Geitenzuivelbedrijf Amalthea van Dijk stopt met het vermarkten van kaas. Daarvoor wordt een handelaar ingeschakeld. Merkwaardig.
En volkomen tegengesteld aan de gevoelens die momenteel leven bij veehouders. Daar beuren we een lage melkprijs. De prijzen in de supermarkten blijven echter hoog. Dus moet de winst ergens in de keten terechtkomen. Bij de supermarkten en de handel.
Amalthea van Dijk heeft - gedeeltelijk - coöperatieve wortels. Tot nog toe beheerste men de keten tot de Supermarkt. Dagverse geitenmelk. Zachte en halfharde geitenkaas, alles was in eigen hand. Dat laat men nu los.
Er dringen zich een aantal vragen op. Waarom werkt het bij geitenkaas anders dan bij kaas van koeienmelk? Of is het onzin dat boerenorganisaties zeggen dat de ketens in de schakel meer verdienen dan de boer? Cijfers wijzen dat echter wel uit. En dan de roep om steeds meer streekgebonden producten te verkopen. Het liefst direct aan de consument. Het wordt steeds genoemd als één van de mogelijkheden voor de veehouders om meer voor hun melk te beuren en een steviger fundament onder het bedrijf te krijgen.
Bij Amalthea werkt het kennelijk anders. Welke oneindige wijsheid heeft geleid tot het besluit om zich verder terug te trekken in de keten? Vertrouwen in handel en supermarkt kan het niet zijn. Als men dat wel heeft, is men ziende blind.
Vele vraagtekens. Amalthea gaf het antwoord niet. En ik kan het niet verzinnen.