Ze zijn er nog, de ondeugende Noord Brabantse boeren. Dat bleek bij de discussie over de bouw van megastallen.
Terwijl het debat als gevolg van het burgerinitiatief over de bouw van megastallen voortduurde sloegen nogal wat intensieve veehouders hun slag. Voordat Provinciale Staten op 19 maart besloten tot een onmiddellijke bouwstop van megastallen leverden vijftig boeren – sommigen op de valreep - nog bouwplannen in. Die vielen onder het oude regime, zodat ondanks het verbod er nog grote stallen zullen verrijzen.
Dat doet denken aan de tachtiger jaren in de vorige eeuw. Toen dreigde een subsidie op stallenbouw te vervallen. De datum was gesteld op een maandag. In Brabant werden toen ook op de valreep nog bouwaanvragen voor kilometers stallen ingediend. De gemeentehuizen waren zelfs tot op zondagavond – onofficieel - geopend.
Zo koesterde Brabant zijn boeren. En zo reageren de huidige boeren precies zo als hun voorgangers. Ze zijn te vergelijken met een vos: ze verliezen wel hun haren, maar niet hun streken.
Verkeerd? Welnee. Ze blijven binnen de wet, zoals die op het moment van de aanvraag gold. Erg handig kun je hoogstens zeggen.
Of maatschappelijk niet betrokken. Maar dat kun je een boer niet aanrekenen als die binnen de wettelijk mogelijkheden opereert. Hij toont in ieder geval ondernemerschap.