Redactieblog

123 x bekeken

Duurzaamheid

Het is niet dat ik een hekel heb aan mensen met een visie. Een visie is vaak zelfs nuttig om te hebben. Je weet dan waar je op lange termijn naar toe wilt.

En: mensen zonder enige visie zijn erger. Die doen maar wat. Toch heb ik wel wat moeite met zo'n ministeriële visie over duurzaamheid in de veehouderij.

In de eerste plaats kan het ontwikkelen en het hebben van een visie niet in de plaats komen van de uitvoering van concreet beleid. Als je er bij lange na niet in slaagt om de IPPC-richtlijn tijdig te implementeren (30 oktober 2007!), als je er bij lange na niet in slaagt om de ecologische hoofdstructuur te realiseren, als je er bij lange na niet in slaagt om Natura 2000-gebieden te beschermen, een einde te maken aan de misstanden in het vervoer van dieren, de Landbouw Ontwikkelingsgebieden van de grond te tillen, de Kamervragen van de Partij voor de Dieren binnen redelijke termijnen te beantwoorden, dan hoef je voor mij geen tijd en energie te steken in het ontwikkelen van een visie. Dat leidt maar af.

Niet alleen de minister is afgeleid van de taken waarvoor ze is ingehuurd, ook in de praktijk doet de verlammende werking van een visie zich gelden. Ineens wordt daar alleen maar over gediscussieerd. De vraag is dan niet langer of biomassa uit mest een zinvol alternatief is voor het uitrijden of anderszins verwerken van mest, maar er wordt alleen nog maar over de 'duurzaamheid' gesproken. De natuurorganisaties zeggen nu, op basis van de door henzelf ontwikkelde visie: de veehouderij is niet duurzaam, dus mestvergisting ook niet, dus geen subsidie.

Ander voorbeeld. De vraag is niet langer of en waar nieuwe veehouderijen kunnen worden gesitueerd, maar de discussie gaat over de duurzaamheid van deze operatie. Alles wordt erbij gehaald. Als mensen met visies het eerst ergens over eens moeten worden, dan kom je er op praktisch niveau nooit meer uit. Misschien is de reactie van LTO – gewoon meepraten – dan ook wel verstandig: "natuurlijk, ook wij willen duurzaam, maar men moet wel beseffen dat dat kostbaar is, en dat dat van de markt afhangt, of misschien ook eens hier en daar een subsidie, enzovoorts, enzovoorts."

Alles onder het motto 'Als we nou eerst weer eens tien jaar over de visie discussiëren kunnen we pijnlijker onderwerpen vermijden'. Het komt erop neer dat ik geen hekel heb aan mensen met een visie, maar wel aan de visies zelf. Tenzij een visie met de mijne overeenkomt, natuurlijk. En dat is zelden het geval.

Of registreer je om te kunnen reageren.