Redactieblog

193 x bekeken 1 reactie

Landschapsbeheer is betaalde romantiek

Boerennatuurbeheer heeft weinig van doen met gratis idealen. Het is gewoon een vorm van geld verdienen.

Het is weer najaar en dus tijd om wilgen, houtwallen en al dat soort spul bij te werken. Landschapsbeheer dus. De gemeente is er maar druk mee en veel boeren ook. Agrarisch natuurbeheer heet dat. Het klinkt wel nobel.
“O zeker, ik heb héél veel met natuur en landschap”, riep een bevriende boerenzoon blij. Hij pleegt agrarisch natuurbeheer op 1,5 hectare. “Ik ros in de herfst even met de trekker en de snoeimachine langs de houtwal en hoppa, ik krijg weer €1.400 in het laadje.”

Geld verdienen

Zoals hij zijn er meer. Boerennatuurbeheer heeft weinig van doen met gratis idealen. Het is gewoon een vorm van geld verdienen. “Welnee”, dacht een andere kennis die werkt bij zo’n natuurclub. “Die boeren zijn écht begaan met de natuur. Ze zouden ook aan natuurbeheer doen als ze er geen cent voor kregen.”

Financiële compensatie

Ammehoela! Afgelopen zomer sprak ik een boer die helemaal gek was van weidevogels . Hij was een bevlogen nestenzoeker en wat er allemaal nog meer bij komt kijken. Maar er ging wel veel tijd in zitten en als hij de grasderving niet financieel gecompenseerd kreeg, ging hij toch echt uitkijken naar een andere hobby.

Niets voor niets

Voor niks gaat alleen de zon op. Dat is logisch, maar het is ergens ook jammer. Er is nou eenmaal het romantische idee van boeren die werken en leven in en met de natuur. Dat is wel zo, maar het is wel betaalde romantiek.

Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    chris

    de natuur verenigingen doen dit maar al te graag en gratis onzin dat duurt even en dan zie je niemand maar knotwilgen knotten gaa naar een vergadering van natuur bescherming en 100 man staat klaar en ze hebben dat zo gedaan maar uiteindelijk blijven er 5 over die het doen

Of registreer je om te kunnen reageren.