138 x bekeken

Suikerquotum verruimen

agd.media
Wie had dat ooit gedacht: in een paar jaar tijd is Europa veranderd van een producent van onverkoopbare suikerbergen in ’s werelds grootste importeur. De marktsituatie is eveneens omgekeerd. Binnen de EU zijn de prijzen lager dan erbuiten.

Lang was de wereldmarkt een dumpmarkt waar alleen met flinke exportsteun de Europese overschotten konden worden afgezet. Maar die tijd is voorbij. Zelfs de heffingvrije import vanuit speciaal bevoorrechte derdewereldlanden is opgedroogd. Deze landen kunnen aan hun (riet)suiker tegenwoordig meer verdienen op de wereldmarkt.

Doordat de productie in de EU van overheidswege al met eenderde is ingekrompen, dreigen er nu zelfs tekorten en prijsstijgingen in de EU. Dat vindt de consument niet leuk. Dus zint EU-commissaris Ciolos op maatregelen. Hij bestudeert twee mogelijkheden: C-suiker binnen de EU afzetten, of meer suiker van buiten toelaten.

Ze zijn geen van beide ideaal. De eerste lijkt op een straf voor suikerproducenten. Kunnen ze eindelijk goed zaken doen op de wereldmarkt, mag het niet. De andere gaat gewoon niet werken. De EU zou dan geld moeten toeleggen op suikerimport. De productiequota verruimen is een veel beter idee. Maak het systeem minder star, en geef producenten ruimte om meer dan nu in te spelen op veranderende vraag.

Dat is niet meteen een pleidooi voor afschaffing van de hele suikerquotering na 2014/2015. Het is nu misschien verleidelijk om te denken: de suikersector kan de wereldmarkt aan. Maar de suikerbiet kan uiteindelijk toch niet tegen suikerriet op. Bovendien leert de ervaring dat na een piek altijd weer een dal komt. En dan is een gereguleerde markt een mooie basis.

Of registreer je om te kunnen reageren.