tot onvruchtbare en onleefbare oorden. Het gebrek aan zoetwater heeft een nieuwe golf van >kolonialisatie< (ener zijds) en migratie (ander zijds) op gang gebracht, die nog niet ten einde is.

Of registreer je om te kunnen reageren.