Redactieblog

174 x bekeken 6 reacties

Is coöperatie middel of doel? (1)

Onze coöperaties schoten wortel in de jaren na 1880. Meer dan een eeuw geleden. Er heerste toen een landbouwcrisis. Ligt in dat verleden onze toekomst?

Wie weet. Het ging slecht met de boeren. Ze verkochten hun melk, kaas en boter rechtstreeks aan handelaren. Ze hadden feeling met de markt.

Toen kwam de industrialisatie. De zuivelfabrieken schoven tussen de boer en de afzetmarkt in. Enerzijds was het gemakkelijk. De boer kon zijn producten afleveren aan de zuivelfabriek. Anderzijds verdween het contact met de markt. En dat viel tegen.

De handel en industrie deden niet wat de boeren hoopten en verwachten. De prijzen bleven laag. De boer had het arm, terwijl handel en industrie floreerden. De boer was de onderliggende partij. Ze leverden niet meer een eindproduct, maar degradeerden tot grondstofleverancier. Ze waren afhankelijk van de grillen van de particuliere zuivelfabriek.

Dat was de start van boereninitiatief. Het verhaal is bekend. Boeren gingen zelf zuivelfabrieken stichten en exploiteren. De coöperaties ontstonden. Men nam het heft in eigen handen. Zonder emotie, maar gewoon met een economisch doel: een hogere melkprijs en onafhankelijk van anderen.

Een lange aanloop. Van belang echter om te constateren dat er overeenkomsten zijn met de huidige situatie. Weer een crisis, weer lage opbrengstprijzen. Weer afhankelijkheid. Nu in mindere mate van de particuliere verwerkers, maar meer nog van de eigen coöperatie. Er is afstand, onbehagen en een gevoel van afhankelijkheid. De boer is weer de onderliggende partij, hoe de coöperaties ook hun best doen met mooie woorden en op duur papier gedrukte gladde teksten de boeren te paaien. Dat lukt tot nog toe maar moeilijk.

Is er dan nog toekomst voor onze coöperatie?

Laatste reacties

  • no-profile-image

    Han

    Melkveehouder. In mijn jong en onbezonnen dagen heb ik de directeur van een grote co-op gezegd dat al zijn verhalen ten spijt ik toevallig wel zijn >Werkgever< was en dan ook antwoord op mijn vragen verlangde. Te zot voor woorden dat je zo in en co-op als lid je gelijk moet halen. inderdaad het lijkt erop dat de leden er zijn ten dienste van de directie en het bestuur en niet anders om.

  • no-profile-image

    jan

    Wij agrariers en boerenbestuurders heben de coopraties uit onze handen laten glippen en nu zijn ze verworden tot SALARISFABRIEKEN voor die mensen die er werken!!

  • no-profile-image

    Veehouder

    Wat we ook probeerden en nog proberen om als echte producent van het voedsel, voor een redelijk inkomen van de boeren gezinnen te zorgen, wordt door de eigen cooperaties onderuit geschoffeld! Je bent verplicht al je producten aan hun te leveren en je moet maar afwachten wat je er voor ontvangt!
    Als je naar een ander wilt dan kom je er achter hoe ze werken! Dan denk je, ben ik van zulke cooperatie lid geweest, dit nooit weer! Maar als je zelf van een eerlijk en goed nest komt , waar je geleerd hebt om eerlijk met elkaar moet omgaan en een ander ook een goed boterham moet gunnen, komt dit zeer hard aan! Ik dacht dat de voorzitter van de cooperatieraad de heer G van Dijk een onderzoek ingesteld heeft om te onderzoeken waarom er zoveel bij de cooperatie zijn gaan lopen. Hij heeft blijkbaar de echte grote oorzaken niet naar buiten gebracht. Dit vindt ik schandalig, laat dit over aan een onafhakelijk persoon en organisatie! Het moet niet zo zijn dat de boeren er aan onder door gaan en de graaiers maar door graaien. Uit dit rapport had de conclussie moeten worden getrokken dat er stevig met de bezem door de cooperaties moet gaan. Zij zijn er voor en van de boeren, het is niet anders om! De arogante fuctionarisen en bestuurders moeten eruit. Het mensen voor de gek houden moet afgelopen zijn.

  • no-profile-image

    Han

    Vergaderboer. in mijn beleving is er best plaats voor co-op's. Er zijn alleen voorwaarden aan verbonden en wel, Er moet rechtstreeks geluisterd worden naar de achterban, niet via allerlei zgn. democratisch gekozen afgevaardigden van afgevaardigden etc. Tot eindelijk ieder idee van onderaf is verworden tot een slap afgietsel en dus voor bestuur niet werkbaar. Omgekeerd geldt hetzelfde het bestuur moet de moed hebben in de arena te gaan met de voltallige organisatie, weer niet met de afgevaardigden van de afgevaardigden, die allemaal via HUN netwerk zijn verkregen. Zo het nu gaat zal het echt kritische lid nooit doordringen tot de top. Ben je te vaak lastig voor directie en bestuur is er voor jouw >idee (hoe goed ook)< geen plaats. Zolang de co-op zich niet wenst te onderscheiden van de particuliere onderneming en dus ook meeholt met internationalisering in productie faciliteiten zal het meer en meer verworden tot >Concurent van zijn eigen leden / aandeelhouders<.
    Co-op betekent samenwerken en samendenken en niet alleen van boven naar beneden maar juist omgekeerd.
    Neem je je leden niet serieus, gebruik je ze alleen als stemvee dan zal ieder lid over de heg kijken of er geen betere partij is om zaken mee te doen.

  • no-profile-image

    melkveehouder

    Voorbeelden van (oorspronkelijk) succesvolle boerencoöperaties en haar dochterondernemingen zijn er in overvloed: de boerenleenbank, interpolis, boekhoudbureau's, vion, voerfabrieken, melkfabrieken tot werktuigencoöperaties toe. Ze hebben allemaal één ding gemeen: toen ze eenmaal goed op poten stonden van boerengeld, en superwinsten gingen draaien, werden de boeren overboord gegooid. Dit door gladde praatjes door ingehuurde bestuurders die nog nooit met de voeten in de klei hadden gestaan, of wisten waar een koe het uier had hangen. Heel slim vertelden ze ons dat we vooral bezig moesten zijn onze 'core-business' en de afzet van ons product maar vooral aan hun deskundigheid moesten overlaten. En dat hebben we geweten. Verdorie, we hebben het ons laten gebeuren. En dát is een pijnlijke les die we, hoe zuur ook, hebben geleerd voor de toekomst: wat met boerengeld in de steigers is gezet, moet van de boeren blijven. Wat een bezopen situatie dat ik van de beheerder van mijn eigen melkfabriek niet te horen krijg wat hij zich(zelf) als vergoeding voor zijn arbeid toerekent. Dat zou je in het bedrijfsleven eens moeten flikken, dat je als manager tegen de directie durft te zeggen dat hij er niets mee te maken heeft wat hij verdient. Een teken aan de wand. Collegae, de tijd is aangebroken om super allert te zijn op aanstaande ontwikkelingen.

  • no-profile-image

    Han

    Veehouder ik wil niet flauw doen. Maar een onderzoek door de heer G. van Dijk is je eigen vlees keuren. Dat hier geen erg ernstige gebreken aan het licht kwamen was te verwachten. Ik ben er altijd van uit gegaan dat het lid zelf verantwoordelijk is voor de club en niet het bestuur en directie. De eigenaar is baas en moet baas blijven. Bij ieder voorstel moet het lid goed nadenken en vooruit denken; "Wat zijn de gevolgen voor mij als leverancier". U hebt nl. 2 petten op die van leverancier grondstof/ product en van aandeelhouder. Deze zijn niet altijd gelijk, als we dezelfde uitgangspunten hanteren als NV 's en BV 's.

Laad alle reacties (2)

Of registreer je om te kunnen reageren.