Redactieblog

87 x bekeken 2 reacties

Eenzame kerst

Ik zie hem in gedachten zitten onder de kerstboom. Een goed glas wijn in de hand.

Mijmerend over het verleden, dat zo anders eindigde dan hij zich had voorgesteld. Als alles was gelopen, zoals hij enkele jaren geleden dacht, dan had hij nu zijn hoofdzetel gehad in Denemarken.

Arla-Campina zou de naam zijn. Hij zou leider zijn van één van de grootste zuivelcoöperaties ter wereld en de toon aangeven. Een beetje neerkijken op Friesland Foods. Die was in Nederland toch eigenlijk maar een regionaal coöperatietje gebleven. Hij telde mee in de wereld. Friesland Foods niet. Hij zou binnenpretjes hebben om de zure gezichten van hun leiders. Hij was ze met de Deense fusie allemaal te glad af geweest.

"Dat is nu gans anders", denkt hij nippend aan het goede glas wijn. "Friesland Foods en Campina gaan samen." In een flits had hij nog gedacht, toen het bestuur koos voor de fusie:"Ook niet slecht, eerste man van Friesland Campina worden. Concurrentie had hij niet te duchten omdat Friesland al een jaar geen eerste man meer had".

Bruusk drinkt hij daarna het glas in één keer leeg. "Ik heb buiten de besturen gerekend" verwijt hij zichzelf. "Ik had niet verwacht dat ze me niet meer lusten. Maar ik had nooit gedacht dat ze me de laan uit zouden sturen", denkt hij boos en droevig, terwijl hij zich weer een nieuw glas inschenkt.

Hij kijkt naar de lichtjes in de kerstboom. Ze schitteren, zoals hij heeft geschitterd en nog graag een aantal jaren had willen schitteren. Het is over en uit. "Leden zijn niet meer trouw aan hun coöperatie en besturen niet aan hun directeur", mompelt hij terneergeslagen.

Hij loopt naar een spiegel. Ziet zichzelf, Tini Sanders. De man die groot dacht, groot dacht te zijn, groter dacht te worden, maar nu met een lege agenda het nieuwe jaar ingaat.

Laatste reacties

  • no-profile-image

    gerard vanhommerig

    spijt me, vergaderboer je schrijft ook maar wat je zelf het liefste hoord

  • no-profile-image

    Evert Uitslag

    Ik heb mijn vrouw even geholpen met de tafel te dekken en in afwachting van de (klein)kinderen zet ik de computer nog even aan en lees dit artikel.Meteen moest ik denken aan een jaar geleden.Het waren toen n.l. de laatste dagen dat ik melkboer was.Ons bedrijf in 1936 opgericht zou ophouden te bestaan.Het motief waarom ik moest stoppen was volkomen onterecht als ik nu naar de huidige situatie kijk.Ook moet ik denken aan mijn ouders in welke omstandigheden zij indertijd waren begonnen met ons bedrijf.
    2007 was een moeilijk jaar voor ons.Maar als ik alles overzie dan denk ik het is niet te vergelijken met vroeger en Tiny Sanders wens ik ook veel sterkte toe.
    Een jaar verder zal ook hij heel anders tegen de zaken aankijken als nu.

Of registreer je om te kunnen reageren.