Redactieblog

138 x bekeken 1 reactie

God is geen excuus

In een vorig stukje schreef ik dat boeren heel hard ‘ach en wee’ roepen als ze het over castreren hebben, maar dat ze het in feite niet zo erg vinden.

Daarop reageerde een lezer met een argument waarvan mijn haren recht overeind gingen staan. Hij haalde namelijk God erbij. Als excuus denk ik. Hij memoreerde aan de passages in de bijbel waarin staat dat God ons de dieren heeft gegeven zodat wij als mensheid zelf in leven kunnen blijven. We mogen ze dus gebruiken, we mogen ze zelfs opeten.
Ik heb een vrij oppervlakkige bijbelkennis, maar ik herinner me inderdaad dat iets dergelijks genoemd staat. Maar volgens mij staat er ook ergens dat áls we dieren gebruiken voor ons eigen lijfsbehoud, we er bij leven goed voor moeten zorgen. In bijbelse termen heet dat ‘goed rentmeesterschap’ geloof ik. Het lijkt me sterk dat onverdoofd castreren daaronder valt. Net als snavelkappen, vleugelbranden, couperen, uiers flamberen en al die andere ingrepen.

De redenatie dat God onze omgang met dieren goedkeurt, wordt naar mijn smaak al te makkelijk als excuus gebruikt. Zo hoeven we zelf lekker niet meer na te denken als het ons te moeilijk wordt. Ik geloof nooit dat dat de bedoeling is. Wie in God als Schepper gelooft, zou ik dan ook willen vragen: als Hij ons gemaakt heeft naar Zijn evenbeeld, waarom gaf Hij ons dan hersens?

Foto

Eén reactie

  • no-profile-image

    lijntje moons

    Hoi Margreet, Het is wel wat erg makkelijk van die lezer om te beweren dat God ons de dieren heeft gegeven om in leven te blijven. Als we inderdaad de dieren alleen zouden gebruiken om in leven te blijven, konden er heel wat veehouders op zoek naar ander werk. Er wordt veel te veel vlees gegeten, we hebben geen vlees meer nodig, een stukje voor het lekker sla ook ik zeker niet af, maar ik verbaas me over de hoeveelheden die er b.v. op een willekeurige buurtbarbeque weggewerkt worden. Als je je een beetje verdiept in de misstanden die er zijn om dat goedkope stukje vlees op ons bord te krijgen, smaakt het echt niet meer. Over het snavelkappen en uiersflamberen valt ook veel te zeggen en te vertellen. Ik was laatst op een landbouwbeurs waar boeren op de gratis stamppot afkomen als vliegen op de stroop, daar stond een jongeman zijn flambeergeval te promoten. Ik word er misselijk van om zo'n vlam voor te stellen achter een rij koeien in het voerhek, wat moet er door die dieren heengaan, die zijn van nature doodsbang voor vuur en vlammen. Ik vroeg deze enthousiaste verkoper of hij zich dat ook maar een beetje in kon denken. Hij keek me glazig aan en toen ik hem vroeg zo'n vlam voor te stellen bij zijn oksels of een NOG gevoeliger plekje, werd hij een beetje groen. Ik kreeg een por van mijn lief in mijn ribben en we zijn verder gelopen, naar de uitgang. Naar huis, weg van alle onzin, bierwalm en stamppotdampen. Groeten

Of registreer je om te kunnen reageren.