Redactieblog

298 x bekeken 2 reacties

Buitenlanders ongewenst

In Zweden is een Nederlandse boer mishandeld en zijn vrouw bedreigd.

Zij was als eerste buitenlander in het bestuur van een zuivelcoöperatie gekomen. Dat wilden de Zweden kennelijk niet.

De boerin is geschrokken. Ze heeft zich onmiddellijk teruggetrokken als bestuurslid. De Zweedse bedreigers hebben hun zin. Geen buitenlanders aan het stuur van hun coöperatie.

Het Zweedse geval staat niet op zichzelf. Ook in Denemarken voelen boeren zich soms minder gewenst. Ik sprak laatst een boer die terug is gekomen. Het was duidelijk dat hij niet integreerde in de Deense boerenbevolking.

Het doet je denken aan de situatie in Nederland. Hier is ook voortdurend discussie over de buitenlanders, die hun heil zoeken in ons land. Soms uit angst, soms uit economische motieven. Maar altijd met als doel het beter te krijgen dan in hun vaderland.

Het geval van de Nederlandse boer en zijn vrouw geeft een beetje een beeld hoe vele buitenlanders zich voelen in ons land. Niet gewenst, soms zelfs bedreigd. In ieder geval vaak met de nek aangekeken. En zeker niet opgenomen in de samenleving. In onze kennissenkring zijn mensen, die ze liever vandaag zien vertrekken dan morgen.

Moraal van dit verhaal: oordeel niet te snel. In een wereld met open grenzen zou eigenlijk iedereen op elke plek gelukkig moeten kunnen worden.

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Monique Vos

    "In een wereld met open grenzen zou eigenlijk iedereen op elke plek gelukkig moeten kunnen worden".
    Tja, ik denk dat wat je schrijft alleen bestaat in het land Utopia. Hier in Duitsland merken we het ook, vooral in het begin. Argwaan tegen "die Holländer" die met "viel geld" komen en boerderijen en land voor hogere prijzen kopen dan de autochtonen zelf kunnen of doen. Twee weken geleden stond achter onze stal plots een stuk weiland in de brand, waar nog wat overblijfselen van een kuilhoop lagen die we binnenkort zouden gaan opruimen. Ik ben door iemand gebeld die me vertelde dat het achter brandde. Ik ben er heen gerend. Bizar om die vlammen te zien en niemand in de omgeving te vinden. Het is een rare gewaarwording, ik heb die nacht slecht geslapen. De volgende dag stonden twee oude buurmannetjes te kijken naar het zwartgeblakerde stuk. Na veel doorvragen kwam er bedremmeld uit dat zij dat hadden aangestoken, ze wilden alleen maar helpen. Ze hebben samen de hele dag de rotzooi opgeruimd. Gelukkig weten we wie de veroorzakers zijn dacht ik nog. Maar gisteren liepen er koeien los. Het leek wel of een stuk schrikdraad was doorgeknipt. Je krabt jezelf toch wel op je hoofd en een stemmetje in je achterhoofd vraagt of iemand dat met opzet heeft gedaan. Je voelt je op dat moment even buitenlander.
    Toch vind ik het niet te vergelijken met wat er in Nederland gebeurt. Ik heb in Utrecht gewerkt in de buurt van het Jaarbeursplein. Toen ik een keertje in de pauze bloemen ging halen werd ik op te terugweg omsingeld door een groep kleine marokkaanse jongetjes van 9 tot 12 jaar. Ik werd bedreigd, moest mijn geld afgeven. Als reactie heb ik met de bloemen om me heen geslagen en heb het op een lopen gezet. Gelukkig kwam er op dat moment iemand de hoek om dus die jongetjes lieten me gaan. Dit voorval vergeten? Nee, dat doe ik van mijn leven niet meer. Ik merk wel dat ik sinds die tijd, als ik weer eens een omschrijving van gezochte daders m.b.t. een gepleegde misdaad op tv zie, meteen denk "Zie je wel". Nee, het is niet echt netjes dat ik dat denk. Maar onze kinderen zullen niet loslopen op straat en dat is toch een groot verschil.

  • no-profile-image

    paul

    Dat hangt er natuurlijk ook vanaf in welke buurt je woont....als je in een stad in een probleemwijk zou wonen, zou je waarschijnlijk wel anders erover denken.

Of registreer je om te kunnen reageren.