Redactieblog

295 x bekeken 5 reacties

Sneeuw relativeert

Vroeger waren de winters bij ons nog veel strenger. Misschien is dat de reden dat ik mij gemakkelijk kan aanpassen aan sneeuw en vorst. Ik vind sneeuw altijd mooi. Alle ongerechtigheden worden bedekt en het is alsof alle zonden vergeven zijn. Rust en stilte. Je moet daar aan toegeven.

Het sneeuwt, dus je moet je aanpassen. Je kunt nu eenmaal niet naar je schoonmoeder. Leg je erbij neer, ga iets anders doen. Opvallend is dat een groot deel van de mensen zich niet kan aanpassen. Zij zijn blind voor de schoonheid van de winter. Zij kunnen niet relativeren. Zij wensen zich niet neer te leggen bij ongerief en oponthoud. Zij moeten beslist naar hun schoonmoeder. Ze gaan op weg, maar komen niet aan. Het resultaat van beide benaderingen is hetzelfde: schoonmoeder krijgt geen bezoek.

Maar wat een verschil in levensvreugde. Terwijl de een in de tussentijd vetbolletjes in de boom heeft gehangen, de kerstboom heeft opgeruimd, zijn schoonmoeder heeft gebeld dat hij niet komt (“natuurlijk niet, jongen!”) en het bier warm heeft gezet, zit de ander zich in een file kapot te ergeren dat het zout op is.

En dan moet er iemand de schuld krijgen: de minister, de Tweede Kamer, Rijkswaterstaat, de politie, de ANWB, het KNMI. Dat hoort er ook bij: je niet kunnen aanpassen en een ander de schuld geven.

Normaal gesproken zijn boeren daar ook sterk in. Zo zijn er nogal wat boeren die het Europese en nationale landbouwbeleid zien als een bewust en opzettelijk complot van CDA en Balkenende om de Nederlandse landbouw om zeep te helpen. Hoe paranoïde kun je zijn? Toch heb ik de indruk dat boeren het juist met die winter wel rooien. Zo is de gebruikelijke vraag om schadevergoeding – die we wel zien als het een week regent of een week juist niet regent – tot nu toe achterwege gebleven. Misschien komt deze laconieke houding doordat de aandacht op iets heel anders gericht is: de schaatsberichten.

Even de gedachten verzetten. Alles relativeren behalve de ijsdikte. Ik hoop werkelijk dat er nu eens een geitenhouder de komende elfstedentocht wint.

Laatste reacties

  • no-profile-image

    wat nou

    Alle geklaag in een juist perspectief zetten is goed, zet de klaagzang van Kopenhagen er ook maar gelijk bij.

  • no-profile-image

    Paul Jansen

    Hier straalt de echte IJzerlose rust vanaf. Even ervan uit gaan dat schoonmoeder het zelf kan bolwerken en een voorraad weck in de kelder heeft staan om de winter door te komen. Spek en hammen in de wieme. Willem, zo zie je dat er meer Nederlanders klagen kunnen, boeren hebben er geen patent op. Dat met die sneeuw is een apart verschijnsel. Overeenkomst met overheidsbeleid is dat het allebei een keer verdwijnt, weer terug komt en weer verdwijnt. Bij overheidsbeleid duurt het wat langer. De rommel die telkens tevoorschijn komt blijft even groot. Nog de beste wensen en een flinke berg sneeuw tegen de achterdeur.

  • no-profile-image

    dirk

    De zon wijkt sinds enkele jaren af van haar 11-jarige cyclus van zonnevlekken,er hadden er nu al weer veel moeten zijn,maar er komt er geen een meer!Dat heeft een direkte invloed van de totale hoeveelheid wolken rondom onze planeet.Hoe meer geladen zonnedeeltjes ons bereiken hoe meer partikels die uiteindelijk verantwoordelijk zijn voor wolkenvorming.Hoe minder wolken des te meer afkoeling er plaatsvindt.Dat vertaald zich vrij snel in lagere temperaturen.Vorige winter was al serieus,deze winter zal dat ook zijn,en als de zon zich niet hervindt is een kleine ijstijd het gevolg!Er ligt bv nu op het noordelijk halfrond meer oppervlakte sneeuw als de laatste 50 jaar ooit!Wie slim is bereid zich daar op voor.De mens zal zich steeds aan het veranderlijke klimaat aanpassen,niet andersom zoals het grapje als uitkomst in Kopenhagen dat de wereldwijde temperatuur op aarde maximaal 2 graden mag stijgen.Waar zit die thermostaat?

  • no-profile-image

    Ton

    De harde winter komt ook op een goed moment. In Kopenhagen werd fel gesproken over de klimaatsverandering. Ik loop al wat jaren mee, het klimaat is altijd anders. Je leert als boer en tuinder er mee om te gaan. Je vergeet de buitensporige weersomstandigheden niet snel. Ik heb veel koude winters mee gemaakt en ook zeer warme en droge en koude en natte zomers. Je moet daar me om leren gaan, je bedrijf en je werk er op instellen. Dit is het enigste wat je kunt. Of de weersomstandigheden in al die jaren veel veranderlijk zijn betwijfel ik. De wereld en de mensen wel!

  • no-profile-image

    Wim

    Les 1 in mijn economieboek van de MAS (1979): De agrarische produktie wordt gekenmerkt door natuurlijke processen. Het weer is een dergelijk proces. Daar kan de boer mee leven, al klinkt hij wel eens bezorgd bij aanhoudende regen of droogte. Meer moeite heeft de boer met een wispelturige overheid die hem wetgeving oplegd die in strijd is met die natuurlijke processen. Onderandere de regelgeving rond het emissiearm aanwenden van mest, ammonieakemissie en binnenkort broeikasgassen.

Laad alle reacties (1)

Of registreer je om te kunnen reageren.