181 x bekeken

Partij voor de Dieren hoort veel in radiospotje

Ik kan me best de argwaan voorstellen die bij de dierenbeweging leeft, maar volgens mij laat de Partij voor de Dieren zich nu door iets meeslepen dat riekt naar paranoia.

Zoals ik in mijn vorige weblog al schreef, leidt de klacht van de Partij voor de Dieren over de varkensstallencampagne pas tot een uitspraak van de Reclame Code Commissie (RCC) als diezelfde campagne al voorbij is. Dat vertelde een medewerker van de RCC me gisteren. Die commissie behandelt de klacht op 15 mei en verwacht pas op zijn vroegst 2 weken later uitspraak te doen. Dit is teleurstellend voor de Partij voor de Dieren. Die had graag gehad dat de campagne uit de lucht werd gehaald voordat de Stal in Zicht-campagne haar hoogtepunt bereikt in het Pinksterweekeinde (26-27 mei). Dat is namelijk gebombardeerd tot stallenweekend.

Radiospotje

Nu de klacht zelf. Die draait om een radiospot die vanaf 15 mei 300 keer door de ether gaat. Volgens de brief van de Partij voor de Dieren aan de RCC wekt deze commercial samen met de website stapindestal.nl de indruk dat de zichtstallen representatief zijn voor de moderne varkenshouderij.

Bennie Jolink

Ik heb het korte radiospotje meermaals beluisterd op de site. Te midden van luid varkensgeknor zegt een kind: “Moet je kijken hoe hij ligt te slapen.” Daarna klinkt daar de welbekende stem, met mals Achterhoeks accent, van artiest Bennie Jolink: “Nou, dat geet Oerend Hard zeg. Wist je dat je bij varkenshouders gratis en zonder afspraak een kijkje in de stal kunt nemen? Ik ben Bennie Jolink en ik nodig je uit lekker zelf te gaan kijken. Kijk op Stapindestal.nl voor een adres bij jou in de buurt.”

Partij voor de Dieren hoort dingen die er niet zijn

Lees het nog een paar keer of beluister het radiospotje op de website stapindestal.nl. Mijn conclusie vooralsnog: het betreft hier een simpele mededeling. Je kunt bij varkenshouders gaan kijken, en hier zijn hun adressen. Op het gevaar af taalkundig te worden, er wordt niet gezegd: ,dé varkenshouders’. Dan zou er een representativiteit worden gesuggereerd. Ook niets over hoe ze werken, of dat biologisch of met stro is. Niets waaruit volgens mij het beeld kan ontstaan dat deze varkenshouders mogen worden gezien als dwarsdoorsnede van de sector.

Argwaan mag, maar een imagocampagne ook

Zeker, ik kan me best de argwaan voorstellen die bij de dierenbeweging leeft. Ik kan me indenken dat zij vermoeden dat de varkenssector zijn beeld gunstig wil bijstellen (is dat erg trouwens?). Dat lijkt me nogal evident. Maar zijn imagocampagnes verboden? Het bedrijfsleven doet niet anders. Evenals de overheid. Volgens mij laat de Partij voor de Dieren zich nu door iets meeslepen dat riekt naar paranoia. Als ze al een punt heeft - en dat valt niet uit te sluiten - moet ze naar mijn smaak, met wat ik nu weet, echt met meer komen dan dit verwijt. Want het fundament ervan, een kort spotje, is even rond, simpel en glad als een stuk zeep in bad. Dat lijkt me geen aanknopingspunt te bieden voor de klacht waarmee de partij nu komt. En dan zeg ik het nog netjes. Annechien ten Have van LTO Varkenshouderij kan zich er echt boos over maken.

« vorige | volgende »

Of registreer je om te kunnen reageren.