318 x bekeken 8 reacties

Duitse vetsmelter is een prutser!

Fabian Brockötter
Harles & Jentzsch versneed slecht vet. Het voer is weer eens als afvoerputje verwerkt. Had de firma goed kunnen rekenen, had geen haan er naar gekraaid.

Stel je hebt 180 ton met dioxine vervuild vetzuur met een gemiddelde vervuiling van 125 nanogram per kilo. Stel je maakt daar 2.250 ton voedervet van. Dan blijft er nog 10 nanogram dioxine per kilo over. Omdat je weet dat in het uiteindelijke voer 2 tot 10 procent vet zit, weet je dat daar dus 0,2 tot 1 nanogram dioxine van over. Tsja, en toen gingen de alarmbellen af in Duitsland, want de maximale toegestane dioxinewaarde in eindvoer is namelijk 0,75 nanogram. Even los van het feit dat de Duitse vetsmelter Harles & Jentzsch in Uetersen ook partijen vet met hogere waardes heeft geleverd dan het gemiddelde, zit hier toch de crux. De vetsmelter kan niet rekenen…

Bedrog gemerkt door mengvoerleverancier

De bovenstaande gegevens komen uit het onderzoeksrapport zoals de Duitse overheid dat aan Europa heeft gemeld. Natuurlijk is het rekenvoorbeeld achteraf gemaakt. Maar dat laat onverlet dat de Duitse vetsmelter vooraf wist dat ze met vervuild vet te maken had en dat ze het vervolgens niet genoeg verdund heeft om opsporing te voorkomen.
Volgens de Duitse overheid, die inmiddels strafrechterlijk onderzoek naar de vetsmelter doet, is al sinds maart 2010 sprake van het gebruik van vetten en oliën met teveel dioxine, maar leidde dat nooit tot te hoge waardes in voer of dier. Testresultaten zijn structureel achtergehouden. De bal kwam pas aan het rollen toen een veevoederbedrijf bij het door haarzelf gemaakte eindvoeder met vet van de vetsmelter een dioxinewaarde van 1,56 nanogram per kilo aantrof.

Risico's uitsluiten

Dioxine hoort niet thuis in voer, maar op het moment dat pas alarm wordt geslagen als bepaalde normen worden overschreden, werkt dat het versnijden en opmengen van verdachte partijen in de hand. De echte oplossing ter voorkoming van dioxine-alarm ligt natuurlijk niet in het verder versnijden van partijen of het beter controleren van partijen. De oplossing ligt in het uitsluiten van risico’s. Er zijn voldoende vetten die boven alle twijfel verheven zijn.
Punt is dat aan die vetten een ander prijskaartje hangt, dat doorwerkt in de prijs van het uiteindelijke mengvoer.

Jagen op kostprijs

Het jagen op kostprijs, breekt de sector hierdoor keer op keer op. Aan de ene kant omdat de risico’s groter zijn, aan de andere kant vanwege de verleiding tot het dichtknijpen van een oogje. Dat gebeurde in 1999 en 2005 met dioxine van een Belgische vetsmelter en dat doet het nu weer vanuit Duitsland. Gesjoemel bij 1 bedrijf werkt door in de markten van heel noordwest Europa. De consumentenvraag naar eieren, varkensvlees en in mindere mate pluimveevlees is in Duitsland ingestort. Voor eieren is sprake van een prijsdaling van 30 tot 50 procent. Die vertaalt zich sterk terug in de opbrengstprijzen die de pluimveehouder beurt. De vraag naar goedkoper voer ligt in zo’n situatie voor de hand, maar ook bij mengvoer geldt dat goedkoop duurkoop is.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    brabander

    had in zijn eigen vet moeten gaar koken

  • no-profile-image

    Varkenshouder

    Hele goede samenvatting, die uitmondt in de conclusie dat boeren teveel jagen op kostprijs. En hoe zou dat nu komen? Jammer dat je de laatste conclusie niet durft te trekken.

  • no-profile-image

    Han

    Blijft voor mij de vraag waarom is er voor dioxine en dat zal ook voor andere schadelijke stoffen gelden geen NUL tolerantie ingesteld? Moeten we als mensheid op de één of andere wijze onze eigen rommel opeten?

  • no-profile-image

    onno

    Hoe is het in de vredesnaam mogelijk dat als er een knoeier gif in het voedsel doet dat automatisch de veehouder als schuldige doet aanmerken. Slaat als een tang op een varken, om maar in het jargon te blijven.
    Als er een debiel komt die afgewerkte olie in het voer doet, moeten we dan ook niet meer autorijden?

  • no-profile-image

    Paul Jansen

    Nul tolerantie is onmogelijk omdat er altijd wel ergens resten van tevoorschijn komen. Niet alleen bij dioxine maar ook bij schimmels e.d. Ik geloof evenmin dat als prijzen wel op een acceptabel niveau liggen er niet criminelen rondlopen die toch voor snelle winst gaan. Maar goed, volgens Fabian zijn er ook criminele prutsers. Dan komt er nog eens wat aan het licht, met schade en schande uiteraard.

  • no-profile-image

    farmer

    Wij zijn zelf eens en keer getroffen door dioxine in pluimveevoer. Dikke ellende en het waren alleen bruinverbrande broodkruimels in eendevoer, achteraf viel het mee, zei LNV. Uiteraard betaalden de gedupeerde pluimveehouders de rekening.DIEP TRIEST. Was voor mij een van de redenen om te verkassen.

  • no-profile-image

    Han

    @Paul. Jij vindt dat een NUL tolerantie niet mogelijk is. Voor DON is de tolerantie voor menselijke consumptie 0.0 waarom niet voor dierlijke comsumptie? Reden ook het vervuilde deel moet verkocht worden en de varkens en kippen leven toch niet lang genoeg om ECHT ziek te worden. Ik ben van mening, dat ze wel een verminderde weerstand opdoen met al deze bijna NUL teleranties en dus moet jij met allerlei medicijnen rond in je hokken. dit medicijn gebruik kost geld en geeft problemen bij de volksgezondheid. Hoe nu verder? De overheid geeft het antwoord, Verhoog residuen (o.a.roundup) van allerlei vervuilingen en halveer antibiotica binnen de veehouderij. Om de mensheid te dwingen deze normen te handhaven roepen we een bureaucratisch apparaat in het leven met track and treacing, helaas de vervuiling gaat door en de voedsel producent betaalt het gelag. Wat is het antwoord van de boer Hierop??

  • no-profile-image

    Frans

    De fout ligt in een verkeerd gebruik van de toleranties. Deze zijn eigenlijk alleen bedoeld omdat 0,000000... niet bestaaten dus afkeuring maar kan als een bepaalde (in principe lage!) grenswaarde overschreden wordt. Toleranties zijn niet bedoeld om tot zekere hoogte rommel in een in sé goed product te mogen mengen. Toch gebeurt het; ook als het minder dramatisch is. Ook al opgemerkt dat onderin een bakje, en toevallig altijd daar, er nogal eens een iets minder exemplaar zit. Maar als het gebeurd met dingen als dioxinevervuilde olie dan is het eigenlijk crimineel. Want zelfs bij minieme dosissen hebben zulke moleculen, hoewel ze ook in de zuivere natuur voorkomen, mogelijke effecten die de wetenschap niet met voldoende zekerheid kent.

Laad alle reacties (4)

Of registreer je om te kunnen reageren.