426 x bekeken 2 reacties

Veefokkerij denkt alleen aan korte-termijn gewin

Welke kant gaat het op met de veefokkerij? Wat is wel en wat is niet gewenst? In een speciale serie naar aanleiding van de Groene Canon van agd.media geven verschillende auteurs hun mening over het landbouwdier in de toekomst. Vandaag deel 3: Hans Baaij van Varkens in Nood.

In 1997, toen de Stichting Varkens in Nood werd opgericht, kregen zeugen 24 biggen per jaar, een enorme ‘vooruitgang’ ten opzichte van het oorspronkelijke wilde zwijn met maar vijf à zes biggen per jaar. Inmiddels halen veel boerenbedrijven nu dertig biggen per jaar en het einde is nog niet in zicht. Door het fokken op groei hebben varkens een zeer slechte thermoregulatie en hun organen kunnen dat zware lijf nauwelijks aan. Van de kip is een genetisch rommeltje gemaakt, waarvan wetenschappelijk is aangetoond dat het immuunsysteem dramatisch is verslechterd door het fokken op snelle groei. Massaal gebruik van antibiotica en dierziektes zijn het gevolg. Het korte-termijn-gewin gaat voor en de winst verdwijnt naar Ahold. Volksgezondheid en belastingbetaler hebben het nakijken.

Sinds 1997 verdwijnen de weidevogels massaal. Dat komt voor een belangrijk deel door gebruik van het doorgeteelde Engels raaigras. De weiden van tegenwoordig zijn net groen asfalt. Ze zijn op dat doorgeteelde gras na morsdood; er is geen klaver, kruid of bloem meer te bekennen. De koeien produceren dankzij een zeer eenzijdig dieet veel witte vloeistof die in de verte op melk lijkt. Maar de boer wordt er alweer niet veel wijzer van, evenmin als de koeien en de natuur. En erg gezond zal die melk ook niet zijn.

Ook de doorgefokte gezelschapsdieren staan in de belangstelling. Honden van bijvoorbeeld het ras Cavalier King Charles Spaniel, de Pim Fortuyn hondjes, hebben een ziekenhuis vol erfelijke afwijkingen. Zo hebben ze vaak een schedel die te klein is voor de hersenen. Een kleine schedel is mooi, vinden sommige verdwaasden. Maar het geeft wel chronische hoofdpijn. Honden kunnen niets zeggen, maar mensen die aan zulke hoofdpijn lijden vinden die onverdraaglijk.

Staatssecretaris Bleker zei recent dat in de fokkerijwereld, zowel bij de bedrijfsmatig gehouden dieren als bij de gezelschapsdieren, mensen soms helemaal van God los zijn. Ik kan mij in die woorden geheel vinden, maar dan zonder het woord ‘soms’. De fokkerij laat bij uitstek zien hoezeer het marktdenken en de vervreemding van de natuur hebben toegeslagen. Er wordt op een rampzalige wijze gefokt en geboerd en men is er nog trots op ook. Voldoen aan de markt, heet dat.

Ik denk dat de mens in 2050 tot inkeer is gekomen en besloten heeft dat het onzinnig is om dieren steeds verder aan te passen aan onze hebzucht. De dierlijke eiwitten zijn vervangen door plantaardige alternatieven. Voor gezelschapsdieren bestaat strenge wetgeving op het gebied van dierenwelzijn. In 2050 denkt men vol walging terug aan de barbaarse tijd rond 2010. Dat was de periode vlak voordat de mensen zich eindelijk gingen realiseren dat ze van God waren losgeraakt. Het was het begin van het tijdperk waarin uiteindelijk alle doorgefokte rassen verboden werden.

Hans Baaij is directeur van stichting Varkens in Nood

Zie ook de delen 1, 2 en 4 van deze opinieserie

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Bij zoveel biggen per zeug (30) zijn er in ieder geval minder zeugen nodig voor hetzelfde aantal biggen.
    Moet Hans toch blij van worden.

  • no-profile-image

    Politiek

    Sta perplex van de vele aantijgingen die deels uit de lucht zijn gegrepen Fantasie fokkerj

Of registreer je om te kunnen reageren.