Redactieblog

194 x bekeken 2 reacties

Triest geval

Onlangs was ik op stap met een controleur van de AID. Door alle gesprekken die ik ooit met boeren had over deze dienst, had ik er geen leuk beeld van.

AID’ers zouden allemaal klootzakken zijn die niets liever deden dan boertje pesten en boetes uitdelen. Maar na mijn rondrit met een levensechte AID’er, hoorde en zag ik hun werk ook eens van de andere kant.

We kwamen bij een keurig huis, net tuintje, staldeuren prachtig in de verf. Alles spic en span, tot die glimmende deuren opengingen. Daarachter was het een onbeschrijfelijke smeerboel. Broodmagere koeien en stieren zaten met oude broekriemen om hun nek vastgespijkerd aan de stalpalen. Ze stonden, ongelogen, tot hun buik in de stront. Vers water was er niet, een paar oude vrieskisten dienden als voorraadvat. Het water daarin was echter al zo oud dat het was veranderd in een glibberige groene derrie. Een duidelijk geval van dierenverwaarlozing en dus dierenmishandeling.

Natuurlijk was het voor de dieren verschrikkelijk. Maar nog veel triester vond ik de eigenaar. Hij stond daar maar met zijn handen in zijn zakken en zei niets. Een nette man van midden 40, getrouwd, twee kinderen, een goede baan, hoe kon dit gebeuren? Ik was er helemaal ondersteboven van. De AID’er niet. Die had zoiets wel vaker gezien. Hij zei er ook bij dat de betreffende dierenhouders vaak diep in de sociale shit zitten, maar dat dat niet zijn ‘pakkie an’ was. Hij zou in dit geval zorgen voor de inbeslagname van de dieren, maar hij kon de man niet verplichten om hulp te zoeken. Met die koeien komt het dus wel goed. Maar ik heb geen idee hoe het verder met die boer zal gaan.

Foto

Laatste reacties

  • no-profile-image

    lijntje moons

    Hoi Margreet, Bij het lezen van dit verhaal werd ik helemaal draaierig en misselijk. Misstanden, ze komen voor, en niet te krap ook! Ik begrijp niet dat je nog in de spiegel durft te kijken als je zo met je dieren omgaat! Ik hoor en lees wel vaker dergelijke trieste toestanden, en vaak weet dan de rest van de familie niet dat zich een drama afspeelt op hun erf, in hun schuur.....ik kan me dat gewoon niet voorstellen. Je ziet toch de dieren, als je niet elke dag in de schuur komt hoor je ze toch schreeuwen om voer en drinken? Er is op zo'n erf, binnen zo'n gezin, zoveel mis...! Er is hulp, maar dat moet wel gevonden of aangeboden worden.

  • no-profile-image

    leo dorst

    Natuurlijk is het makkelijk met het vingertje te wijzen. In dit voorbeeld kun je nog stellen dat er sprake is van een "ziek" persoon. Maar hoe zit het met onze overheid? 't Stikt van de opsporingsinstatie's AID, AIVD noem maar op. En van ons landbestuur mag je toch op z'n minst verwachten dat ze in een "redelijke" geestelijke toestand verkeert. Hoe kan het dan bestaan dat er honderden, zo niet duizenden staatsrunderen in de Oostvaardersplassen hongerdood sterven? Bijvoeren mag niet! Dat is tegennatuurlijk. Ik vind DIT een blamage voor onze beschaving. En laat de AID maar wegblijven Nederland begint zo langzamerhand een politiestaat te lijken.

Of registreer je om te kunnen reageren.