76 x bekeken 1 reactie

CDA nog altijd op zoek naar leider, eenheid én kiezers

Morgen congresseert het CDA. Het is de geplaagde partij nog niet gelukt een antwoord te vinden op de crisis waarin zij zich al anderhalfjaar bevindt. Actieve leden proberen de top daartoe te dwingen.

Voor veel politieke bewegingen is het een feestje, maar bij het CDA ligt dat wat anders. Zaterdag komen de christendemocraten in het Beatrix Theater in Utrecht bijeen voor het vierde partijcongres sinds de nederlaag bij de Tweede Kamerverkiezingen van 9 juni vorig jaar. Evenals bij de voorgaande edities hangt ook ditmaal de afnemende steun onder het electoraat, het ontbreken van een duidelijke leider en de samenwerking met de PVV als een donkere wolk boven de fuiftent.
Om met het eerste te beginnen: de jongste peilingen stemmen niet positief.

Volgens onderzoeksbureau Synovate zou het CDA, als er nu verkiezingen worden gehouden, slechts 15 van de 21 zetels overhouden. Bij Maurice de Hond zijn het er zelfs maar 13. Ter vergelijking: onder Balkenende IV telde de CDA-fractie nog 41 leden. Een antwoord op de vraag hoe die trend te keren, heeft de partij nog niet gevonden.

Dat is ook geen gemakkelijke opdracht. De oorzaken zijn divers, gecompliceerd en moeilijk weg te nemen: kiezers zijn steeds minder loyaal aan één partij, hebben vaker een voorkeur voor meer uitgesproken geluiden en komen in toenemende mate uit de stad in plaats van het platteland. Bovendien heeft de deelname aan de huidige regering het CDA tot op het bot verdeeld.
Toch staat de partij niet machteloos, zo blijkt uit de vele resoluties die actieve leden op het congres willen indienen. De opvallendste is die van de afdeling Veendam-Wildervank en draagt de titel: politieke leiderschapscrisis bij het CDA. De initiatiefnemers hekelen het feit dat hun partij al ruim anderhalf jaar ’geen partijleider heeft, geen aanspreekpunt en geen boegbeeld’. Het CDA is daarmee als een schip zonder kapitein, dat niet optimaal functioneert en te weinig eenheid uitstraalt, beweren zij.

Het is inderdaad een vreemde situatie. Weliswaar wordt de rol van partijleider nu officieus door Maxime Verhagen vervuld, maar een formele benoeming voor de opvolger van Balkenende is er nog altijd niet. Sterker nog, niet de minister van ELI is het gezicht van de partij, maar zijn staatssecretaris Henk Bleker. Het is niet overdreven te stellen dat het vooral aan de sterke tv-optredens van de ponyliefhebber uit Vlagtwedde is te danken dat het CDA niet nog verder is weggezakt.

Op het congres komt ook, opnieuw, de gedoogconstructie met de PVV aan bod. Wat zijn de uitkomsten van een jaar regeren met de hete adem van Geert Wilders in de nek? Het staat buiten kijf dat dit kabinet punten heeft gescoord bij het bedrijfsleven, de land- en tuinbouw voorop; onder ondernemers zijn Verhagen en Bleker populair. Gezien de peilingen wordt die mening door het overige deel van de achterban echter minder gewaardeerd.

In het Beatrix Theater tracht het CDA een volgende stap te zetten op weg naar herstel. Maar zonder plan om de kiezer terug te winnen, zonder leider (de resolutie van Veendam-Wildervank wordt door de top ontraden) en zonder veel aansprekende resultaten na een jaar kabinetsdeelname is dat een zeer moeilijke opgave. Om het toch van de positieve kant te bezien: erover praten helpt meestal ook.

Eén reactie

  • no-profile-image

    Het cda is bezig om te gedragen als d66 deed tijdens het meedoen in een kabinet, namelijk zelfafbraak. Als het cda echt weer mee zou willen doen moet ze het lef hebben om eens een periode niet in een kabinet meedoen.

Of registreer je om te kunnen reageren.