Redactieblog

239 x bekeken 2 reacties

Zorg verdrijft vrijheid

Zorgboerderijen hebben zorgen. De regering bezuinigt op de AWBZ. Dat voelen de zorgboerderijen in hun portemonnee.

Lastig, maar begrijpelijk. De kosten voor de zorg rijzen de pan uit en dan moeten er keuzes worden gemaakt. Ik ben niet deskundig, maar ik zou rekening houden met dalende inkomsten. De magere jaren zijn aangebroken en dat wordt alleen maar erger. Kijk maar naar de staatsschuld en de vergrijzing.

Maar daar wil ik het niet over hebben. Ook niet over de grote bewondering die ik heb voor boeren en boerinnen, die een zorgboerderij runnen. Ze doen dat met hun hart en uit idealisme. Petje af.

Ik zou het niet kunnen. Ik ben boer vanwege mijn vrijheid. Op eigen erf kan ik – binnen de vervelende regels – doen en laten wat ik wil. Als Hanna en ik 's middags samen nog een uiltje knappen – best gezellig – dan hoef ik daarvoor geen verantwoording af te leggen. Er is niemand die op ons wacht. Als ik wat later wil melken, dan doe ik dat. De koeien vinden dat prima.

Daarom zou zorg nooit passen op ons bedrijf. We zijn boer vanwege onze vrijheid. Wanneer we met zorg zouden beginnen, is die vrijheid weg. En daarmee mijn fijne gevoel dat ik boer mag zijn.

Hulde aan degenen die een zorgboerderij runnen. Waarschuwing aan degenen, die er mee willen beginnen, maar hun vrijheid hoog in het vaandel hebben.

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Gert

    Zorgboerderijen zijn iet geschikt voor echte ondernemers. Je ziet dat ook in de praktijk. Het zijn vaak boeren, die de laatste jaren er een zorgtak bijnemen en de boerderij afbouwen. Of een vrouw, die graag thuis haar beroep van verpleegster wil uitoefenen. Bijna altjd gaat het ten koste van de boerderij, waar minder minder wordt verdiend. \kortom, het is leuk voor de mensen die zorg hebben, maar je wordt er niet rijk van. Meer een karig betaalde hobby dus. Vandaar ook de zorgen en klachten over het inkomen en de vergoedingen.

  • no-profile-image

    Grad

    Onzin. Er zijn genoeg zorgboerderijen die prima draaien. En de zorgboeren staan maatschappelijk beter met beide benen op de grond dan de boeren, die alles van de markt verwachten. Dat is groter, groter en nog groter worden. Een wedstrijd zonder winnaars. Dan maar liever een wat kleinere zorgboerderij. Die loopt tenminste op twee benen.

Of registreer je om te kunnen reageren.