Redactieblog

192 x bekeken 6 reacties

Boos, maar op wie?

Woest waren de studenten, toen de openbaar vervoer jaarkaart werd ingevoerd. Felle protesten tegen deze sigaar uit eigen doos.

De kosten van de kaart werden immers afgetrokken van de studiefinanciering. Na een tijdje bleek de kaart toch wel een gouden greep. Eigenlijk was het een koopje en vrij reizen was best wat waard. Toen er plannen waren om de OV-kaart af te schaffen waren de studenten weer woest. Ze wilden de kaart houden. Woest waren ook de melkveehouders 25 jaar geleden, toen het melkquotum werd ingevoerd. Dat was een aanslag op hun inkomen, hun vrije ondernemerschap, diefstal van productiecapaciteit. Nu het melkquotum dreigt te worden afgeschaft, staan er weer melkveehouders op het Binnenhof, met koeien en al. Weer zijn ze woest, door de lage melkprijs dreigen de melkveehouders het onderspit te delven.

Op wie zijn die boeren nu eigenlijk boos? Op iedereen, lijkt het wel. Op de WTO die de vrijhandel propageert, op de Europese Unie die de quota heeft verruimd en de exportsubsidies afschaft, op de Nederlandse overheid die denkt dat wij op een vrije wereldmarkt de beste papieren hebben, op de supermarkten die de marges in hun zak steken, op de consumenten die weigeren een eerlijke prijs voor een goed product te betalen, de coöperaties die alleen het bedrijfsbelang behartigen, LTO die niets doet, de provincie die lastig doet met natuurgebieden, de gemeente die vergunningen traineert, alles en iedereen is tegen de melkveehouder.

Deze heeft nog een minuscuul dreigementje over: pas op, anders verdwijnt de koe uit de wei! Er wordt nu voor gepleit het melkquotum te behouden en dan in flexibele vorm, zodat het kan worden aangepast aan de vraag naar melk op de Europese markt. Dat is best een goede gedachte, maar je ziet de problemen al weer opdoemen bij de jaarlijkse aanpassing van dat flexibele quotum: aanslag op inkomen, vrije ondernemerschap, diefstal productiecapaciteit, koe uit de wei, Binnenhof enzovoorts.
Boeren weten zelf niet wat ze nu eigenlijk willen. Daar kan ik dan weer boos over worden.

Laatste reacties

  • no-profile-image

    goede boer

    Wie is nu boos. In het artikel wordt gesuggereerd dat het lijkt dat boeren boos op iedereen zijn. Maar dat kan ook best eens omgedraaid worden. Want al decennia lang lijkt het dat de hele Nederlandse samenleving boos is op de Nederlandse boer. Boos omdat boeren subsidie krijgen. Boos omdat boeren zogenaamd grond en water verpesten. Boos omdat een boer zogenaamd te dicht bij een woon- of natuurgebied zijn bedrijf uitoefend. Boos omdat boeren zogenaamd niet goed met hun dieren omgaan. Boos omdat de boeren het landschap zogenaamd niet goed onderhouden. Boos omdat boeren zogenaamd milieuvervuilend bezig zijn. Boos omdat zogenaamd de boeren met hun trekkers op de wegen jakkeren en het verkeer hinderen. Boos omdat boeren.... En zo kan ik nog wel een poosje doorgaan met het opsommen van boosheden die de Nederlandse samenleving heeft ten opzichte van de Nederlandse boer. Daarom is de Nederlandse regelgeving, waarmee de Nederlandse boeren tegenwoordig zijn opgezadeld, er alleen maar gekomen om de boosheid weg te nemen die de Nederlandse samenleving nou eenmaal heeft omtrent de Nederlandse boer. Wie is er nu eigenlijk boos? En wat moet ik nu als boer bij dit artikel gaan denken? De pot verwijt de ketel? Of toch maar de bekende balk en de splinter.

  • no-profile-image

    Han

    Hier in Rusland waar geen natuur 2000, geen waterschap etc. zijn is de melkprijs ook ver beneden pijl (Euro 0,18/ltr). Ik zie de oorzaak dan ook niet in quota verruiming of verkleining. Nee de Open Wereld markt kan de enige schuldige zijn. De Rus wijst de EU aan als schuldige. Goedkope poeder en goedkope boter en kaas vernielden hun prijs. De EU boer zal wijzen naar de Nieuw Zeelandse boer die zgn. goedkoper kan produceren. Is dit wel zo? Of is dit de politieke smoes om de politiek van GOEDKOOP voedsel acceptabel te maken en tussen tijds de supermarkten > 20 % marge laten pakken van hun geinvesteerde vermogen.
    Zie de globalisering is er niet voor de producent, niet voor de consument maar voor de HANDEL.
    Waarom durft geen enkele commentator dat hardop te zeggen of zwart op wit te schrijven in zijn commentaar.

  • no-profile-image

    melkveehouder

    Volgens mij zijn melkveehouders wel aardig eensgezind, ze willen allen een goede beloning voor hun dagelijkse werkzaamheden. Het verschil van inzicht hoe te komen tot een goed inkomen heeft te maken met het feit dat elk bedrijf weer anders is. Nu kan ik op dit moment wel zeggen, handhaven quotering, en doe maar een paar procentjes minder omdat er minder vraag is naar melk! De andere zegt dan, ik heb mijn productiecapaciteit verdubbeld (op aandringen van de politiek), dus ik wil geen quotumkosten en wel uitbreiden, dus weg met het quotum, dan kan ik melken! Dan heb je nog de vrije markt waar wij moeten concurreren. De lage opbrengstprijzen van dit moment maakt mensen erg onzeker. Het is ook moeilijk te begrijpen dat de Mercedes verkocht moet worden voor de prijs van een Lada! Elk ander bedrijf zou zeggen, wij zetten de lopende band even stil, omdat wij niet onder de kostprijs kunnen werken. In de landbouw gaat dat moeilijk, dat hoeft denk ik geen verdere uitleg. De vaste kosten gaan ondertussen wel gewoon door. De eisen waaraan de melkveehouder moet voldoen zijn hoog. Boeren willen wel hard werken, 7 dagen in de week, maar ik geloof niet dat dit altijd de beste strategie is! Om te weten hoe de boeren dit ervaren Willem, morgen komt de baas bij jou en deelt mede: vanaf nu het halve loon Willem, en red je er maar mee. Wel krijg je te horen dat het in de toekomst wel weer beter wordt. Dus doe goed je best en blijf investeren dan komt het wel weer goed! Varkenshouders horen dit al jaren. Het lijkt op een politiek spelletje, heerlijk dat het voedsel niets kost, en ondertussen trappen politiek en burger de boer de grond in.

  • no-profile-image

    melkveehouder

    Het grote probleem is dat ondernemers willen ondernemen, maar de politiek op de achtergrond stuurt. En de politiek heeft altijd een dubbele agenda en maakt beleid. Ook beleid tot productie regulering. En dit gaat akelig breed; van melkquotering, mestbeleid, ammoniakbeleid, natuurbescherming tot waterbeleid toe. Dit beleid wordt vertaald in wetgeving wat vooraf getoetst wordt door de Raad van State (om de doelstelling te bereiken). An sich geen probleem zou je zeggen. Vervelender wordt het als de Afdeling van de Raad van State uitspraken doet die leiden tot kostprijsverhogende maatregelen om zo de snelheid in het (uitrook)beleid erin te houden. En de hieruit voortvloeiende gevolgen nopen tot verhoging van de omzet om de kostprijs per liter te drukken. Tja, en dan heb je weer melkquotum nodig wat veel geld kost. En zo groeien bedrijven, en hun financiering groeit mee. En dan komt het moment dat de overheid bestaand beleid overboord gooit of aanpast. Eén pennestreek, en weg bedrijfseconomisch plaatje. Maar de overlevingsdrang is groot, en de boer ploetert verder onder kostprijs. En daar zit je dan; gevangen in een productieregulerend systeem, bekneld in gestuurde en regulerende natuurwetgeving en onder druk van die vriendelijke hypotheekverstrekker die opeens minder vriendelijk lijkt.
    Tja Willlem, zeg nou eens eerlijk; op wie moet je dan eigenlijk kwaad worden.
    Misschien wel op beleidmakers en juristen die verdraaid goed weten hoe het spel gespeeld wordt, maar doen of hun neus bloedt. Maar zolang niemand het spel doorheeft, hebben zij een goed inkomen en pensioen. Kijk Willem, en dát is wat boeren ook willen; een gerelateerde beloning voor hun inspanningen.

  • no-profile-image

    hi ho

    De boeren weten juist heel goed wat ze willen, alleen iedereen wil wat anders.

  • no-profile-image

    Frank

    Beste Willem, als ik u was zou ik me eerst even verdiepen in de materie. Dan zou u namelijk zien dat de situatie omgedraaid is. Als u dat zou zien, zou u ook beseffen dat het stukje dat u schrijft behoorlijk grof is. Consument krijgt de subsidies, LTO blijkt een verlengstuk van de verwerkende industrie te zijn. De burger eist van alles maar koopt kip uit Thailand. De overheid doet net alsof ze een kleinere landbouw wil, maar ontwerpt en houdt precies het tegenovergestelde in stand. Investeringen voor dierenwelzijn genoeg, extra bijdrage van de consument is 0. Dus wie bent u om nu ook maar weer even op de boer in te bashen, daar kan ik me boos over maken.

Laad alle reacties (2)

Of registreer je om te kunnen reageren.