Redactieblog

204 x bekeken 12 reacties

En de boer, hij ploetert voort

Of is dat niet zo? Is boer-zijn een verslaving? Het lijkt er op. Waarom zouden ze anders zo veelvuldig doorwerken als ze de 65 gepasseerd zijn?

Een raadsel. We staan bekend omdat we altijd klagen. Gaat het goed, dan klagen we omdat het wel vlug weer minder zal worden. Gaat het slecht, dan klagen we gewoon door. We klagen dus altijd. U kent ze wel. Met Sombermans Holman in de voorhoede.

Je zou zeggen dat boeren dan blij zijn dat ze kunnen stoppen als ze 65 zijn. Genieten van een nieuw leven. Rentenieren noemde je dat vroeger. Zoals overal in de maatschappij. De loonslaven lopen te hoop nu de dreiging er is dat men over twintig jaar tot zijn 67ste moet werken. Dat schijnt een ramp te zijn.

Niet voor de boer. Uit cijfers blijkt dat velen vrolijk doorwerken na hun 65ste. Een belangrijk percentage is nog gewoon bedrijfshoofd. Anderen werken dertig tot veertig uur bij hun opvolger. Soms tot wederzijds genoegen, soms alleen tot genoegen van de oud-boer.

Hoe verklaar je dit verschijnsel? Om het geld hoeft het niet meer. Een ieder krijgt AOW en het bedrijf brengt bij verkoop ook nog het nodige op. De oudere boer werkt dus gewoon uit vrije wil. Waarom? Wellicht omdat hij het op de boerderij prima naar zijn zin heeft. Boer-zijn is een roeping en die houdt je je hele leven.

Misschien echter ook wel omdat de boer de creativiteit mist om het laatste deel van zijn leven een andere inhoud te geven. Gepensioneerden gaan reizen, fietsen, bridgen, golfen, tuinieren en noem maar op. Een heel nieuw leven. Boeren, die maar doorgaan na hun 65ste missen dat. Vraagje: is dat armoede of rijkdom? En dan denk ik niet aan geld.

Laatste reacties

  • no-profile-image

    erik

    hey vergaderboer, ik heb dat onderzoek ook gelezen, en het heeft me niet verbaasd. de vraag die jij aan het eind van je stuk stelt is een heel terechte. ik denk niet dat het makkelijk te beantwoorden is. Het hangt er denk ik vanaf door welke bril je het bekijkt(zoals met veel dingen overgens) in de ogen van de jongere generatie is het idd niet normaal en is het een gemis om geen andere dingen te gaan ondernemen. ik merk ook bij mijn vader(bijna 60) en zijn generatie dat die er toch wel anders over denken als mijn opa, die tot zijn 80ste ale dagen op de boerderij te vinden was. ik denk niet dat mijn vaders generatie het in die extreme vorm wil blijven doen. maar zolang als er plezier in de bezigheden is, heb je toch een mooie dagvulling. waar een ander gaat golfen, ging mn opa mollen vangen. en ik denk dat er veel jonge ondernemers zijn waar het een zootje op de werf zou worden als vaders of opa niet af en toe een rondje met de schuif of bezem zou doen. want 1 miljoen in je eentje is wel leuk, maar ik ben veel bedrijven tegengekomen waar het rond de werf achteruit holt, het management vreet alle tijd op. en er is geen tijd meer om de stal te schilderen, de heg te snoeien, of het gazon een paar keer in de week te maaien. en dat zijn toch dingen die juist tegenover de buitenwereld een positieve indruk achter laten. om nog maar te zwijgen over het hebben van een sociaal leven. want je kan na je pensioen van alles willen, maar je zal voor je pensioen toch ook al moeten werken aan een sociaal netwerk, want na je 65e is het moeilijk om dit uit het niets op te gaan bouwen. wat de laatste jaren ook steeds zwaarder begint te wegen, zijn de financien, met de huidige bedrijfsontwikkelingen steken vele ondernmemingen zich al voor de overname zo diep in de schulden dat er voor de oud ondernemer niet veel meer overblijft. genoeg om goed te leven, maar gekke dingen doen is er denk ik niet meer bij. in sommige gevallen zie ik ouders die al hun vermogen in het bedrijf moeten laten om het nog voort te kunnen laten bestaan, die blijven voor hun inkomen afhankelijk van de resultaten die de opvolger met het bedrijf haalt. en dit is wel een heel zorgelijke ontwikkeling.

  • no-profile-image

    erik

    dat klinkt niet erg hoopgevend hermien. Het is denk ik zowiezo verkeerd om het berijf op plaats 1 te stellen, vrouw en kinderen zijn altijd nr 1. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat het bedrijf veel tijd vraagt, en steeds meer tijd vraagt. das niet altijd even makkelijk te combineren. daarbij komt dat ik om me heen zie dat veel veehouders nooit een leven buiten de sector opgebouwd hebben, en dat is denk ik een groot gemis. niet alleen proffesioneel moet je eens in andere werelden willen kijken, ook prive. das alleen maar een verrijking. maar het gevolg is wel dat ook na overname de wereld vaak beperkt blijft tot het bedrijf en de veehouderij. en dat is zoals u het duidelijk verwoord een probleem voor u en misschien ook wel uw zoon. misschien is het dan ook wel aan uw zoon om uw man eens op zijn rol binnen het bedrijf en zijn verantwoordelijkheid richting u te wijzen. dit zal niet makkelijk zijn. zelf zit ik een beetje in de positie van uw zoon, alleen vlak voor overname. mijn moeder en ik proberen samen met de andere kinderen "de oude baas" aan te zetten om ook dingen buiten het bedrijf te ondernemen. tuurlijk heeft hij er nooit tijd voor, maar zo voorzichtig aan vindt hij het toch wel leuk. mn opa hebben we op een gegeven moment een verplichte vrije zondag voor zn verjaardag gegeven, na een maand mopperen, moest je er na een jaar niet mee aan komen of ie op zondag wat kon doen, want dat was zn vrije dag :-)
    veel succes en hoop dat het in de toekomst beter gaat

  • no-profile-image

    Hermien

    Ik denk dat het armoede is. Mijn man kan ook niet afscheid nemen van zijn bedrijf. Hij loopt mijn zoon voortdurend voor de voeten en heeft overal een mening over. Ik had gedacht toen we van het bedrijf gingen dat we samen een nieuw leven zouden opbouwen. Vergeet het maar. Het bedrijf staat nog steeds op nummer één. En alle leuke dingen, die andere pensioneerden samen doen, moet ik alleen doen. Wij zijn wat geld betreft redelijk rijk, althans we hebben geen zorgen, maar ons leven is armoede. En daar heeft mijn boer geen begrip en geen gevoel voor.

  • no-profile-image

    W Zandbergen

    Bij mij is boer zijn net ademhalen, er zit geen leeftijdsgrens aan om te stoppen met ademen.

  • no-profile-image

    Theo

    Het is duidelijk. Uit egoisme gaan boeren gewoon door. Denken niet aan de vrouw of aan de opvolger. En helemaal niet aan het maatschappelijk belang dat ze de grondprijs hoog houden door eindeloos door te gaan. Hoe meer grond er op de markt komt, hoe lager de prijs. Ik heb me voorgenomen het anders te doen. Als mijn kinderen straks boer willen worden zal ik zeniet lastig vallen. Ik hoop dat mijn vrouw en ik dan genoeg fantasie hebben een nieuw en prettig leven op de bouwen. En wat het ademen van de vorige schrijver betreft: ik denk dat veel boeren verstikken in de eigen ademhaling. En daarom zuur en eenkennig eindigen. Ver verwijderd van de maatschappelijke werkelijkheid. Kijk maar naar boer zoekt vrouw. De jongens worden ongelukkig door het pamperen van de ouders. Ze worden nooit volwassen.

  • no-profile-image

    Boerin

    De jonge boeren zijn heus wel zelfstandig en durven ook best hun mond op te doen tegen ouders, als iets hun niet zint. Als je alleen een bedrijf moet runnen met een miljoen liter melk etc. en je hebt ook nog tijd voor de uitgebreide adminstratie, gezin, bestuurswerk en een sociaal leven, doe je het niet slecht. Zoals er tegenwoordig gewerkt moet worden, omdat er geen geld is om de loonwerker in te huren verdwijnt snel de arbeidsvreugde. Misschien is dat ook wel de bedoeling, zijn er mensen die alsnog het land goedkoop in handen krijgen.

  • no-profile-image

    Paul Jansen

    Adri, jij hebt het duidelijk niet begrepen. Arm leven en rijk sterven maakte het juist voor opvolgers mogelijk om verder te gaan. Maar ik kan je geruststellen, de huidige generatie leeft relatief arm en sterft relatief arm. Voor opvolgers blijkt er dan geen ruimte meer te zijn.

  • no-profile-image

    Ani

    Ook mijn vader van 80+ werkt nog elke dag. Doet wat hij kan en waar hij plezier in heeft. Bemoeien met het daadwerkelijk runnen, nee, hij is blij dat hij dat niet meer hoeft. En ook blij dat er tijd is voor andere leuke dingen, zoals vakantie. Maar hij geeft niet om kaarten, fietsen, biljarten. Hij vindt het veel fijner om nog wat nuttig zijn. Ik ben blij dat hij gelukkig is met wat hij kan doen.

  • no-profile-image

    Ilse

    Anneke raakt de kern. De oudere boeren lopen de opvolger wel in de weg. Ik spreek uit ervaring. Alle dagen komt hij op de boerderij. Loopt in huis, of woonde hij er nog. Komt koffiedrinken zonder uitgenodigd te zijn. Heeft dan het hoogste woord als er bijvoorbeeld vertegenwoordigers op bezoek komen. Mijn man zit er dan als een schooljongen bij. Ik zeg er vaak wat van, maar hij wil geen ruzie in de familie. Bovendien hebben we niet teveel betaald voor de overname. Dat moeten we altijd horen. We zijn op deze wijze ons hele leven geketend. Laatst waren ze veertig jaar getrouwd. We hebben ze een reis van een week aangeboden. Wij hebben thuis vermoedelijk meer genoten van deze week dan zij in het verre land. Toen ze thuis kwamen vroeg hij of wij ons met het werk hadden gered en of ik ze ook gemist had. Ik heb hardgrondig gezegd van: nee. Maar het drong niet eens door, geloof ik.

  • no-profile-image

    Adri

    Gewoon armoede van die oude boeren, die niet willen stoppen. Ze zijn iet in staat het laatste deel van hun leven zinvol in te vullen. Bovendien houden ze de ontwikkeling van de landbouw tegen. Ze benutten veel grond op onrendabele wijze en zorgen er voor dat de grond door krapte duur blijft. In feite zijn ze heel a-sociaal bezig. Arm leven en rijk sterven. Daar kiezen deze oude boeren voor. En ondertussen stagneert de ontwikkeling van de landbouw door hun toedoen.

  • no-profile-image

    Anneke

    Boeren is altijd een hobby geweest en met hobbys stop je toch niet als je 65 jaar bent? Om nu te zeggen, dat oudere boeren de ontwikkeling van de landbouw stagneren gaat mij toch wat te ver. Je kunt in het leven niet alle dagen leuke dingen doen, want dan zijn ze echt niet leuk meer. Als je met 65 jaar nog redelijk gezond bent en je loopt je opvolger niet in de weg, ga dan maar lekker kwarweitje opknappen. De meeste boerinnen hebben wel geleerd om zichzelf te vermaken.

  • no-profile-image

    cor

    Weg met het CDA!

Laad alle reacties (8)

Of registreer je om te kunnen reageren.