Redactieblog

88 x bekeken

Tuinbouw slachtoffer remmende voorsprong

Wat keken we als veehouder op tegen de Tuinbouw. Een sector die zijn eigen boontjes dopte. Hoe anders is de situatie nu.

De veehouderij staat steeds meer op eigen benen. Ook zonder de inkomenstoeslagen kunnen veel boeren een inkomen verdienen. Uit de markt. Want die bepaalt de prijs van de melk. Gelukkig hebben we daarvoor grote coöperaties die de markt bewerken. Plus een aantal kleintjes, die in de schaduw kunnen bloeien.

Dan de tuinbouw. Was ons voorbeeld. Bracht creatief nieuwe producten op de markt. Sloeg zichzelf op de borst dat ze dat zonder overheidssteun deden. Een gezonde bedrijfstak, die zichzelf redde.

Hoe anders is het nu. De afzet faalt in de Tuinbouw. Veel te verbrokkeld. Geen vuist tegenover de afnemers. Groente en fruit worden voor afbraakprijzen geleverd aan de supermarkten. Daar zijn ze echter fors duurder geworden. Het groenten en fruitschap levert de hoogste marge. Frustrerend. Als veehouders willen we ook graag een hogere prijs. De verkoopprijs van zuivel in de supers geeft echter aan dat de marge veel lager is dan bij groente en fruit.

Bij zuivel heeft de boer een te lage melkprijs en de supermarkt een lage marge. Bij groenten en fruit beurt de tuinder lage prijzen, maar vaart de supermarkt met hoge prijzen er wel bij.

De tuinbouw staat erbij en kijkt erna. Doet weinig om er verandering in te brengen. Hier werkt de remmende voorsprong. Het ging altijd goed en dat maakt ondernemers lui. Als dan hoge energiekosten en een slecht functionerende afzet samenvallen is Leiden in last.

Oplossing? De hand in eigen boezem. De afzet concentreren en een vuist maken tegenover de supermarkten.

Of registreer je om te kunnen reageren.