Redactieblog

344 x bekeken 8 reacties

Het geheim van… de brievenbus

Ik had het genoegen de feestdagen door te brengen in het oosten des lands. Heel oostelijk mag ik wel zeggen. Nog tien meter oostelijker en ik had mijn koffie in het Duits moeten bestellen. Om er te komen was al een hele belevenis.

We verbleven bij een melkveehouder. De omgeving was stil en prachtig, de drukke bewoonde wereld leek heel ver weg.

Dat dacht de boer kennelijk ook toen hij de routebeschrijving mailde. Want vanaf de snelweg was je er niet met een keer links en rechts afslaan. Het ging van dorpje naar buurtschap en zelfs die aanduiding was op een bepaald moment niet meer afdoende. De wegen werden al smaller en kronkeliger en de lantaarnpalen om er te komen schaarser. ‘Zouden we wel goed zitten?’ vroegen we ons af na kilometers kronkelen en met de wielen half in de berm.

‘Na drie kilometer ziet u rechts een brievenbus.’ Ja! Die stond er, helemaal in the middle of nowhere, maar goed. Godzijdank Hoe nu verder? ‘Ga na de brievenbus op de eerstvolgende kruising….rechtdoor.’
Dat vonden we erg grappig. Meestal geef je namelijk geen expliciete aanwijzing om rechtdoor te gaan. Maar die brievenbus diende alleen als herkenningspunt, zei de boer later. Als steuntje in de rug dat je nog goed zat.

Ik merk zoiets wel vaker bij boeren. Ze zijn zo vervlochten met hun omgeving dat ze in elke baksteen of weidepaal een duidelijk oriëntatiepunt zien. Zo kreeg ik ooit als aanduiding ‘Ga rechtsaf bij De Molen’. Na lang zoeken bleek het om een mini-molen te gaan. Zo’n ding van een meter hoog uit een bouwpakket. Maar de mooiste routebeschrijving kreeg ik ooit van een melkveehouder die zei: ‘Daar waar wij vorig jaar de mais hadden, dáár moet u rechtsaf.’

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    dick schutte

    Leuk verhaal. Waar was het precies?

  • no-profile-image

    geerlig

    GEEN TOM TOM OP HET PLATTELAND

  • no-profile-image

    jan

    Prachtig verhaal en belevenis en geeft het verschil duidelijk aan, die boer zal in een stad met veelvoud aan borden zelfs met duidelijke routebeschrijving toch met angst rijden te missen wat de weg is. Zelf ben ik in Rotterdam eens voor een ziekenhuis komen te staan en had de mensen aan de lijn die zei als ik me omdraaide ik dan een wit gebouw zag staan waar hij achter het glas stond. Het bleek dat het betreffende ziekenhuis in het centrum was waar ik nog ongeveer 5 km vandaan was en toch had ik de routebeschrijving gevolgd, en ik meende van goed. Na overleg ben ik toch nog op bestemming gekomen maar dat ging niet vanzelf. Ieder zoekt herkenningspunten en in drukke gebieden staat alles aangegeven met borden maar in het buitengebied is dat niet altijd en die mensen hebben op hun manier "borden" om de weg uit te leggen.

  • no-profile-image

    jan donselaar

    Op het platteland zijn we gelukkig nog niet verslaafd aan de Tom Tom en nemen we de omgeving nog goed in onze beleving op.

  • no-profile-image

    w kreeftenburg

    Er zijn van die mensen die kunnen ook bijna nooit iets vinden.

  • no-profile-image

    bertien

    Dit is zeker een leuk verblijf geweest en ik kan me er wat bij voorstellen. Prachtig.

  • no-profile-image

    henk

    Misschien is het verstandig dat Margreet eens op vakantie gaat in het oosten van het land en met eigen ogen ziet hoe mooi het daar is. Het valt mij steeds vaker op dat veel mensen niet weten hoe mooi hun eigen land is. Kennelijk moet je toch kunnen zeggen dat je heel ver weg bent geweest om indruk te maken.

  • no-profile-image

    JGWH van Sytzama

    Laten we blij zijn dat het nog bestaat. De rit naar zo'n adres toe is al een belevenis. Maar.... het is evenwel ook een aandachtspunt om eens een gesprekje te hebben met de lokale brandweer om te bespreken en te bekijken of alles wel voldoende bekend is. Met name de aansluitpunten voor watervoorziening moeten op een kaart staan, zo die punten wel bestaan; kortom een punt van belang.

Laad alle reacties (4)

Of registreer je om te kunnen reageren.