Redactieblog

284 x bekeken 9 reacties

Landbouwgrond

Waar ik mij zo langzamerhand wezenloos aan erger is de gewoonte in de landbouw om allerlei argumenten uit het algemeen belang te gebruiken om het eigen belang te bevorderen.

Als iemand weer eens beweert dat hij het milieu het beste kan verbeteren door er weer een stal bij te zetten of als iemand stelt dat hij windmolens plaatst om mee te helpen aan de realisering van de klimaatdoelstellingen, is mijn eerste gedachte altijd: meent hij dat nu werkelijk? Je vermoedt toch altijd een beetje gezond verstand en enig realisme bij boeren. Maar nee: geen knipoog, geen twijfel, geen relativering. Men meent dat werkelijk.

De meest recente drogreden is: het wereldvoedselprobleem. LTO Noord-voorzitter Tammo Beishuizen roept de overheid op om te stoppen met de Natura 2000 gebieden. "Wij moeten stoppen met het gebruik van goede landbouwgronden voor de aanleg van natuur", aldus deze voorman, "gezien de toenemende vraag naar voedsel".

Ik zie nu maar even af van kritiek op de merkwaardige voorliefde van de landbouwbelangenbehartiging – ook in de Tweede Kamer – voor het voeren van achterhoedegevechten. Waar het mij nu om gaat is de onzinnigheid van de redenering. Het wereldvoedselprobleem wordt niet opgelost door de Markerwaard in te polderen, door de Wieringermeerpolder intact te laten of door natuur en landschap verder aan te tasten. Dat moet Beishuizen toch ook inzien. En zo niet dan moet hij zijn boeren ook eens oproepen geen areaal meer te gebruiken voor biobrandstof en te protesteren als landbouwgrond wordt aangewezen als bouwlocatie.

De eerste boer die zegt "mijn land geen bouwlocatie want er is veel vraag naar voedsel" zou recht van spreken hebben. Maar helaas, zo’n boer is er niet. Er zijn voldoende redenen om geen extra natuur te willen. De voornaamste is dat de kosten daarvan niet zichtbaar worden gemaakt doordat zij worden afgewenteld op boeren. Daar moet dan ook de argumentatie op gericht worden. Het gaat allemaal om geld. Bij voedsel en bij natuur. Dat is geen schande, daar mag over gesproken worden.

Laatste reacties

  • no-profile-image

    jac

    Wat bedoel je DJ?

    verder vindt dat Bruil niet zo moet brullen, het is verschrikkelijke onzin om alle goede grond op te offeren voor natuur of bedrijventerreinen. Bedrijventerreinen hebben tenminste nog wel een argument, economie en werkgelegenheid, alhoewel men ook maar eens eerst de bestaande terreinen moet herindelen alvorens uit te breiden. dit laatste geld ook voor stadsuitbreiding.
    Aangelegde natuur brengt niets en kost alleen maar. Wil daarmee niet zeggen dat alles maar volgebouwd moet worden.

  • no-profile-image

    Dj

    Mr. Bruil heeft hierin wel een punt, zelfs een dubbele punt. Als we nu een beetje kijken hoe de situaties op de zandgronden is, dan zie ik dat zodra een grondmakelaar langs een akkerbouwer loopt hij wel mag uitkijken dat deze makelaar niet gegijzeld wordt om maar als eerste zijn grond te verkopen.

  • no-profile-image

    melkveehouder

    Tsjonge zeg, het lijkt wel of boeren zich niet als mensen mogen gedragen. Mr. Bruil, wat heeft de overheid dan altijd gedaan? En de milieuorganisaties dan? Er is echter één verschil; de argumenten van deze partijen raken vaak kant noch wal en zijn puur en alleen uit eigenbelang.

  • no-profile-image

    ton

    Nou mr. Bruil, uw stelling, en met name de argumentie dat boeren van natuurontwikkeling niet rijk hoeven te worden, deel ik toch niet helemaal. Ik zal proberen uit te leggen waarom. Het is mijn inziens zo dat een derde partij het oog heeft laten vallen op een perceel grond van een agrarier. Of dit voor de ontwikkeling van een bedrijventerrein, woningbouw, waterberging of natuurontwikkeling is doet er in principe niet toe. Men wil persé iets hebben voor een bepaalde ontwikkeling. Blijkbaar is het voor de aankopende partij van essentieel belang hiervoor betreffende grond te verwerven. Echter, de prijs mag niet door de kopende partij bepaald of afgedwongen worden. De uiterste verkoopwaarde bepaald de verkopende partij en niet de koper, dit is ook gemeengoed bij iedere handelstransactie. En de vergelijking tussen Rembrandt en het schilderij van mijn opa; Rembrandt heb ik jammer genoeg niet gekend, maar mijn opa des te beter. En daarom hecht ik meer waarde aan het knutselstukje van mijn opa dan aan de meesterstukken van grootmeester Rembrandt. En dan is het toch logisch dat ik het schilderij van mijn opa niet zomaar wil verkopen. En als het dan toch zou moeten, dan zal het een behoorlijke prijs moeten opbrengen om dit (emotionele) verlies enigzins te compenseren voordat ik overstag ga.
    En wil men de gevraagde prijs niet betalen......... dan moet men iemands anders zoeken die misschien minder waarde hecht aan het schilderij van zijn opa, en bereid is voor een lagere prijs te verkopen.
    Maar deze keuzevrijheid moet zowel voor de koper, maar zeker ook voor de verkoper, behouden blijven.

  • no-profile-image

    Willem Bruil

    De reacties bewijzen mijn gelijk. Boeren kunnen goed argumenteren, maar zij komen altijd bij het eigen belang uit. Nogmaals: ik vind het ook flauwekul om op goede landbouwgrond zgn. natuur te gaan ontwikkelen. Maar dat heeft niets met het wereldvoedselprobleem te maken. Het heeft wel alles met geld te maken. Ton verwoordt het prima: hij wil een goede prijs als hij grond moet afstaan. Terecht. Maar ja, als het om natuuraanleg gaat kan dat natuurlijk niet de prijs van ruwe bouwgrond opleveren (je kunt niet een schilderij van je opa verkopen alsof het een Rembrandt is). Wel zou de aankoop op basis van onteigening moeten geschieden, d.w.z. de werkelijke (agrarische) waarde plus vergoeding van inkomensschade e.d. (volledige schadeloosstelling). Ik denk dat nog heel wat boeren dat wel zouden willen. Tot nu toe wordt er ook niet onteigend voor natuur, dus alles wat er gebeurt, is op grond van boeren die vrijwillig hebben verkocht. Natuurontwikkeling mag niet op kosten van de boeren, maar ze hoeven er ook niet rijk van te worden, zoals diegenen die het geluk hebben op warme grond te zitten wel kan overkomen.
    Ik blijf erbij: gebruik de goede argumenten.
    Wel erg flauw trouwens, dat anonieme gedoe. Waarom kan dat niet met open vizier? Anoniem reageren mag bij de Vergaderboer.

  • no-profile-image

    gert

    10 jaar geleden werd bij de aanleg van natuur en bouwprojecten door overheid en natuurorganisaties het argument gebruikt ,dat er een overschot aan graan ,zuivel en vlees was,kijk maar naar de blauwe stad bij groningen.nu mag blijkbaar het tegenovergestelde argument niet gebruikt worden.

  • no-profile-image

    dj

    @jac,
    Wat ik bedoel is dat de landbouw, de voeding van de wereldbevolking voor in de mond heeft, echter dat de akkerbouwers, zodra ze ook maar enigszins kunnen, hun gronden als EERSTE verkopen.
    Wat betreft bestaande bedrijfsterreinen ben ik dit roerend met je eens. Stop die onzinnigheid, revitaliseer bestaande goede agrarische locaties door sloop en herbouw van een nieuwe stal. Als je het buitengebied dan toch als agrarisch bedrijfsterrein ziet, wees dan ook zo reëel om te stellen dat de stoppende agrarier of een doorstart maakt door opkoop door een ander of zich verplaatst naar de rand van het dorp/stad. Immers het is een burger geworden. Ipv overal in het land maagdelijke gronden te onttrekken voor nieuwbouw.

  • no-profile-image

    ton

    Oh ja mr Bruil, nog even ter aanvulling voordat ik van u het tegenargument krijg dat emotie bij landbouwgrond helaas geen waarde heeft; de Nachtwacht van meester Rembrandt heeft een materialistische waarde van drie keer niks, de waarde is puur emotie. Je voelt als het ware de meester schilderen als je kijkt, net zoals ik mijn opa voel lopen op mijn perceel.
    Maar wil je de Nachtwacht hebben, dan moet je héééél veel betalen........of hij blijft hangen waar hij hangt.
    En als natuur van zo'n grote waarde is, dan mag er toch ook best een fatsoenlijk prijskaartje aanhangen, toch?

  • no-profile-image

    ton

    DJ, de uitlatingen van mr. Bruil zijn niet terecht. Een boer bedient zich terecht van o.a. argumenten voor het algemeen belang als hij in een netelige, juridisch niet te verdedigen, positie terecht komt. Wat mr. Bruil ook weet is dat als landbouwgrond nodig is voor natuur, waterberging en bv. wegenaanleg de boer geen poot heeft om op te staan. Hij wordt desnoods tegen agrarische waarde van zijn grond afgezet. En natuurlijk is het zo als iemand langs komt die woningbouw of industrie wil aanleggen op jouw grond, waarvoor veel hogere bedragen worden neergeteld, de agrarisch ondernemer graag verkoopt.
    En als hij in deze situatie gedwongen wordt tot verkoop, gaat dit tegen heel andere bedragen.
    Het punt is dat in niet alle gevallen de landbouwer de vrijheid heeft tot keuze óf hij verkoopt, en tegen welke waarde. En dit is nou net de crux van het verhaal, en tevens mijn onderbouwing waarom mr. Bruil de plank misslaat met zijn uitlatingen.
    Als het rijksmuseum graag een schilderij van Rembrandt in de collectie heeft dan kan dat..........tegen de gevraagde prijs, en anders blijft ie hangen. Ook als is het voor het cultureel erfgoed, en dus landsbelang, zeer gewenst of welhaast noodzakelijk. Dan wordt toch ook niet gezegd; nou een paar eurootjes voor het linnen doek, nog een kleine vergoeding voor de verf, beetje rentevergoeding en nog een beetje voor het lijstje. Nee, je betaalt de volle mep, de vraagprijs en niet anders.
    Waarom moet een boer dan accepteren dat hij tegen een aalmoes zijn bezit moet afstaan voor het vermeende belang van derden? Mr. Bruil, u bent nu aan zet!

Laad alle reacties (5)

Of registreer je om te kunnen reageren.