Redactieblog

264 x bekeken 3 reacties

We willen geen mais

Vooropgesteld: ik vind maïs geen geweldig gewas. Er is niet veel moois aan. Ik zie liever gras, koolzaad, zonnebloemen of koren.

Maar er zijn ergere dingen, zou je zeggen. Zo had het lelijke provinciehuis van Zuid-Holland al lang afgebroken moeten worden. Deze provincie is echter met heel iets anders bezig: de maïsteelt moet aan banden worden gelegd.

In de gemeente Bergen - waar ik ook nog wel wat adresjes weet die voor sloop in aanmerking komen - wil men het zelfs verbieden. Nieuw is dat niet. In Zoetermeer geldt al jaren dat een boer die maïs wil gaan telen eerst een aanlegvergunning bij de gemeente moet vragen. Het bestemmingsplan dat dit regelt, is door de Raad van State goedgekeurd. Een belangrijk argument is: maïs tast het open landschap aan. Je zou zeggen: in Zoetermeer – en trouwens in heel Zuid-Holland - is het vergeven van torenflats, hoogspanningsmasten, hogesnelheidslijnen, zichtlocaties en windmolens, of daar nu hier en daar een perceeltje maïs staat maakt dan toch niet uit? En mais staat maar anderhalve maand hoog, terwijl die hoogspanningsmasten niet in september worden gehakseld.

Maïs is eigenlijk, als ik de berichten mag geloven, overal slecht voor: er gaat meer mest op, de bodem daalt ervan, de structuur van de grond wordt verpest. Mij lijken dat allemaal gevolgen die de boer zelf moet dragen. De maïsteler weet dat hij met verzakte, vastgereden en vermeste grond blijft zitten. Waardeloze boer. Of zou dat allemaal wel meevallen?

Een dergelijke overheidsbemoeienis met de normale bedrijfsvoering is ergerlijk en onnodig. Misschien is het de opmaat voor het nieuwe landbouwbeleid dat Nederland voorstaat: steun wordt gekoppeld aan maatschappelijke waarden. Je krijgt als boer je toeslagrechten pas uitbetaald als je in de Alpen zit, de koeien in de wei laat lopen, je varkens in een modderpoel laat liggen, honderd weidevogels hebt geadopteerd, je trekker op zonne-energie rijdt, geen maïs teelt, mantelzorg verleent aan je oude moeder en verdienstelijk tuba speelt in de dorpsfanfare. Er zijn heel wat lui die er om vragen een waxinelichtjeshouder naar hun hoofd te krijgen.

Laatste reacties

  • no-profile-image

    melkveehouder

    Beste Willem, je weet toch dat de Tjeenk Willink van de Raad van State een rooie rakker is, en dat een meerderheid van de rechtelijke macht D66 stemt. Allemaal naweëen van de flower power tijd, de bloemetjes en de bijtjes. De bovenmatig gesubsidieerde studenten, door hun studie mondig en verbaal bovenmatig, maar niet droog achter de oren. Maar vooral de hierdoor ontstane verdorven mentaliteit van het links lullen, rechts zakken vullen. En nou is het zover; een zelfstandig ondernemer, de beroepsgroep waaraan Nederland zijn welvaart te danken heeft, heeft slechts bestaansrecht als hij zich ondergeschikt maakt, nederig opstelt, maar vooral bijdraagt aan het gelukzaligheidsgevoel van de overgebleven mafkezen uit die tijd. De argumentatie is zo lek als mandje, maar de ons kent ons cultuur uit deze laag van de bevolking zorgt ervoor dat beleid en toetsing van beleid in één hand ligt. Prima als dit een afspiegeling zou zijn van de Nederlandse bevolking. Helaas is dit niet zo, bij de rechtelijke macht is duidelijk links wat overheerst. Ik hoop van harte dat het nieuwe rechtse kabinet hier een einde aan maakt, alle criticasters over de PVV ten spijt.

  • no-profile-image

    producent van grondstoffen voor de

    In nedrland is veel geregeld en niet alles is heir slecht geregeld.maar de regels opvolgen en naleven en handhaven is in nederland de laatste 30 jaren steeds zo geregeld ;dat er meer boeren en boerengeld uit het platteland vertrekt(mischien naar de eu misschien naar de bebouwingen in grotererplaatsen en mischien naar de rijkere op aarde)dan er terugkomt .
    Dit kan nog wel hier en daar een keer wrijving veroorzaken.

  • no-profile-image

    Han

    Melkveehouder ver voor de Flower Power was de macht reeds in handen van de Bovenlaag, die zich bevond in de Randstad en dan vooral in Amsterdam. Hun tentakels breiden zich via de landadel uit tot aan lands grenzen. De boeren waren in de Middeleeuwen reeds een vergeten groep alleen goed om eten te maken en indien nodig om te vechten, of werden ze beschimpt. Verder mond dicht en door ploegen. Af en toe ten tijde van voedsel tekorten mogen zeits extra's verdienen, maar dat werd doorgaans weer afgeroomd via belastingen op van alles en nog wat.

Of registreer je om te kunnen reageren.